Paul Günther leefde jarenlang met heroïne.

Plus Ten Slotte

Paul Günther (1967-2019): verslaafd zonder een moment van spijt

Paul Günther leefde jarenlang met heroïne. Beeld Eva Plevier

Spijt van z’n levensstijl heeft hij niet gehad, zo zei Paul Günther in de periode dat het relatief goed met hem ging. Hij overleed maandag, als een van de laatste heroïneverslaafden in de stad. 

“Ik zeg al jaren dat ik op de helft ben,” zei Paul Günther dit jaar tegen Het Parool. “Dat betekent nu dus dat ik 104 word.”

Günther, een van de laatste heroïneverslaafden in de stad, heeft de leeftijd der sterken niet gehaald. Zijn getekende lichaam gaf het maandag op. Verwonderlijk is dat niet, na een jarenlange drugsverslaving en een leven dat zich veel op straat afspeelde.

Günther, de oudste zoon in een gezin van drie jongens, groeide op in Edam. Zijn vader repareerde televisies en had een eigen pvc-fabriekje, moeder was verpleegkundige en deed het huishouden. Günther omschreef zichzelf als een gevoelige jongen, maar ook als een druktemaker, een adhd’er. De scheiding van zijn ouders zou veel invloed hebben op het vervolg van zijn leven.

“De eerste drie klassen van het atheneum deed ik op mijn sloffen, maar toen ik 14 werd, ging het fout,” zei hij in deze krant. “Mijn vader ­begon steeds meer te drinken. Veel ruzie en geschreeuw thuis. Om zijn gezin voor verdere rampspoed te behoe­den, besloot vader ons allemaal naar de andere wereld te helpen, inclusief zichzelf. Toen hij mijn moeder probeerde te wurgen, heb ik hem van haar afgetrokken. Nog diezelfde dag zijn we vertrokken en niet lang daarna zijn ze gescheiden. Ik kan nog steeds niet tegen de lucht van jenever.”

Valckenierstraat

Al op jonge leeftijd kreeg Günther z’n eerste psychose. Daarna gingen drugs een steeds grotere rol spelen in z’n leven. Omdat het niet lukte om af te kicken, kreeg hij de laatste tien jaar heroïne op medisch voorschrift bij de GGD in de Valckenierstraat. Woon­begeleiders en familieleden moesten erop toezien dat Günther z’n huis niet volstouwde met spullen die hij op straat vond.

Wat de ware reden is geweest dat de gesjeesde student filosofie, voormalige theatertechnicus en ex-straat­muzikant ooit verslaafd is geraakt, was moeilijk te achterhalen. Dankzij heroïne en speed werd hij geestelijk stabieler, zei hij zelf. Met die vorm van zelfmedicatie is hij nooit meer psychotisch geworden. Verder zit verslavingsgedrag in de familie.

Spijt van z’n levensstijl heeft hij niet gehad, zo zei Günther in de periode dat het relatief goed met hem ging. “Als ik mijn leven opnieuw zou mogen doen, had ik dezelfde keuze gemaakt. Als tiener wilde ik er voort­durend een einde aan maken; dankzij de dope ben ik geestelijk een stuk stabieler. En ik ben liever een drugsprobleem dan een psychiatrisch geval.”

Het Parool omschreef Günther ooit als gevoelige rommelkont. Daarin kon hij zichzelf goed vinden. Zijn uitvaart is komende dinsdag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden