PlusInterviews

Schimmel, lekkage en lood in het water: ‘De huurbaas wil van ons af’

Huurders van een complex in Oost kampen met schimmel, verzakkingen en met lood verontreinigd water. ‘Als je zoals wij een sociale huurwoning van particulieren bewoont, mag je kennelijk ziek worden.’

Kramatwegbewoner Peter den Dunnen: ‘We moeten als David tegen Goliath vechten.’Beeld Marc Driessen

Bewoners van 47 particuliere sociale huurwoningen op de Kramatweg 82-93 in Oost hebben een conflict met hun huurbaas, verhuurmakelaar Rappange. Onderzoek heeft onlangs uitgewezen dat er te veel lood in het drinkwater van de woningen zit doordat er nog oude waterleidingen in de gebouwen zitten. Rappange gaat de leidingen vervangen.

Volgens de bewonerscommissie is het vervuilde drinkwater bijna een van de minste zorgen. Ze kampen namelijk ook met vocht, schimmel, lekkages, tocht en verzakkingen. Als ze bellen met klachten, reageert Rappange volgens hen niet. Bewoners hebben diverse malen met succes de Huurcommissie ingeschakeld en er zijn bezwaarprocedures en rechtszaken begonnen.

Vijfenhalf jaar geleden benaderde Rappange de bewoners met een plan voor sloop en nieuwbouw. Dat hielden bewoners tegen omdat zij vonden dat terugkeer onvoldoende was gegarandeerd. Zij zagen het als verbanning uit de stad. Later werd gesproken over een renovatieplan. Dat liep stuk op onder meer het betalen van een verhuiskostenvergoeding.

Jeroen Koster van de stichting !Woon, die bewoners bijstaat, wijt de problemen ook aan de overspannen woningmarkt. “Als bewoners vertrekken, stopt de eigenaar met de sociale verhuur. Dan vangt hij al snel 1200 euro in plaats van 500 euro huur.”

Koster signaleert bij alle particuliere verhuurders een race naar steeds hogere huur. “We zien dit ook bij het middensegment, met huren tussen de 700 en 1000 euro, en zelfs bij dure huur.”

Peter den Dunnen (49), schipper

17 jaar bewoner Kramatweg

“Hier, alsjeblieft, je krijgt de kop thee die ik heb gezet. Die is getrokken met Spawater, want uit de kraan komt water met lood. Je ziet hoe de verhuurder verschil maakt. Wij zijn bewoners van sociale huurwoningen. Wij hebben giftig water. Maar de buren drinken in hun gerenoveerde woningen schoon water.

De boodschap is duidelijk. Als je een sociale huurwoning bewoont zoals wij, mag je ziek worden. Het gaat niet alleen over lood. Wij hebben ook last van vocht, schimmel, en ongedierte. Wie een gezond huis wil, moet vrijesectorhuren betalen. Zo werkt de woningmarkt in Amsterdam. Wie geld heeft, kan een goed huis huren, maar particuliere verhuurders laten hun sociale huurwoningen verkrotten om ons, de bewoners, weg te pesten.

De wet is helder: huurders hebben recht op een goede woning, maar moeten dat via de Huurcommissie afdwingen. We moeten als David tegen Goliath vechten. Dat zet ons op achterstand. De wetgever moet dat omdraaien. Geef de verhuurder de verplichting aan te tonen dat zijn woning voldoet aan alle eisen.

Ik ben vanuit Assen in Amsterdam komen wonen toen ik schipper werd in de grachten. Het huis beviel goed, hoewel de staat van onderhoud slecht was en de verhuurder nooit wat deed. Ik kan een waslijst aan problemen opnoemen. Maar ik ben handig. Mijn situatie is ook niet belangrijk. Waar het om gaat is dat wij allemaal, het hele blok, worden weggejaagd. Rappange schuwt geen middel en zet zelfs bouwvakkers tegen ons op. Laatst hoorde ik van drie vrouwelijke bewoners dat zij steeds worden uitgescholden voor ‘kankerhoer’.

Bijna zes jaar geleden heb ik met anderen de bewonerscommissie opgericht, toen Rappange dit blok wilde slopen, de huurders buiten de Ring wilde zetten en nieuwbouw wou plegen. We zagen dat het niet de bedoeling was dat meer dan tien procent van de huurders terugkwam. Daarmee gingen ze te ver. De gesprekken liepen stuk toen wij wezen op de wettelijke plicht verhuiskosten te betalen.”

Yvonne Pas: ‘Rappange, ik word ziek als ik de naam hoor.’Beeld Marc Driessen

Yvonne Pas (66), ziekenverzorgster (gepensioneerd)

25 jaar bewoonster Kramatweg

“Nee, nee, nee, ik wil van Rappange niks horen. Alles is net naar beneden gekomen, allemaal water. Zo erg, ik vertel het je straks. Die man schildert niet, komt niet. Hij wil ons weg hebben. Rappange, ik word ziek als ik de naam hoor. Ik word gek, ik ga gillen, en mijn papegaai ook. Alle bewoners hier zijn psychiatrische patiënten geworden.

Vanaf mijn vijfde woon ik in Amsterdam, eerst in Noord. Ik heb geen kinderen. Nadat ik na een ongelukkige relatie op straat kwam te staan, kreeg ik via via dit huis, een mooie plek aan het Flevopark, met lieve buren. Vanaf de hoek tot hier kent iedereen mij. Ze noemen me Nanna. Ze zorgen ook voor mij. Als ze om tien uur in de ochtend nog geen beweging bij me zien, bellen ze aan.

Het huis vind ik verschrikkelijk. De muren zijn vochtig en het tocht in huis. In de winter kan ik het niet warm stoken en slaap ik bij mijn familie verderop in de Niasstraat. We hebben geen isolatie. Het voelt alsof ik buiten ben. We hebben muizen en laatst liep er een rat in de keuken. De GGD moest erbij komen. Rappange nam de telefoon niet eens op.

En al die ongelukken. Een paar jaar geleden kwam ik thuis, alles zwart. Brand. Koelkast, magnetron, alles was stuk. De bedrading lag niet goed, waardoor kortsluiting was ontstaan. Enkele maanden terug was er weer wat, overal water in de gang, vies water. De poep dreef in de hal. Er bleek boven een toilet verstopt te zijn. Nu kwam Rappange wel en het water is weggezogen. Maar ik bleef met de puinhoop achter.

In december kwam hier in de slaapkamer het plafond naar beneden. Weer vies water. Ze waren aan het wassen boven; prompt lekkage. Ik heb mijn bed moeten weghalen, alles, de hele kamer heb ik ontruimd. Rappange heeft daarop één lelijk houten latje tegen het plafond geslagen.

Niet zo lang geleden heb ik twee weken in het ziekenhuis gelegen, ik kon niet meer praten. Ik mankeer van alles. De GGD onderzoekt of het ook verband kan houden met de loden leidingen of de schimmel in de huizen. Iedereen wordt hier ziek.”

Jan Boom: ‘Oranje schimmel, witte schimmel, alle kleuren.’Beeld Marc Driessen

Jan Boom (42), audio-engineer/gitarist

12 jaar bewoner Kramatweg

“Lang was ik me niet bewust van de problemen in dit complex. Mijn huis was in 2006 gerenoveerd. Toen ik twee jaar later deze woning betrok, nadat ik eerst zes jaar antikraak had gewoond, vertoonde het huis weinig mankementen. Ik was blij met de goede locatie.

Ik maakte twee jaar geleden kennis met het ware karakter van de verhuurder. Na de warme zomer van 2018 kwamen hevige regenbuien. Corporatie Eigen Haard had voor een sloop-en nieuwbouwplan haar deel van het complex gesloopt, waardoor mijn woning een hoekwoning was geworden. In plaats van een buitenmuur was de boel afgedekt met een rood zeiltje dat in de storm overal heen wapperde en water doorliet. Het onderste deel van de buurwoningen, dat nog stond, liep vol met regenwater dat uiteindelijk door de muren mijn huis binnenstroomde.

Rappange reageerde niet op mijn eerste telefoontje, de dag erna ook niet en later nog niet. Binnen een week ben ik vertrokken en tijdelijk elders gaan wonen. In het huis werd alles vochtig, de vloer ging rotten. Verder kreeg ik oranje schimmel, witte schimmel, ja, alle kleuren schimmel kreeg ik op de muren. Hetzelfde gebeurde bij de bovenburen. Daar zijn mensen ziek geworden, anderen zijn vertrokken.

Maar de verhuurder gaf niet thuis. Ik heb zelf onderhandeld met de sloper, Oranje BV, en moest een onafhankelijk gespecialiseerd inspectiebedrijf laten komen om een rapport op te laten stellen zodat ik een idee had wat er allemaal moest gebeuren. Het plan is deels gebruikt door Rappange om de renovatie uit te voeren, maar ik heb niets van de gemaakte kosten teruggezien. Ik heb een advocaat moeten inschakelen om mijn recht te halen en alles opnieuw te laten renoveren. De verzekering betaalde niet alles, ook al omdat een mens niet overal bonnetjes van bewaart. De Huurcommissie moest ervoor zorgen dat ik voor de vijf maanden die ik niet in mijn huis kon wonen de huur terugkreeg. Het is werkelijk schandalig. Rappange heeft geen empathie, is erg commercieel en negeert de wet compleet.”

Reacties

Wethouder Laurens Ivens (SP) “Laat duidelijk zijn dat een verhuurder er te allen tijde voor moet zorgen dat huurders in een goede, veilige en gezonde woning kunnen wonen.” Ivens wil dat loden waterleidingen zo snel mogelijk worden vervangen.

Stadsdeel Oost Enkele jaren geleden sprak het stadsdeel met Rappange over sloop- en nieuwbouw op de Kramatweg. Rappange bleek niet bereid sociale huurwoningen terug te bouwen. Ook niet in ruil voor hulp van de gemeente. Hetzelfde gold voor middeldure huur.

Rappange ‘De bewoners hoeven van ons niet weg. Op onderhoudsklachten wordt gereageerd en noodzakelijke maatregelen voeren we uit. De loden waterleidingen zijn deels vervangen. Het restant wordt binnenkort aangepast. De sloop- en nieuwbouwplannen stuitten destijds op verzet van huurders. De woningen worden nu één voor één gerenoveerd.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden