Amsterdam Bewaar

Overleden Indiase leider Bhagwan leeft 25 jaar na zijn dood voort in De Pijp

Vlnr: Daya, Lexi, Wally, Dheeresh, Ulf, Tara en Joël. Dheeresh: 'Het is heel fijn om te wonen tussen mensen die allemaal openstaan voor elkaar en voor zichzelf.'
Vlnr: Daya, Lexi, Wally, Dheeresh, Ulf, Tara en Joël. Dheeresh: 'Het is heel fijn om te wonen tussen mensen die allemaal openstaan voor elkaar en voor zichzelf.' © Dingena Mol

Hij overleed 25 jaar geleden, maar de beweging die Bhagwan naliet, is springlevend. Zijn aanhangers wonen in een commune in een voormalig schoolgebouw in De Pijp. 'Mijn moeder vond het maar niets dat ik me aansloot bij de beweging.'

Voor mijn zoontje is een woongroep ook fijn: hij kan overal binnenlopen, hij weet precies wat hij aan iedereen heeft.

Ze waren erbij, 25 jaar geleden. In Poona, in India. Toen Rajneesh Chandra Mohan overleed. Of zoals Tarangita Bosman en Daya Krajenbrink (beiden 61) het zeggen: toen 'Osho uit zijn lichaam ging'.

En voor wie nu nog steeds niet weet over wiens verscheiden het gaat: toen Bhagwan stierf. Daya: 'Er kwam zo veel energie vrij, het was een explosie van energie. Iedereen om me heen voelde als verlicht.'

Tara en Daya voelen de aanwezigheid van Bhagwan nog steeds dagelijks om zich heen. De naam Bhagwan komt niet uit hun monden, Osho noemde de stichter van de Bhagwanbeweging zichzelf in zijn laatste jaren en zijn volgelingen, ook alweer zo'n beladen term, doen hem hierin nog steeds na.

Perfecte harmonie
Want de beweging is nog springlevend, blijkt voor wie een bezoek mag brengen aan de commune in een voormalig schoolgebouw in De Pijp. Met zijn 26-en wonen ze hier, verdeeld over drie verdiepingen. Achter een stevig hek, op het eerste gezicht in perfecte harmonie. Het suddert er, er wordt gelachen en veel bewoners komen nog een beetje bij van het weekeinde, waarin ze met honderden tegelijk stilstonden bij hun vriend en leider.

Volgelingen klinkt zo volgzaam, zegt Daya. Zo moeten we het niet zien. 'Ik erken hem als een meester, maar het is niet zo dat ik precies doe wat hij opdraagt. Osho heeft mij geïnspireerd na te denken over mezelf, om op zoek te gaan naar mijn kern. Dat mag misschien zweverig klinken, maar het is heel concreet.'

Ze zijn voorzichtig in wat ze zeggen bij Osho. De pers wordt gewantrouwd, het feit dat onwaarheden van de Amerikaanse overheid zijn verspreid door journalisten heeft hen huiverig gemaakt al te open te zijn. Daya: 'Mijn moeder vond het maar niets dat ik me aansloot bij de beweging, ze geloofde de krant eerder dan haar dochter.' Tara: 'Een sekssekte noemden ze ons.'

Geen rode kleding
Het zijn intelligente vrouwen, ze wonen al 25 (Tara) en 23 jaar (Daya) in de woongroep. Ze moeten lachen als ze horen dat veel mensen denken dat Bhagwan niet meer bestaat. De oranje, en later rode, kleding, die in de jaren tachtig altijd zo opvallend aanwezig was in het Amsterdamse straatbeeld, die dragen ze niet meer.

Tara: 'We willen niet meer opvallen. Leden van onze beweging, wij noemen onszelf sannyasin, wonen, werken en leven overal in de wereld. Van de meesten weten we helemaal niets.'

Terwijl Oshozo gesteld was op publiciteit. Journalisten en camera's waren vaak welkom en hij vond het geen probleem als opnames werden gemaakt van zijn 96 Rolls-Royces. Daya: 'In het begin wilde hij het mooie van alle religies benadrukken, later stelde hij juist alle religies aan de kaak.' Het werd hem en zijn volgelingen niet in dank afgenomen, zegt Tara. 'Ik wil er niet heel veel over zeggen, maar de afgelopen weken hebben nog maar eens aangetoond dat je extreme reacties oproept als je aan andere geloven komt.'

Lezingen op Salto
Hoewel op meer plekken in de stad plekken zijn waar de Oshobeweging zichzelf kan zijn en Osho's lezingen drie keer per week worden uitgezonden op Salto, geldt de commune in De Pijp als het centrum van de beweging in de stad. Elke ochtend starten veel bewoners met een uitgebreide meditatie in een speciale rustige ruimte op de onderste verdieping. Geïnteresseerden kunnen op allerlei momenten in de week deelnemen aan samenkomsten en meditatie-sessies. Daya: 'Er komen in de weekeinden best veel mensen langs.'

Boven zijn de kamers van de jongere bewoners. Deeresh komt juist thuis met zijn driejarige zoontje, de jongste bewoner. 'Het is heel fijn om te wonen tussen mensen die allemaal openstaan voor elkaar en voor zichzelf. En voor mijn zoontje is een woongroep ook fijn: hij kan overal binnenlopen, hij weet precies wat hij aan iedereen heeft.'

De commune is geen enge groep, iedereen laat elkaar in zijn waarde. 'Alles kan,' zegt Tara, die naar tientallen jaren van zelfonderzoek een leuker mens zegt te zijn geworden. 'Vrijheid van keuze staat bovenaan, je eigen kern ontdekken. Als je van jezelf houdt, gaat de liefde vanzelf naar iedereen toe.'