Achter de schermen

Nieuwe columnist Dan Afrifa verhuist van de Bijlmer naar de binnenstad: ‘De Bijlmer zit in mij, en dat blijft vast zo’

Dan Afrifa Beeld Sara Kerklaan
Dan AfrifaBeeld Sara Kerklaan

Deze zomer beschrijft Dan Afrifa (26) in een reeks zomercolumns voor Het Parool hoe het is om als Bijlmerjongen te ‘vertrekken’ naar de binnenstad. Zaterdag verschijnt de eerste aflevering. ‘Het is deels een ode aan de plek die ik al zo lang thuis noem.’

Het is Dan Afrifa niet vreemd om te schrijven over zijn leven: de Ghanees-Amsterdamse historicus is al columnist geweest voor Folia en publiceerde ook in de Groene Amsterdammer. Maar deze zomer staat hem iets nieuws te wachten: hij verruilt de Bijlmer, waar hij opgroeide, voor een appartement in de binnenstad. Afrifa neemt Paroollezers mee in deze verhuizing en schrijft over alles wat hij onderweg tegenkomt.

Na 26 jaar vertrek je straks uit ‘jouw’ Bijlmer. Hoe voelt dat?

“Als een mengelmoes van emoties. Als kind wilde ik juist weg uit de Bijlmer. Het voelde er vaak onveilig, en had een naam. Nu merk ik dat ik me tijdens het schrijven erover weemoedig voel. Zo van: ik laat het echt achter. De Bijlmer verandert de laatste jaren ook in positieve zin, dus het voelt een beetje alsof ik ga kijken of het gras groener is aan de overkant, terwijl mijn eigen gazon net begint te bloeien.”

Waarom wil je lezers van Het Parool daar graag in meenemen?

“Amsterdammers, zowel in de Bijlmer als in de binnenstad, onderschatten soms hoe anders het er kan zijn, hoewel het vlakbij is. In mijn verhalen wil ik laten zien dat deze stad divers is op alle denkbare manieren. Iedereen in Amsterdam is weer anders. Ik merk dat ik zo ook een soort ode wil schrijven aan de plek die ik al zo lang mijn thuis noem.”

Welke rol speelt de stad in jouw leven?

“Amsterdam is de plek die mij heeft gevormd tot wie ik ben. Ik zat op het Hervormd Lyceum Zuid en pendelde dus jaren tussen de Bijlmer en Oud-Zuid. In elk jaar zaten maar maximaal één à twee mensen uit de Bijlmer. Ik herkende me niet in de mensen die ik zag. Dus ging ik me gedragen zoals ik dacht dat ik me moest gedragen. Ik werd ‘Dan in Zuid’, en later ook ‘Dan op de UvA’. Wie dat was, wist ik eigenlijk helemaal niet goed. Dat kwam pas veel later, toen ik beter ging nadenken over identiteit.”

“Toch ben ik ook blij met die ervaringen. Voor mijn literatuurexamen Nederlands las ik het boek De zwarte met het witte hart van Arthur Japin. Over een Afrikaanse prins die naar Nederland afreist en erg vervreemd raakt van zijn roots. En toen dacht ik: eigenlijk maak ik ook dagelijks een soort wereldreis. Van mijn huis in de Bijlmer, waar we Ghanees spreken en eten, naar een omgeving binnen de Ring waar heel anders wordt geleefd. Over de contrasten van die dagelijkse reis schrijf ik graag.”

Maakt dat jou dan ‘Bijlmenaar’ of Amsterdammer? Of allebei?

“Ik noem mezelf sinds een aantal jaar bewust Ghanese Amsterdammer, want zo voel ik me. Ook de Bijlmer zit in mij, en dat blijft vast zo. En Nederlander? Ik kom Amsterdam eigenlijk niet uit. Ik heb wel eens gedacht: ben ik dan wel een Nederlander? Door mijn verhalen loopt dus ook continu de vraag: wie ben ik? Ik hoop dat die vraag herkenbaar is. Iedereen is er op een bepaald punt in zijn leven wel een keer mee bezig.”

En, wat denk je het meest te gaan missen na je verhuizing?

“Mijn moeders eten, sowieso. En de geborgenheid van mijn familie dicht bij me. Je voelt je nooit ergens zo thuis als binnen de kaders van je eigen gezin. Maar goed, zó ver is het nou ook weer niet.”

De eerste column van Dan Afrifa is zaterdag te lezen in Het Parool en op Parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden