Op het fietspad van de Van Woustraat zoeft de e-step soepel mee in het verkeer.

Plus Reportage

Op de e-step door fietsstad Amsterdam: ‘Het voelt gevaarlijk’

Op het fietspad van de Van Woustraat zoeft de e-step soepel mee in het verkeer. Beeld Jakob Van Vliet

Is de elektronische step geschikt voor de straten van Amsterdam? Op het drukste moment van de dag nam onze verslaggever de proef op de som. Hij riskeerde er zelfs een boete voor.

Aan het einde van de middag in De Pijp neemt de drukte rond de Van Woustraat en de Ceintuurbaan met de minuut toe. Amsterdammers fietsen na het werk naar huis. De e-step van de krant is een bruikleen van Klaas van Raaij (28). De Amsterdammer van het bedrijf Steppin verkoopt ze – met de mededeling dat ze op de openbare weg verboden zijn – voor 500 euro en staat toe dat de verslaggever een boete riskeert.

Zelf rijdt Van Raaij al maanden dagelijks met een e-step door Amsterdam zonder ook maar één keer te zijn aangehouden.

‘Mama, kijk’

Veel aandacht trekt de e-step in de eerste meters niet. Pas na een kleine tien minuten wijst een kind achterop de fiets bij zijn moeder in de richting van de verslaggever. “Mama, kijk! Een step!” Het zijn vooral kinderen die reageren wanneer de e-step passeert. Volwassenen kijken er amper van op.

De e-step beweegt in beginsel zonder al te veel moeite mee met het ritme van de stad. Ook als het regent. De snelheid wijkt bijvoorbeeld niet veel af van de gemiddelde fietser. Daarmee is ook meteen de vraag beantwoord of de e-step geschikt is voor het fietspad of voor het trottoir.

De stoep op en af rijden blijkt een afrader. Een valpartij was bij een poging op de Toldwarsstraat maar net te voorkomen.

De eerste meters van de e-step, die met een opgeladen batterij 15 tot 20 kilometer rijdt, voelen hetzelfde als bij een gewone step. Je krijgt door een of twee keer het been te slingeren beweging in de 12 kilo. Door de rechterduim op de hendel te drukken, voer je daarna het tempo eenvoudig op. Met de wind in de rug is de maximaal gemeten snelheid in de Van Woustraat deze middag 27 kilometer per uur.

Gekatapulteerd

Niet alle handelingen verlopen soepel. Remmen kan de eerste keren een schrikeffect geven, zeker wanneer het voor een onverwachte verkeerssituatie is. Door de acute afname in snelheid en de bewegingsruimte in het stuur voelt het alsof je naar voren wordt gekatapulteerd. Wanneer het verkeerslicht op de Ceintuurbaan plots op rood schiet, ontstaat deze middag kort een schrikmoment, met een paar lachende fietsers als gevolg.

Wil de e-step legaal worden in Nederland, dan moet hij beschikken over knipperlichten en luchtbanden. Die knipperlichten ontbreken, dus als alternatief probeert de verslaggever met handgebaren richting aan te geven. Dat voelt gevaarlijk.

Door de constructie van dit exemplaar van 500 euro wil je het stuur stevig in beide vuisten klemmen. Eén hand is niet vast genoeg om over hobbels en door gaten te rijden. Ook bochten kunnen zo niet worden genomen. Het vereist concentratie. Door de wielen van plastic laat elke oneffenheid in de weg zich voelen.

Kamikazeactie

Als bestuurder ben je steeds alert op hobbels en gaten in de weg en die concentratie zorgt voor een minder comfortabel gevoel op de step dan op een fiets. Bij het inslaan van de Kuipersstraat vanaf de Amsteldijk is er al rijdend te weinig overzicht om de straat over te steken.

Over de schouder kijken, en daarmee het zicht voor je verliezen, voelt als een kamikazeactie. Er zit niets anders op dan langs de weg te stoppen, tot ergernis van andere weggebruikers, en dan ruimte te vinden om naar de overkant te gaan.

Daar zit ook de kritiek van de tegenstanders van de e-step: voor anderen is het gedrag van een bestuurder van een e-step moeilijk in te schatten. Dat geldt soms ook voor de beginnende bestuurder, die voorlopig blijft fietsen.

Nog lang niet legaal

In Parijs, Berlijn en Los Angeles zijn elektrische steps heel gewoon, zowel in privébezit als via deelsystemen met de bijbehorende discussies over overlast. Maar in Nederland zit toelating van dit vervoermiddel op de openbare weg er nog lang niet in: de steps op de markt voldoen niet aan de in 2014 vastgestelde eisen voor ‘bijzondere bromfietsen’, wat de verzamelnaam is voor alles op de weg wat geen gewone tweewieler is.

Dat een step geen zadel heeft, daar valt mee te leven: een Segway heeft die immers ook niet. Ingewikkelder is de Nederlandse eis dat er luchtbanden om de wielen moeten zitten. Voor het kleine formaat wielen van de stepjes bestaan helemaal geen luchtbanden, stelt de branche. Ook eist Nederland een dubbel remsysteem, richtingaanwijzers, een remlicht, een bel of hoorn, reflecterende stroken en gelden er tal van veiligheidseisen aan de constructie. Dat alles moet ervoor zorgen dat het drukke verkeer veilig blijft, redeneert de wetgever.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden