Achter de schermen

Om de 10 jaar spreekt Hans van der Beek deze Amsterdammers: ‘Het dierbaarste dat ik heb gemaakt, sinds ik begon in 1996’

Alex, een van de geïnterviewden, twintig jaar geleden, tien jaar geleden en nu. Beeld raimond wouda
Alex, een van de geïnterviewden, twintig jaar geleden, tien jaar geleden en nu.Beeld raimond wouda

In de serie 18-28-38 interviewt journalist Hans van der Beek voor Het Parool tien mensen over belangrijke levensvragen, met elke keer tien jaar ertussen. Hoe hebben de ooit 18-jarigen zich ontwikkeld tot late dertigers?

Hoe begon je deze serie twintig jaar geleden?

“De serie begon ooit met het idee om grote vragen te stellen aan een groep jonge mensen. Voor 18-jarigen ligt de wereld aan hun voeten. Hoe denk je dan over de zin van het leven, de dood, liefde, seks, je ouders? We zijn destijds op zoek gegaan naar allerlei soorten jongeren: het meisje dat gepest werd, de jongen in de gevangenis, de slimmerik van de klas, het feestbeest, de eeuwige twijfelaar. Prototypes van mensen die een breed beeld geven van een generatie. Na tien jaar heb ik ze dezelfde vragen gesteld, toen ze 28 waren. En nu weer, nu ze 38 zijn.”

En, veranderen de deelnemers veel in die tijd?

“Ontzettend veel. Het is ook heel ontroerend om de deelnemers daarover te horen. In de periode tussen 18 en 28 verandert er het meest: dan word je echt volwassen. Maar ook in de sprong naar 38 maak je veel mee: dan zijn de eerste ouders overleden, hebben mensen hun eerste scheiding achter de rug. De verdrietige zaken van het leven komen nu ook aan bod. Wat ik een hele leuke vraag vind om te bespreken, is: hoe ziet je ideale dag eruit? Het meisje dat op haar achttiende het feestbeest was, heeft later een kindje gekregen. Haar ideale dag was toen opeens: slapen.”

Blijven alle deelnemers ook enthousiast om mee te doen?

“De meeste wel. Twintig jaar geleden sprak ik de twaalf deelnemers voor het eerst. Je kent elkaar inmiddels dus al een hele tijd. Voor de deelnemers is het ook leuk om te reflecteren op hun antwoorden van tien en twintig jaar geleden. Een paar zijn gestopt met de serie, omdat het te privé voelde, of omdat ze een baan kregen die het ingewikkeld maakte. Dat komt ook door het internet: je bent makkelijk te googelen. Mensen willen niet dat er voor altijd is terug te lezen hoe jij op een bepaald moment dacht over de moeizame relatie met je moeder, of je seksleven. ”

Hoe is het om zo’n persoonlijke serie te maken?

“Heel bijzonder. Dit zijn vaak namelijk geen mensen die zomaar met een journalist over hun leven gaan praten. Maar tijdens deze interviews voel ik mij heel welkom, bijna alsof je een oom bent. Normaal, als je iemand interviewt, moet je eerst de sfeer ontspannen maken voor je kunt beginnen. Maar met deze mensen gaat dat anders: ik kom binnen, zeg goedendag en tien minuten later hebben we het over het sterfbed van hun moeder. Het is vertrouwd. Een project als dit kun je maar één keer doen. Het is het dierbaarste dat ik heb gemaakt voor Het Parool, sinds ik begon in 1996.”

Stel je de vragen ook aan jezelf?

“Ja, je gaat automatisch nadenken over hoezeer je zelf bent veranderd in die jaren. Ik ben ook heel anders gaan denken over de zin van het leven dan toen ik 18 was. Ik ben blij dat die branie van mij van toen nergens terug te lezen is. Het leven zit toch iets anders in elkaar dan je toen dacht.”

Lezen we over tien jaar ook een 18-28-38-48?

“Wie weet. Dan ben ik zelf ook weer tien jaar ouder en Het Parool ook. Het zou heel leuk zijn, en de deelnemers zien het ook wel zitten. Alex, uit de eerste aflevering, zwaaide me na ons interview uit: ‘Tot over tien jaar!’ Dat zegt veel over hun bereidheid. Ook voor hen is het een soort levenswerk.”

Alex, 20 jaar later: ‘Ik ben niet meer boos, ik heb ze vergeven’

In de eerste aflevering van 18-28-38 spreekt Hans van der Beek met Alex, die ten tijde van het eerste interview op zijn achttiende dakloos was. Inmiddels is hij 38. Hoe ziet zijn leven er nu uit? Lees hier het interview.

De komende weken verschijnt elke dinsdag een nieuwe aflevering.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden