Plus Reportage

Plas van uitgaanspubliek Rembrandtplein is een bron voor... thee?

De start-up Semilla Sanitation wint meststoffen uit de urine van het uitgaanspubliek rond het Rembrandtplein. Bij een beurs voor watertechniek in de RAI presenteert het bedrijf zich zelfs met thee uit het water van plas.

Peter Scheer met een beker urinewater. Beeld Jakob Van Vliet

Voorbijgangers bij de RAI slaan het kopje thee toch maar af. Ze hebben op grote aanplakbiljetten gelezen waar het theewater vandaan komt en anders begint het ze wel te dagen door de urinoirs in de container van Semilla Sanita­tion. Hier gaat het water ‘van plas tot gewas’ en ‘from pee to tea’.

Niet dat het water in de theebekertjes daadwerkelijk is teruggewonnen uit urine. Dat mag de start-up uit Oss niet aanbieden vanwege de hoge Nederlandse drinkwatereisen. Maar het kán wel, zegt Semillaoprichter Peter Scheer. Het water dat zijn mobiele toiletgebouwtje terugwint uit urine, is zo schoon dat het drinkbaar is, zegt hij. En de munt uit de thee is dan weer geteeld met mest uit de urine.

Nierstenen

Dat is ook het plan waarmee Scheer vijf jaar geleden Semilla begon: een mobiele waterzuivering voor vluchtelingenkampen en rampgebieden. Het is niet eens per se de bedoeling drinkwater te maken, al kan dat wel. Acceptatie van urine als drinkwaterbron lijkt zelfs op zo’n plek een brug te ver. Wel levert het water op voor de bevloeiing van akkers. En een alternatief voor kunstmest dus.

Scheer demonstreert de techniek, die sterk lijkt op de manier waarop Waternet bij poppodium Afas Live de meststof struviet opwekt uit de urine in de herentoiletten. “Je kunt ze zien als nierstenen buiten het lichaam,” zegt Scheer over de kunstmestkristallen. Inmiddels gaat Semilla net weer anders te werk omdat de struvietreactor bij tests op dancefestivals te traag bleek voor mobiele toepassingen. Daardoor houdt hij nu een vloeibare meststof over. Op het Vlielandse festival Into The Great Wide Open leverde dat genoeg mest op om de grasmat te herstellen. “In het voorjaar én het najaar.”

De winning begint bij een GreenPee (deze foto) en kan zowel droge als natte mest opleveren (volgende foto). Beeld Jakob Van Vliet

De inzet van de mobiele waterzuiveringsunits op festivals was eigenlijk bedoeld om de vinding uit te proberen. Voordat de Verenigde Naties instemming geven voor bekostiging van de units, moet Semilla eerst drie jaar uit de rode cijfers blijven en positieve referenties krijgen van overheden. Festivals kwamen daarom als geroepen. “Je kunt ze zien als een klein dorp.”

Inmiddels is het voor Semilla ook een tweede afzetmarkt. Op plekken waar geen waterleiding is en een flinke stroom urine te winnen valt, ontstaat behoefte aan een mobiele miniwaterzuivering. Bij zijn presentatie op de beurs Aquatech in de RAI krijgt Scheer de vraag of er dan geen zware metalen of drugsresten achterblijven in het water of de mest. Scheer: “Geen enge dingen.”

Alternatief voor plaskruizen

In Amsterdam is de onderneming ook betrokken bij de speciale plantenbakken die rond het Rembrandtplein op uitgaansavonden worden omgebouwd tot urinoirs. Deze zogeheten GreenPees worden daar uitgeprobeerd als minder in het oog springend en minder riekend alternatief voor plaskruizen. Maar wat begon als een oplossing tegen wildplassen wil de gemeente ook graag inzetten als nieuwe vorm van recycling en circulaire economie.

De winning begint bij een GreenPee (vorige foto) en kan zowel droge als natte mest opleveren (deze foto). Beeld Jakob Van Vliet

In de prijsvraag die Amsterdam uitschreef voor de beste urinetoepassing, kwam Semilla als winnaar uit de bus. Scheer wil de urineoogst maar wat graag verder opvoeren. Maar voordat het loont om te investeren in elektrische trucks en de permanente inzet van één mobiele waterzuivering, zouden in de stad toch ten minste veertig GreenPees moeten staan als bron. Rond het Rembrandtplein hebben de bakken het trouwens zwaar te verduren. De planten worden twee keer per jaar vervangen, terwijl ze het bij een andere test in Vlaardingen al jaren uithouden in hetzelfde perkje bovenin het urinoir.

Circulaire proeftuin

Het is nog wel de vraag waar Amsterdam de meststof uit veertig urinoirs kan inzetten. Dinsdag waren ook gemeenteambtenaren op de RAI om daarover mee te denken. Cilian Terwindt van de Tuinen van West ziet mogelijkheden voor het groen langs de rand van Nieuw-West. Daar zit veel stadslandbouw en het geldt als een ‘circulaire proeftuin’. De ‘superlokale’ meststof uit urine zou daar heel mooi bij passen, zegt zij.

Semilla heeft ook met de Johan Cruijff Arena gesproken. “We zouden heel graag bij het EK in 2020 alle urine opvangen rond het stadion.” Maar meststof uit die urine zal nooit op het veld terechtkomen. Dat is hem door de stadiondirectie al te verstaan gegeven, zegt Scheer met een lach. “De Arena is bang voor spreekkoren.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden