OM eist 12 jaar cel voor doden van man met 30 messteken

Justitie eist twaalf jaar cel voor klusjesman Amza G. (25), die op 30 augustus vorig jaar de 44-jarige Younes Zimame Baquah met dertig messteken en een snee in zijn hals heeft omgebracht in zijn huis aan de C.J.K. van Aalststraat in het Oostelijk Havengebied.

De C.J.K. van Aalststraat Beeld Google Streetview

Een van zijn drie kinderen en de weduwe van het slachtoffer troffen hem in een bloederige puinhoop aan toen ze terugkwamen van vakantie.

In een rechtszaal vol nabestaanden, waar de emoties soms hoog opliepen, herhaalde de illegaal in Nederland verblijvende Marokkaan G. dat hij uit noodweer stak. Het slachtoffer zou hem, na eerdere aanrandingen, hebben willen verkrachten, hem met een mes zijn aangevallen en een kopstoot hebben gegeven.

In een worsteling die op de bovenverdieping begon, zegt G. het mes te pakken te hebben gekregen. Tijdens een gevecht dat onderaan de trap eindigde, zegt hij ‘duizelig’ door de klappen en in paniek op Zimame Baquah te hebben ingestoken om te kunnen vluchten – tot hij niet meer bewoog.

Geen bewijs

De tengere Amza G. bevestigt delen van zijn bij de politie afgestoken verhaal schokschouderend, soms huilend. Hij heeft geen bewijs. “Ik heb geprobeerd mijn onschuld aan te tonen, maar kwam er achter dat dat maar op één manier kan: een tijdmachine uit te vinden.”

Officier van justitie Anneloes Lobregt vindt het door G. geschetste scenario ongeloofwaardig en verwerpt zijn beroep op ‘noodweer’ – ook omdat hij pas een half jaar na de steekpartij zijn verhaal deed, met kennis van zijn dossier.

G. had na de beweerde wilde vechtpartij geen letsel en zijn in de woning achtergebleven kleding was intact. Het slachtoffer stond niet bekend als iemand die seksuele toenadering zocht tot mannen of iemand die zedenmisdrijven pleegde.

Schulden

Lobregt vindt het aannemelijker dat de ruzie is ontstaan omdat het slachtoffer ontevreden was over de kwaliteit van het geleverde schilderwerk. Vanwege zijn penibele financiële situatie was het slachtoffer bovendien niet in staat G. de afgesproken 2300 euro te betalen. (Hij was volgens intimi ‘altijd blut’ en liet een ton schuld na).

Twee mannen bij wie Amza G. geregeld verbleef, hebben de politie verteld dat hij had gezegd zijn opdrachtgever te zullen ‘afslachten’ als die niet zou betalen. Achteraf zou G. hebben gezegd dat het was ‘opgelost’.

G., tegen de rechtbank: “Dit moeten ze hebben gezegd om geld daarvoor te krijgen of zo.”

Aanklaagster Lobregt acht doodslag bewezen, niet moord, omdat voor een vooropgezet plan onvoldoende aanwijzingen zijn. Na het overlijden van Zimame Baquah lijkt G. de woning te hebben doorzocht en sieraden te hebben gestolen. Lobregt rekent het G. zwaar aan dat hij zijn nabestaanden, een ‘hechte familie’, groot leed heeft berokkend en dat hij het slachtoffer in het bloedbad heeft achtergelaten, zodat zijn vrouw en kinderen hem daar zo zouden vinden.

Schuilplaats

Nadat hij zijn opdrachtgever had doodgestoken, vluchtte G. het land uit. Hij werd in november 2018 aangehouden in de Zuid-Franse havenstad Sète, niet ver van Montpellier. Een bebloed T-shirt en een vingerafdruk op een kast in de woning en zijn mobieltje hadden de politie naar zijn schuilplaats geleid.

G. wilde niet meewerken aan psychologisch en psychiatrisch onderzoek. Hij heeft een vrouw en zoontje in Marokko. In Nederland heeft hij geen strafblad (‘ik had nog nooit een politiebureau van binnen gezien’).

De nabestaanden van Zimame Baquah lieten emotionele slachtofferverklaringen voorlezen en vorderen tonnen aan schadevergoeding.

Zijn weduwe, moeder van zijn twee jongste kinderen, noemde hem ‘een lieve, zorgzame, vrolijke man’ die ‘nooit lang boos kon blijven op mij en zijn drie kinderen’. “Hij leefde voor ons,” zei ze. “Deze monsterlijke daad is nooit te accepteren. Ik kan het niet anders dan een afslachting noemen en geloof niet dat het zelfverdediging was. Dan steek je niet zó vaak. Er is niets te zeggen dat deze daad kan rechtvaardigen.”

Advocaat

Advocaat Anis Boumanjal riep de rechtbank op Amza G. ‘het voordeel van de twijfel te geven’. “Mijn cliënt is onmachtig überhaupt aannemelijk te maken wat zich in de woning heeft afgespeeld, zonder getuigen, zonder bijvoorbeeld camerabeelden. Dan kunt u zijn verweer niet zomaar verwerpen en zeggen: ‘u heeft pech gehad’.”

De rechtbank moet ‘niet het onderbuikgevoel laten spreken bij de vraag of G.’s verhaal geloofwaardig of ongeloofwaardig is’. 

Meerdere buurtbewoners omschreven het slachtoffer als opvliegend, agressief en impulsief en hij had sporen van cocaïne in zijn bloed.

Boumanjal: “Het is naar om te zeggen in een zaal vol nabestaanden, maar dat past in het beeld dat mijn cliënt schetst.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden