Portretten

Ouders over dichte scholen en kinderopvangen: ‘Wat een toestand’

De komende drie weken zijn alle scholen en kinderopvangen dicht. Sommige Amsterdamse ouders namen eerder al zelf het besluit hun kinderen thuis te houden, anderen zochten haastig naar een oplossing: “We hebben geen andere optie dan zelf thuisblijven.”

Fatima Afkir (41)

Wat het besluit in Den Haag ook zou zijn, Fatima Afkir (41) had al besloten haar kinderen thuis te houden. “Mijn jongste van vijf heeft een zwakke weerstand. Eerst dacht ik nog, ik wacht het af. De overheid in Nederland was zo laconiek en er werd gezegd dat goede hygiënische maatregelen voldoende waren. Ondertussen zag ik de situatie in de omliggende landen steeds heftiger worden dat ik besloot niet te wachten tot het hier ook zou escaleren. Nu alle scholen alsnog dichtgaan, denk ik wel: zijn we de afgelopen weken voor de gek gehouden? Ik vind dat Nederland zich moet schamen dat we zo laat pas tot deze maatregel zijn gekomen. We konden de kunst gewoon bij andere landen afkijken.” 

De vier kinderen van Afkir worden vaak opgevangen door opa en oma, maar deze keer kan dat niet. “Mijn ouders vallen onder de risicogroep,” zegt ze. Haar man, die als beveiliger werkt, heeft daarom zijn diensten gewisseld en werkt de komende weken ‘s nachts, zodat hij overdag bij de kinderen kan zijn. “We zijn door de school voorzien van linkjes en boekjes om in ieder geval het taalniveau op peil te houden. Mijn oudste kinderen kunnen zelf aan de slag.” 

De moeder ziet ook een periode van quality time voor het gezin aanbreken. Al is het nog even wachten voor haar of zij daar ook bij kan zijn. “Ik werk als peuterjuf op een opvang. We zijn nog aan het inventariseren of we kinderen hebben met ouders die een vitaal beroep hebben. Die moeten opgevangen worden.”

Fatima Afkir

Nathalie Terweij (51)

“Wat een toestand,” zegt Nathalie Terweij nog geen uur nadat bekend werd dat alle scholen en kinderopvangen voor drie weken sluiten. “Ik voelde het al aankomen natuurlijk. We konden er eigenlijk niet omheen, er was zoveel maatschappelijk druk. De scholen moesten wel sluiten. Maar of dit nu goed is? Dat weet ik niet. Ik hoop dat deze maatregelen helpen bij het tegengaan van corona. Al wil je als ouder tegelijkertijd ook dat je kind goed onderwijs krijgt.”

De zoon van Terweij zit in groep acht en de citotoets is al in april. “Daar maak ik me wel zorgen over. Wat als hij straks niet goed genoeg voorbereid is op de middelbare school?” Terweij, die op dit moment geen werk heeft en dus ook geen oppas hoeft te regelen, wil dat de school waarop haar zoon zit, Montessorischool de Amstel, snel met een noodplan komt. “Hopelijk kunnen we nog even naar school om huiswerk op te halen.” 

Terweij is er ook op voorbereid dat drie weken thuiszitten nog lastig gaat worden voor haar zoon. “Hij gaat zijn vriendjes missen, de juffen, de gezelligheid, dat wordt wel zwaar denk ik.”

Nathalie Terderij.Beeld Eva Plevier

Miko de Haan (39)

“We hadden onze kinderen ook thuis gehouden als de scholen niet waren dichtgegaan,” zegt Miko de Haan. “Dat hadden mijn partner en ik zaterdag al besloten. We hebben lang gevaren op de informatie die beschikbaar was. Eerst leek het aantal besmettingen ook minder hard te groeien dan de afgelopen week,” zegt hij. 

Toen De Haan zag dat de buurlanden ervoor kozen de scholen te sluiten en het aantal besmettingen toenam, besloot hij niet langer te wachten op ingrijpen van hogerhand. Zijn twee kinderen van vier en twee jaar gaan - net als de rest van de Nederlandse kinderen - in ieder geval tot zes april niet meer naar school. 

“We weten nog niet precies hoe we het gaan oplossen. Misschien werk ik het ene dagdeel en mijn partner het andere. Maar we hebben geen andere optie dan zelf thuisblijven,” zegt hij. “De opvang is ook gesloten.” 

Over een leerachterstand maakt De Haan zich nog geen zorgen. “Het lijkt me logisch dat scholen niet doorgaan met het reguliere lesprogramma voor kleuters. En ik denk ook dat gezien de leeftijd van mijn kinderen deze drie weken niet heel veel impact zullen hebben op hun ontwikkeling.”

Miko de Haan.Beeld Lin Woldendorp

Samira Bouchibti (49)

“Het is echt onbegrijpelijk wat er allemaal gebeurt nu,” zegt Samira Bouchibti. “Maar we moeten leren omgaan met de situatie.” Bouchibti maakt zich niet druk om een eventuele leerachterstand van haar dochter, die in groep 4 van de Watergraafsmeerse Schoolvereniging zit. 

“Die drie weken zonder school zijn geen feestje en absoluut geen vakantie. Ik werk deze weken thuis en we gaan zoveel mogelijk door met thuisles. Dat is alleen niet voor iedereen mogelijk. Kinderen op het speciaal onderwijs bijvoorbeeld, hebben het extra moeilijk nu. En leerlingen met laagopgeleide of analfabete ouders hebben hulp nodig. Juist nu. Daar maak ik me zorgen over,” zegt Bouchibti die werkzaam is als onderwijsadviseur. “Misschien kunnen we de zomervakantie verkorten om alles in te halen?”

Ook het ontbrekende sociale aspect baart haar zorgen. “We zijn sociale wezens. Tijdens deze driekwart lockdown kunnen we ook niet afspreken met vriendjes en vriendinnetjes of elkaar vasthouden. De kinderen gaan al sinds vorige week niet meer naar de opa’s en oma’s en voor mijn moeder doe ik boodschappen die ik voor de deur achterlaat. Dat vind ik heel lastig, maar het is heel tegenstrijdig om te zeggen: we gaan niet naar school en wel bij elkaar spelen of op bezoek. Juist dat moet bij iedereen doordringen, dit is een serieuze kwestie.”

Samira Bouchibti.Beeld Lin Woldendorp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden