PlusReportage

Oekraïense kinderen voetballen bij SDW: ‘Tima! Zakken!’

Bij voetbalclub SDW in Amsterdam-West spelen nu ook uit Oekraïne gevluchte kinderen hun wedstrijden. ‘In Kiev traint hij vier dagen in de week.’

Bart van Zoelen
Tima Charlyi (10, rechtsvoor) uit Oekraïne speelt bij SDW mee. Beeld Dingena Mol
Tima Charlyi (10, rechtsvoor) uit Oekraïne speelt bij SDW mee.Beeld Dingena Mol

Hoe spoor je een uit Oekraïne gevlucht voetballertje aan om de bal sneller over te spelen? Tima Chalyi (10) is net een paar weken in Amsterdam en Engels spreekt hij ook niet. Zijn trainer Badr Sadqi probeert het toch maar: “Tima, give!” Als de uitwedstrijd even verderop in West bij SDZ in blessuretijd echt spannend wordt, probeert hij het zelfs even in het Nederlands: “Tima! Zakken!”

Zijn moeder Ivanna spreekt wel wat Engels en kan een beetje tolken. “Tima speelt op intuïtie,” gebaart ze. Duidelijk is wel dat de uitnodiging richting Oekraïense vluchtelingen om mee te voetballen met SDW als geroepen kwam. Als het aan Tima ligt, voetbalt hij elke dag. “In Kiev traint hij vier keer in de week. Bij FC Atlet, een van de beste clubs van de stad,” zegt zijn moeder trots.

Versterking

Voor het SDW-team JO10-3 is hij meteen een versterking, blijkt in de tweede wedstrijd die hij meedoet. Het team wint met 8-7, na vier doelpunten van Tima. Volgende week is het zijn beurt om aanvoerder te zijn, vertellen de trainers hem via zijn moeder.

“Het moet allemaal via gebarentaal, maar hij begrijpt het spel heel goed,” zegt Sadqi. “Het is even wennen, maar ik zie dat hij plezier heeft. Ik gun hem wel dat ze met elkaar gaan praten. We hebben een gezellig team met jongens die veel lachen met elkaar.” Mogelijk lukt dat binnenkort wel. Sinds deze week gaat Tima naar school, vertelt zijn moeder. “Ze hebben vier dagen in de week Nederlandse les.”

Het voetballen doet hem duidelijk goed en zijn moeder ook. Al sinds hun vlucht voor de Russische inval worden ze opgevangen in hostel WOW Amsterdam, met Tima’s oudere broer die ook bij SDW wil gaan voetballen. Intussen zitten ze in spanning over hoe het verder gaat met Tima’s vader en met zijn volwassen zussen die in Kiev zijn achtergebleven omdat ze bij hun partners willen blijven. Ook passen ze op het familiebedrijf, een keten van acht pizzeria’s.

Twintig kinderen

Zoals Tima trainen inmiddels ruim twintig Oekraïense kinderen mee bij SDW, vertelt bestuurslid René Kamerling. Vier kinderen zijn lid geworden zodat ze kunnen gaan meedoen aan wedstrijden. Op de SDW-website staat in het Oekraïens wanneer de kinderen welkom zijn. “Sommigen komen een of twee keer, maar anderen komen iedere dag, ook als hun leeftijdsgroep niet aan de beurt is.”

De communicatie stelt ze nog wel voor een uitdaging. “Desnoods gebruiken we Google Translate. We zijn al blij als ze hun geboortedatum duidelijk kunnen maken, dan weten we bij welk training ze kunnen aansluiten.”

Bestuursleden Age Bol (met bril) en René Kamerling. SDW verzamelde voetbalkleding en -schoenen in voor de kinderen die naar Nederland zijn gevlucht vanwege de oorlog in Oekraïne. Beeld Dingena Mol
Bestuursleden Age Bol (met bril) en René Kamerling. SDW verzamelde voetbalkleding en -schoenen in voor de kinderen die naar Nederland zijn gevlucht vanwege de oorlog in Oekraïne.Beeld Dingena Mol

De club heeft haar zevenhonderd leden opgeroepen om kleding en schoenen bijeen te brengen. In de kantine liggen inmiddels twee vergadertafels vol met shirts en voetbalschoenen in alle maten. “Het is net een schoenenwinkel,” zegt Kamerling. Er is ook al een krat gevuld met keepershandschoenen en scheenbeschermers. “Er ligt zelfs een Ajaxshirt tussen van dit seizoen,” zegt bestuurslid Age Bol.

Het past ook bij SDW om zich open te stellen voor de vluchtelingen, zeggen ze. WOW Amsterdam is vlakbij en de club heeft het eerder gedaan, zegt Bol. “We hebben in het verleden ook wel kinderen gehad van Braziliaanse illegalen die zich nergens durfden in te schrijven.” Verder kwamen eerder ook Afghaanse en Syrische statushouders naar de club. “En bij jeugdzorg weten ze dat we ervoor openstaan om kinderen met een moeilijke thuissituatie te begeleiden.”

Atypisch

“We zijn een beetje een atypische voetbalclub. Minder op de prestatie gericht en meer op het plezier,” zegt Kamerling. Dat is de manier waarop de voetbalclub zichzelf opnieuw uitvond toen SDW een jaar of tien terug op sterven na dood was. “Misschien dat ouders hier eerder geneigd zijn om iets voor vluchtelingen te doen. Dat het ze niet uitmaakt of het team van hun kinderen er sterker of zwakker op wordt.”

Op het voetbalveld kunnen de kinderen zich tenminste even ontspannen en komen ze gelijk in contact met leeftijdgenoten uit Amsterdam. Van een van zijn nieuwe teamgenoten heeft Tima een fiets gekregen en tijdens de wedstrijd krijgt zijn moeder de vraag of ze verder nog iets kunnen gebruiken. “Aan de kinderen merk je weinig, maar je ziet wel de spanning bij de ouders,” zegt Kamerling. Bol: “Als je eenmaal op het veld staat, is er die universele voetbaltaal.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden