PlusReportage

Of je het nou mooi of lelijk vindt: Het Rode Matras is weer terug in Noord

Het kunstwerk De Muur staat sinds dinsdagmiddag weer op zijn plek op het IJplein in Noord. Niet iedereen is daar even blij mee. ‘Ik zie er geen kunst in. Het heeft er inmiddels lang genoeg gestaan.’ 

De Muur op het IJplein in Amsterdam-Noord. Beeld Anouk Hulsebosch
De Muur op het IJplein in Amsterdam-Noord.Beeld Anouk Hulsebosch

Het beton moet nog even drogen, maar hij staat er weer. Het grote rode kunstwerk op het grasveld tussen de Gedempte Insteekhaven en de Meeuwenlaan in Amsterdam-Noord. Officieel heet het De Muur. In de volksmond: De Roze Ligakoek. Of Het Rode Matras.

De afgelopen jaren begon het kunstwerk te roesten en verkleuren. Voordat het zou instorten heeft de gemeente besloten om het kunstwerk opnieuw te laten maken en te herplaatsen. Dit keer gemaakt van kunststof. Zonder roestplekken en voorlopig nog zonder graffiti.

De rode kleur van het kunstwerk steekt deze middag fel af tegen het groene gras en de grauwe winterlucht. Tevreden kijkt Felix Moonen naar het herstelde kunstwerk. Zijn bedrijf Jules Dock heeft het enkele uren geleden geplaatst. Toch merkt hij dat niet iedereen daar even blij mee is. “Het maakt in elk geval wat los bij de mensen,” lacht hij. “Iedereen heeft er wel een mening over.”

De afgelopen jaren stond het kunstwerk op instorten. Het begon te roesten en verkleuren. Beeld Eva Plevier
De afgelopen jaren stond het kunstwerk op instorten. Het begon te roesten en verkleuren.Beeld Eva Plevier

‘Geen kunst’

Jan Antonussen (87), die al zeventien jaar uitkijkt op de muur, vindt het maar niks. “Dat geld kunnen ze beter ergens anders aan uitgeven. Nu staat er weer zo’n plastic ding daar.”

Ja, buurtbewoners reageren in eerste instantie meestal negatief op de herplaatsing van het kunstwerk. Ze vinden het lelijk, het belemmert het uitzicht of het herstel kost te veel geld.

Zo ook iets verder in de wijk richting het IJ. “Van mij hadden ze hem niet terug hoeven zetten,” zegt Harriëtte Pruis (64). Ze praat vlak bij haar huis bij met haar buurvrouw. “Ik zie er geen kunst in. Het heeft er inmiddels lang genoeg gestaan.” Haar buurvrouw, Paula Haverkamp (66), is dat met haar eens. “Het is niet bepaald mooi.”

Maar hoe langer de vrouwen over De Roze Ligakoek praten, hoe milder hun oordeel. Op een bepaalde manier zijn ze toch gehecht geraakt aan het kunstwerk. 

Haverkamp: “Het hoort op een of andere manier wel bij de wijk. 

En ook Pruis gaat overstag. “Ik vind het eigenlijk wel prima dat hij er weer staat. Anders ga ik hem misschien nog missen.”

Voor Thomas Afzali (17) is de muur een deel van zijn jeugd. Hij woont hier al zijn hele leven. “Ik vind het mooi,” zegt hij. “Niet per se het kunstwerk zelf, maar omdat het voor mij bij de herinneringen hoort van hier opgroeien.” Wel is hij enigszins verbaasd over de prijs van het herstel. De hele onderneming kostte in totaal zo’n 210.000 euro. “Hadden ze dat niet beter ergens anders voor kunnen gebruiken?”

Alfred Eikelenboom

Het originele kunstwerk is een creatie van kunstenaar Alfred Eikelenboom, die de muur in 1987 bouwde als symbolische verbinding tussen het oude en het nieuwe deel van de buurt. Esther Eikelenboom, dochter van de maker en beheerder van zijn nalatenschap, heeft samen met de gemeente het initiatief genomen voor een herstel van het kunstwerk.

“Of je het nou mooi of lelijk vindt, het roze ligaatje is een landmark in Noord,” zegt Esther Eikelenboom. “Mensen zijn eraan gewend.” Ze is erg blij dat het weer in de originele staat hersteld is. En dit keer van beter materiaal. “Stel je eens voor dat het er niet stond, dan was alles grauw. De missie van mijn vader was het doorbreken van dat grijze. Daarnaast zorgt het ervoor dat mensen het over kunst hebben.” En dat gebeurt.

“Discussie hoort juist bij kunst in de publieke ruimte,” zegt Roos Groen, woordvoerder van Stadsdeel Noord. Volgens het stadsdeel hoort het kunstwerk in elk geval bij Noord. “Er verandert hier al zo veel.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden