PlusReportage

Op het Happy Dyslectisch Festival ontdekken kinderen dat dyslexie júist een talent is

Op het Happy Dyslectisch Festival in de Tolhuistuin kwamen zondag tientallen kinderen en ouders af. Niet de uitdagingen, maar de voordelen van dyslexie stonden centraal. ‘Ik vind het leuk dat ik anders denk.’

Raounak Khaddari
Het Happy Dyslectisch Festival in de Tolhuistuin. Delijah (9): ‘Hier zie ik dat ik niet alleen ben.’ Beeld Eva Plevier
Het Happy Dyslectisch Festival in de Tolhuistuin. Delijah (9): ‘Hier zie ik dat ik niet alleen ben.’Beeld Eva Plevier

Het allerleukste aan het dyslexiefestival vindt Delijah (9) dat hij ziet dat hij niet de enige is. “Ik heb in mijn klas geen kinderen die dyslexie hebben en soms dacht ik: ben ik de enige die niet zo goed kan lezen en schrijven? Hier zie ik dat ik niet alleen ben.”

Zondagmiddag is een tweede lichting kinderen gestart op het Happy Dyslectisch Festival. In groepjes krijgen tientallen kinderen met dyslexie les in activiteiten waar ze doorgaans júist beter in zijn.

Verf

Via een potje Minecraft bijvoorbeeld een schoolplein ontwerpen, een stop-motionvideo maken of creatief bezig zijn met verf. In dat laatste is Delijah ‘heel goed’. “Vooral met spray paint ben ik goed. Ik gebruik het liefst de zwarte kleur, die kan je dunner en dikker opspuiten. Zwart is eigenlijk geen kleur, dat weet ik.”

Het festival is een initiatief van de HOI Foundation die eveneens de Week van de dyslexie (van 1 tot 8 oktober) heeft geïnitieerd. Tamara Vreeken richtte in 2016 de HOI Foundation op. Zij is net als haar drie dochters dyslectisch en probeert al bijna zeven jaar het beeld rondom de stoornis te veranderen. “Het is geen stoornis, het is een talent,” zegt Vreeken die zondag zelf een presentatie geeft aan de aanwezige ouders.

Niet gehandicapt

Vreeken: “We hebben ooit bedacht dat er één manier is van denken, maar blijkbaar zijn er meerdere manieren. Dyslectici zijn niet dom, niet raar en ook niet gehandicapt. Hun brein werkt anders. We zien beetje bij beetje steeds meer wetenschappers in dit onderwerp duiken. Dat helpt ook om meer begrip te krijgen voor deze manier van denken.”

“Ik raad altijd het boek Dyslexie als kans aan, van Brock Eide en Fernette Eide. Zij laten met wetenschappelijke onderbouwing zien wat de kwaliteiten van ons dyslectische brein nu is. En die kwaliteiten kun je trainen om ze nóg sterker te maken.”

Lotte (12) kan de pluspunten moeiteloos opsommen: “We zijn creatief. We kunnen goed verhalen vertellen en hebben vaak een beter ruimtelijk inzicht. En wij kunnen beter samenwerken en dingen beter analyseren. Dit is wel heel algemeen.”

Lotte heeft tijdens het ochtendprogramma alle activiteiten gevolgd en helpt nu andere kinderen. “Elk mens is anders en iedereen heeft weer andere dingen waar ze goed of juist heel goed in zijn. Ik ben heel goed in verhalen vertellen en ik vind het leuk dat ik anders denk. Ik denk vaak in beelden en niet in woorden.”

De laatste zonnestralen

Alle kinderen worden verdeeld in vier groepen en wisselen vier keer van activiteit. Voor de ouders zijn er wat kleine standjes die hulpmiddelen verkopen en de lezing van Vreeken. Daar gaat het vooral over hoe ouders talenten kunnen stimuleren en kinderen ondanks tegenslagen kunnen blijven motiveren.

Ze geeft ook advies over praktische zaken. Waar ouders terecht kunnen voor hulp, waar een kind op school extra recht op heeft en welke aparte regels er zijn voor dyslectische kinderen. Sommige ouders verkiezen buiten wachten op hun kroost boven het programma binnen. “Dit zijn de laatste zonnestralen van het jaar,” geeft een vader toe. “En er is ook een online programma.”

Quote 500

Vreeken heeft immers grootse plannen met haar stichting. Er is een podcast, er zijn online webinars en ‘er moet nog veel meer aandacht komen voor de positieve kanten van dyslexie’. “We moeten naar dyslexie 2.0, waarbij het geen stoornis maar een talent is.”

Komende week onthult de stichting ook een lijst met bekende en succesvolle dyslecten. Zo prijken actrice Sanne Vogel en ondernemer Boris Veldhuijzen van Zanten op de lijst die nog geen naam heeft. “We wilden een Kwoot-lijst, maar dat lijkt te veel op Quote 500. Dus daar denken we nog over na.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden