Amsterdam Bewaar

Opening natuurlab: 'Gelukkig heeft de akkerhommel een lange tong'

De tuin in aanleg.
De tuin in aanleg. © Sylvia de Vlaming

Oud-studenten en een UvA-docent openden zaterdag Anna's Tuin en Ruigte: een natuurstrook voor wetenschappers, studenten en gewone bezoekers. "Van regulatie naar totale ruigte."

Op het stuk braakliggend grond naast het Science Park voerden studenten  voorheen met  illegale tuintjes tests uit. "De UvA gaf ons geen stuk grond, dus toen ontstonden die guerrillatuintjes, " bekent Jeroen Schütt, mede-initiatiefnemer van poldergebied Anna's Tuin en Ruigte.

Schütt liep naar UvA-docent Joris Buis met een plan: het stuk oude landbouwgrond moest worden omgetoverd tot een gebied waar de natuur zijn gang kon gaan en onderzocht kon worden. Met nog twee studenten dienden Buis en Schütt bij de gemeente een plan in. Drie jaar later gaat het poldergebied, vernoemd naar de voormalige boerderij Anna's Hoeve, officieel open.

Vliegend insect
"Kijk, daar gaat 'ie, de akkerhommel."  Biologiedocent Gerard Oostermeijer wijst naar een vliegend insect in de tuin. In zijn handen houdt hij een smeerwortel vast. "Zie je hoe lang zijn bloem is? Gelukkig heeft de akkerhommel een lange tong."

Oostermeijer is een van de docenten die de natuurstrook straks tijdens zijn lessen zal inzetten. Hij staat in de zogeheten permacultuurtuin, die zich -met een beetje menselijke hulp- zelf reguleert.

Groene sprieten gras, planten en gele bloemen groeien langs de waterkant. Maar in de tuin verraden ook een aantal vierkanten van bladeren, houtsnippers en hooi dat de eerste onderzoeken zijn begonnen. Bioloog Floris van Rhijn (26) tilt met zijn hand het bladerdek op om de grondkwaliteit te bekijken. "Kijk, deze aarde is nu veel vruchtbaarder."

Eetbare plantentour
Het gebied is in twee stukken opgedeeld. Als je het houtsnipperpad volgt, kom je in een steeds wildere omgeving - de Ruigte. Nieuw leven en ecologische processen ontwikkelen zich daar vrij in de hoge struiken.

Schütt: "Je begint bij regulatie, je eindigt met ruigte. Maar het is een experiment, hè. Geen idee hoe het zich ontwikkelt. De wisselende seizoenen dragen hier ook aan bij. Dat maakt het zo gaaf."

Tijdens de opening kunnen bezoekers meelopen met een eetbare plantentour, waterbeestjes vangen en meebouwen aan een bijenhotel. Voor het 'hotel' zagen jonge bezoekertjes, onder toeziend oog van hun ouders, bamboestokken doormidden. "Honingbijen zijn bij iedereen bekend, maar weet je dat er nog zestig andere bijensoorten in Amsterdam bestaan? Met het bijenhotel geven we de wildebijen een gezicht," zegt Liberal Arts and Sciences student Claudia Rot (21).

De gemeente zorgde voor bruggen en nieuwe sloten en hoogte de bodem op voor beplanting. De samenwerking ging niet altijd van een leien dakje. Schütt: "Soms dacht ik: ik stop ermee. Dan hielden verschillende partijen hun poot weer stijf. Ik ben bioloog, geen lobbyist. Maar dat het nu toch is gelukt, maakt mij gewoon echt emotioneel."