Scholier loopt blauwtje bij burgemeester Halsema

Het werd niet de date die de Amsterdamse scholier Noam Grunfeld voor ogen had. Burgemeester Femke Halsema liet hem zitten.

Noam Grunfeld (midden) wachtte met een stel vrienden vergeefs op de burgemeester. Beeld Lin Woldendorp

Daar zat ie dan, met een stel vrienden weliswaar, maar vooral niet met de date die hij voor ogen had. Hij had in de brief die hij haar schreef nog gevraagd wat ze lekker vond om te eten of te drinken. En hij sloot zijn uitnodiging af met de woorden ‘Tot dan, ik zit vast aan tafel.’ Met daaronder een schattige foto van zichzelf en aan de andere kant van het tafeltje een lege stoel.

Maar Femke had iets belangrijkers te doen dan een etentje met Noam. Neem alleen al het leeftijdsverschil: zij is 53, hij pas 16. Bovendien, aldus haar woordvoerder: zij moest zich voorbereiden op de laatste schermutselingen met de gemeenteraad voor het reces. Femke is namelijk Femke Halsema, de burgemeester van Amsterdam. En Noam is Noam Grunfeld, een scholier.

Wonderlijke gedachtesprongen

Idee was dat Halsema zich maandagavond om half acht zou melden aan de overkant van de ambtswoning op de Herengracht. Daar had Grunfeld een tafelblad met een gat erin bevestigd op een amsterdammertje. Hij wilde haar vooral vertellen over het paaltje dat in deze stad, volgens hem, te weinig wordt gekoesterd. “Het amsterdammertje is uit esthetisch en symbolisch oogpunt een monument. Ik hoop dat de burgemeester dat ook zo ziet, en de amsterdammertjes ­behandelt als elk ander monument.”

Grunfeld maakt wonderlijke gedachtesprongen. Want, zegt hij: amsterdammertjes werden geroemd om hun iconische vorm en zijn daarom in de volksmond ‘amsterdammertje’ gaan heten. Juist omdat ze vaak scheef staan, beklad zijn en, zegt hij, kleur geven aan de stad, is het amsterdammertje ‘net als wij Amsterdammers een Amsterdammer’. “Hij symboliseert en ondersteunt de rijke, speelse, dynamische stad die wij willen zijn.”

Maar goed, de burgemeester kwam dus niet. Grunfeld was teleurgesteld, maar zag er ook wel weer de humor van in. Na een tijdje vergeefs wachten, belden hij en zijn vrienden aan bij de ambtswoning. Een gebakje werd afgegeven aan de portier. Die zou het op de aanrecht klaarzetten, voor als de burgmeester thuis zou komen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden