PlusReportage

Ook oude kunstgrasvelden worden nu gerecycled

Een nieuwe fabriek in de haven ontmantelt oude kunstgrasvelden tot grondstoffen die weer zo goed als nieuw zijn. Nieuw kunstgras krijgt het schoon­gemaakte zand uit de oude velden.

Sinds dit jaar staat er een fabriek in de Amsterdamse haven voor de recycling van kunstgrasveldenBeeld Jakob van Vliet

Diep in het Westelijk Havengebied lijkt sinds dit jaar warempel een colletje van de vierde categorie te liggen, helemaal opgetrokken uit opgestapelde kunstgrasmatten. Zo’n 2 miljoen vierkante meter kunstgras ligt hier opgeslagen in afwachting van recycling door een net geopende fabriek. Het is de bedoeling dat zich elke zomer na het einde van het sportseizoen zo’n heuvel opbouwt.

Elke zomervakantie worden overal in het land versleten kunstgrasvelden vervangen. Dat geeft de nieuwe fabriek van het bedrijf GBN-AGR een duidelijke seizoenspiek. “60 tot 70 procent komt in tien weken binnen,” zegt directeur Eric van Roekel. De rest van het jaar wordt deze ­royale voorraad weggegeten. Het geeft de ­nieuwe ­fabriek van het dochterbedrijf van bouwonderneming Strukton een vliegende start. “Dat zie je toch niet vaak, dat een nieuw bedrijf begint en dat het werk zich meteen ­opstapelt?”

Mattenklopper

Intussen gaat een rol kunstgras ‘de mattenklopper’ in. Deze machine schudt en hamert alle zand- en rubberkorrels uit het plastic van de kunstgrasmat. Weer een andere machine spoelt het van elkaar gescheiden zand en rubber zo schoon dat het weer bruikbaar is in een nieuw veld. De fabriek kan zo één veld per dag verwerken. Daarmee is de kunstgrascol in de ­haven voorlopig nog niet weggewerkt. “Dit is al van twee seizoenen.”

Al jaren wordt in Nederland reikhalzend uitgekeken naar een manier om kunstgras te recyclen. Niet voor niets zijn bij het bedrijf – voluit: GBN Artificial Grass Recycling – ook veel leveranciers van kunstgrasvelden betrokken, zoals TenCate, Sports & Leisure Group en Edel Grass. De leveranciers van kunstgras werden in verlegenheid gebracht door schandalen rond de verwerking van afgedankte matten. Eind 2018 meldde Zembla dat de kunstgrasvelden met tientallen tegelijk opgestapeld lagen bij twee afvalverwerkers in Barneveld en Dongen.

Gemeenten betaalden 10.000 tot 20.000 euro voor de recycling van een kunstgrasveld. In plaats daarvan werden de matten langdurig opgeslagen of doorverkocht aan particulieren of het buitenland. Ook Amsterdamse kunstgrasmatten kwamen op zo’n stortplaats terecht, zo bleek eerder na raadsvragen van de Partij voor de Dieren. Amsterdam besloot daarop vorig jaar om zijn versleten kunstgrasvelden over te doen aan het Deense bedrijf Re-Match dat een met met GBN-AGR vergelijkbare fabriek heeft. Dit jaar gaat bijna al het kunstgras dat in Amsterdam van de velden is gehaald naar het Westelijk Havengebied.

Picknicktafels

“Er werd eigenlijk niet meer gerecycled,” zegt Van Roekel. Afvalbedrijven incasseerden de euro’s zonder duidelijk plan om de plasticplaggen te verwerken tot nieuwe grondstoffen. De leveranciers van nieuw kunstgras voelden aan hun water dat het een kwestie van tijd was voordat zij als producent hiervoor verantwoordelijk zouden worden gesteld.

In de Amsterdamse haven weten ze zelfs met het rubber wel raad. Veel gemeenten willen geen kunstgras meer met de van gemalen autobanden afkomstige rubberkorrels sinds wetenschappers in 2016 kwamen met klemmende waarschuwingen over de risico’s voor opgroeiende kinderen. De schoongemaakte korrels kunnen alsnog naar een nieuw kunstgrasveld, bezweert Van Roekel, maar in vaste vorm ­worden ze ook al verwerkt in rubber tegels, dempende vloeren in sportscholen en een onderlaag die water vasthoudt op groene daken.

Weer een andere machine maalt de leeg­geklopte kunstgrasmat aan stukken. De kunststofmix die daarmee ontstaat is nog niet bruikbaar voor nieuw kunstgras. Wel laat het zich samenpersen tot keihard plaatmateriaal waarvan bijvoorbeeld schuttingen, picknicktafels en de ‘kantplanken’ rond hockeyvelden worden gemaakt. “Waar anders tropisch hardhout voor wordt gebruikt.”

Van Roekel schat dat zo’n 60 procent van het materiaal terug kan naar nieuwe kunstgrasvelden. Als ook het hergebruik van de kunststofmix wordt meegeteld, komt zelfs 96 procent goed terecht. Alleen wat reinigingsslib blijft achter en wordt naar een stortplaats gebracht. “Sportclubs vinden het hartstikke leuk om een product te kopen dat is gemaakt van hun oude kunstgras. Je kunt ook zeggen: ons veld is nu 200 vierkante meter groene daken, twintig picknicktafels en alle kantplanken rond drie velden.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden