PlusReportage

Oma Roosje viert 105de verjaardag: ‘Geen groot feest, wel een brief van de koning’

Oma Roosje, een bekendheid in de Staatsliedenbuurt, werd donderdag 105 jaar oud. Het werd, door de coronacrisis, een andere verjaardag dan ze zich had voorgesteld. Maar daarom niet minder mooi.

Rozette Wilhelmina Georgetina Sarucco heet in de Staatsliedenbuurt gewoon Oma Roosje.Beeld Dingena Mol

Ze straalt. Een geweldige, brede lach siert haar gezicht. Al de hele dag. Daar zit ze, op een stoel in haar appartement, hoog in seniorencomplex De Koperen Knoop. In een prachtige jurk met grote, oranje bloemen. Het haar in een elegante knot. 105 jaar geleden werd ze in de Surinaamse hoofdstad Paramaribo geboren als Rozette Wilhelmina Georgetina Sarucco. In de Staatsliedenbuurt kent iedereen haar als Oma Roosje.

“Ach, ik heb al zo’n fijne dag gehad,” zegt ze. Er was een groots feest voorbereid, met kinderen (ze kreeg er zes), kleinkinderen (9), achterkleinkinderen (13) en een achterachterkleinkind. Maar ja, het coronavirus… “Maar straks is er toch nog een beetje party als Gerry Holland komt zingen.”

In de ochtend werd ze al vanaf het pleintje beneden toegezongen door tientallen schoolkinderen uit de buurt. In de kamer staan twee enorme boeketten met elk 105 rozen. En op haar schoot ligt een door schoolkinderen ingezamelde map met 150 verjaardagskaarten van buurtgenoten.

Oma Roosje kreeg een boeket met 105 rozen.Beeld Dingena Mol

Voor haar op tafel staat een glas champagne. Ze geniet zichtbaar van deze dag. “Hoe het met me gaat? Nou, ik ben nog niet helemaal beter hoor, vorig jaar ben ik in de badkamer gevallen, ik heb uren bewusteloos gelegen en ik zat onder het bloed. Ik had een hersenschudding, en…”

“Mama, je bent vandaag jarig!” zegt haar dochter Marlène, die op gepaste afstand van oma Roosje op de bank zit. En Oma Roosje lacht alweer. Marlène vervolgt: “Mijn vader, die op Curaçao voor Shell werkte, overleed een paar jaar na zijn pensioen, toen mijn moeder 52 was, maar ik heb haar nooit horen zeggen dat ze het zwaar had omdat ze het alleen moest doen. Ze ging naar Nederland om ook haar twee jongste dochters hier te laten studeren.”

Oma Roosje: “Ik zou maar zes maanden blijven, dat is inmiddels 51 jaar geworden. Ik heb hier als verpleegster in het Wilhelmina Gasthuis gewerkt. Dat wist mevrouw Halsema ook nog.”

Marlène: “Ze klaagt nooit, is altijd optimistisch en enthousiast. Ze was reislustig, en is een echte levensgenieter. Ze is ook in Las Vegas geweest, want ze houdt wel van een gokje.”

Brief van de koning

Oma Roosje glundert. “Ik heb ook een brief van de koning en de koningin gekregen, heel lief,” zegt ze. En ik heb met de burgemeester gesproken via Skype. Ze heeft het te laat gehoord, anders was ze gekomen. Ze heeft me gefeliciteerd, en mooie woorden gesproken.”

De man van dochter Marlène vertelt een anekdote waar om geschaterd wordt. “Op haar tachtigste maakte ze een ballonvaart. Nu moet ik ook nog een keer parachutespringen, zei ze toen, maar dat hebben we haar uit haar hoofd weten te praten.” Marlène vult aan: “Ze ging jarenlang rond kerst naar de stad om daar de met haar vriendinnen gemaakte oliebollen aan zwervers uit te delen, echt heel lief.”

Oma Roosje straalt nog steeds. En hangt uit het raam als niet veel later volkszanger Gerry Holland beneden op het pleintje ter ere van haar liederen zingt. Lachen is het beste medicijn, bijvoorbeeld. En dat doet Oma Roosje. En als Gerry zingt: ‘Ik geef aan jou met heel mijn hart de allermooiste rozen’, zwaait Oma Roosje met een paar rozen. Wat een vrouw.

Dankzij zanger Gerry Holland werd het toch nog een feest in het seniorencomplex.Beeld Dingena Mol
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden