Nieuws

Op de bonnefooi naar de gezinsnoodopvang zit er straks niet meer in

De gemeente Amsterdam gaat strenger selecteren bij de noodopvang voor gezinnen. De regeling kost miljoenen en wordt misbruikt door zelfredzame gezinnen die vanuit het buitenland op de bonnefooi naar de stad komen.

Tijdelijke huisvesting voor dakloze gezinnen in Buitenveldert. Beeld Eva Plevier

Dat schrijft wethouder Simone Kukenheim (Zorg) in een brief aan de gemeenteraad.

Kukenheim signaleert dat er in de afgelopen vier jaar een enorme stijging heeft plaatsgevonden van het aantal gezinnen dat een beroep doet op de noodopvang, die bedoeld is om te voorkomen dat mensen op straat moeten slapen. In 2015 ging het om 42 gezinnen, in de eerste vier maanden van 2019 waren dat er al 208.

De stijging heeft deels te maken met de overspannen huizenmarkt, maar komt vooral op het conto van gezinnen die op oneigenlijke wijze gebruik maken van de regeling.

Het gaat daarbij om families met ten minste één gezinslid met de Nederlandse nationaliteit. Ze wonen in het buitenland en komen op de bonnefooi naar Amsterdam. Ze zijn zelfredzaam, maar verzuimen om zelf woonruimte in de stad te regelen. In plaats daarvan melden ze zich bij de GGD voor de noodopvang. Het gaat om gezinnen die eerder woonden in Marokko, Suriname, Italië of Afrikaanse landen. Via de noodopvang hopen ze door te stromen naar een sociale huurwoning.

Nieuwe regeling

Door het nieuwe beleid van de gemeente komen zelfredzame gezinnen uit het buitenland niet meer in aanmerking voor de Amsterdamse noodopvang, zo laat Kukenheim weten. Die is immers bedoeld voor kwetsbare, niet-zelfredzame gezinnen en voor Amsterdamse gezinnen die door overmacht dakloos zijn geworden. Volgens de nieuwe regeling krijgen zelfredzame remigranten drie dagen noodopvang, waarin wordt onderzocht of ze in aanmerking komen voor maatschappelijke opvang. Zo niet, dan wordt er een terugkeerregeling aangeboden.

Behalve een strenger toelatingsbeleid, wordt als ontmoediging ook de huurbijdrage voor de Amsterdamse noodopvang verhoogd: van 250 naar 400 euro per maand. Ook mogen gezinnen er nog maar zes maanden gebruik van maken. Het gemiddelde verblijf in de noodopvang is nu bijna een jaar.

De beleidswijziging is niet alleen gericht op een doelmatiger gebruik van de voorziening, het gaat ook om een kostenbesparing. Vanwege de beperkte capaciteit in de noodopvang verblijven nu vijftig gezinnen in hotels en vakantieparken. In 2018 kostte dat de gemeente 860.000 euro. Bij ongewijzigd beleid zouden de kosten dit jaar oplopen tot zo’n 4,4 miljoen.

Niet op straat

Rotterdam hanteert al langer zo’n strenger beleid met een terugkeerregeling. Dat leidt er niet toe dat gezinnen op straat moeten slapen. De gezinnen die in de noodopvang worden geweigerd, vinden doorgaans een woonplek in hun netwerk, in een andere gemeente of ze keren terug naar het land waar ze eerder verbleven.

Ook in Den Haag, Utrecht en Leiden wordt zeer veel beroep gedaan op de noodopvang. De gemeenten stuurden in april een brandbrief naar de rijksoverheid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden