PlusKan dat nou niet anders?

Opeens zitten er kuilen in het Wertheimpark waar je eerst beschut kon zitten

Een fontein die altijd droog staat, trappen met ‘luie’ treden of een bankje met de rug naar het plein - Het Parool gaat in deze serie op zoek naar dwaze of vreemde bouwingrepen in de stad. Kan dat niet anders? Vandaag, deel 9: de verdwenen bankjes in het Wertheimpark.

Hans van der Beek
In Wertheimpark zijn bankjes weggehaald zonder de buurt van tevoren in te lichten.  Beeld Daphne Lucker
In Wertheimpark zijn bankjes weggehaald zonder de buurt van tevoren in te lichten.Beeld Daphne Lucker

Het Wertheimpark is een perfect stadspark, voor mensen die om de hoek wonen dan. Groen, overzichtelijk, met bankjes en een fontein, maar veel te klein om een magneet te zijn voor Amsterdammers verderop in de stad. Een uit de kluiten gewassen, luxe achtertuin.

In feite is het park maar één rondje, langs de monumentale fontein die onophoudelijk klatert – altijd gezellig. Naast die fontein stonden zes bankjes, waarvan een deel schitterend onder het dak van een imposante een Kaukasische vleugelnoot uit 1860. Die bankjes stonden daar mooi beschut tegen de zon, en ook nog tegen regen.

Opeens zijn ze weggehaald. Op een vrijdag in juli. Vervangen door nieuwe zijn ze niet. Wat over is gebleven zijn zes maal drie kuilen in de grond, waar ooit de poten stonden. De drie vuilnisbakken staan er wel nog.

Buurtbewoner Jacob Sleutelberg (72) komt hier elke dag, ook om zijn hondje uit te laten. “Ik mis echt mijn zitplek. En ik niet alleen, hoor.”

Dit is de ontmoetingsplek voor de buurt. Buurthondjes treffen elkaar hier, en de baasjes ook. En dan vooral op de zes bankjes onder de beschutting van die prachtige Kaukasische vleugelnoot. Sleutelberg: “Lommerrijk streken we ons hier neer. En opeens kan dat niet meer.”

Aan de overkant van het parkje staan wel nog zes bankjes, maar die staan daar zonder beschutting in de volle zon of wind. Sleutelberg: “Daar zijn we overgeleverd aan de elementen.”

Een buurtvriendin had de werklui gevraagd waarom de bankjes weg moesten, en volgens hen kwam dat door de overlast, net als in Oosterpark, maar daar kan Sleutelberg zich toch weinig bij voorstellen. Er slapen wel eens jonge toeristen in de bosjes, maar veel overlast ervaart hij niet.

Sleutelberg: “Natuurlijk zitten er wel eens een groepje blikjes bier te drinken. So what? Die komen hier ook gewoon uit de buurt.”

Hij heeft de gemeente om opheldering gevraagd, maar geen antwoord gekregen. Voorlopig gaan hij en zijn buurtvriendin maar zitten op het stenen randje van de fontein. Haar hond houdt erg van zwemmen, de zijne niet zo.

Sleutelberg: “Je voelt je echt ontheemd. Dat had ik zelf ook niet gedacht.”

Gemeente: er is gevaar voor vallende takken

De bankjes zijn weggehaald in verband met gevaar voor takbreuk van de monumentale vleugelnoot. In mei 2020 is bij deze boom een veiligheidsinspectie uitgevoerd. Uit vervolgonderzoek bleek dat de boom is aangetast door dikrandtonderzwam die de boom verzwakt. Ondanks verankeringen, die in de boom zijn aangebracht, blijft bestaat het gevaar voor onverwachte takbreuk.

De bankjes worden ergens in de komende twee weken teruggeplaatst buiten het gevaar van vallende takken. Ook wordt er nog gekeken of nog een bordje moeten worden geplaatst om bezoekers van het park te wijzen op het risico. De bankjes zijn iets sneller weggehaald dan verwacht, dus de buurt is helaas niet van tevoren ingelicht.

Heeft u een voorbeeld van een miskleun of ondoorgrondelijke ingreep in de stad? Mail het onderwerp naar anders@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden