PlusTen Slotte

Op kinderboerderij Gliphoeve nam Will Döll de pechvogels onder haar hoede

Met een paar kippen en een lammetje begonnen Floor en Will Döll in de jaren zeventig een dierenweitje in de Bijlmer. Kinderboerderij Gliphoeve werd een veilige haven voor dieren én mensen.

Will Döll. Beeld Privéfoto
Will Döll.Beeld Privéfoto

Een meisje uit de buurt had een keer – zonder het te vragen – een pony geleend voor een tochtje naar Diemen. Boer Floor ging haar daar ophalen, de stoom kwam uit zijn oren. Op de kinderboerderij wachtte Will de jonge veedief op met een beker warme chocolademelk. “Floor was het gezicht van de Gliphoeve,” vertelt voormalig opbouwwerker Toon Borst. “Maar Will was het kloppend hart. Hij zorgde voor de dieren, zij voor de mensen.”

De mensenverzorger van de dierenboerderij overleed het afgelopen weekeinde op 72-jarige leeftijd, thuis in de Duitse Eifel waar Will in 2008 samen met haar man was neergestreken met het plechtige voornemen om bij te komen. Meer dan dertig jaren in de Bijlmer was de twee niet in de koude kleren gaan zitten. Er was altijd wel iets aan de hand: was het geen drachtige geit, dan waren het wel dreigende bezuinigingen op de subsidie.

Iedereen was welkom

Het echtpaar was min of meer per toeval in de Bijlmer beland. Floor werkte als tegelzetter in de net opgeleverde flats en trof op een balkon een lammetje aan. Met een paar collega’s timmerde hij van oud bouwmateriaal een omheining voor het beestje op het grasveld voor de flat Gliphoeve, tegenwoordig Geldershoofd. Er kwamen kippen bij, konijnen en geiten, en het dierenweitje werd, met de nodige bureaucratische hobbels en hindernissen, een kinderboerderij.

Een gewone kinderboerderij was het zeker niet. In een onrustige omgeving met grote problemen was de Gliphoeve een veilige haven voor dieren én mensen. Iedereen was welkom, op voorwaarde dat er geen drank, drugs of wapens mee naar binnen werden genomen. De kinderboerderij deed niet aan vaste sluitingstijden: in de zomer was het er druk tot ’s avonds laat en ’s ochtends vroeg stonden de kinderen op het erf te wachten als Floor en Will uit de stad kwamen aanrijden.

Schaap stelen

De kinderboerderij was ook een opvang voor pechvogels. Borst: “Er waren in de buurt nogal wat kinderen die het thuis moeilijk hadden. Die kregen eten van Will en als het nodig was, nam ze er ook weleens eentje mee naar huis voor een slaapplek. De verslaafden die nergens heen konden, mochten in de hooiberg overnachten.” In ruil waakte de buurt over zijn Gliphoeve. De man die ’s nachts een schaap probeerde te stelen, werd door omwonenden in de kraag gegrepen.

In 2008 namen boer Floor en boerin Will afscheid van de Bijlmer, en nam de Bijlmer met een erehaag en samenzang afscheid van twee belangrijke steunpilaren. De zwijgzame Will zei ook nu weinig, uit de normaal zo spraakzame Floor kwam alleen wat onverstaanbaar gemompel. Nadat de tranen waren gedroogd, nam Floor de verslaggever van dienst in vertrouwen over het geheim van zijn huwelijk met Will. “Ik ben de motor, zij is de brandstof.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden