PlusReportage

Na maanden weer naar school, dat is nog flink wennen

De leerlingen van het Cburg College op Zeeburgereiland gingen dinsdagochtend voor het eerst in tweeënhalve maand weer naar school. Ondanks alle voorzorgsmaatregelen bleek voldoende afstand houden nog erg lastig. ‘Even wachten achter de lijn!’

De eerste leerling arriveert dinsdagochtend bij het Cburg College op Zeeburgereiland.Beeld Jakob Van Vliet

Als meester Ron van der Ham (63) aan de ene helft van de klas vraagt hoe ze dinsdag naar school zijn gekomen, ziet de andere helft van de klas zijn kans schoon om weer een paar zinnen bij te praten. Wie is er naar de Black Lives Matter-demonstratie op de Dam geweest? 

Een meisje in een oranje trui, een mondkapje aan één oor hangend, vertelt dat ze erbij was, zittend op het monument. Maar op dat moment draait meester Ron zich weer om. “Wie is er allemaal met het ov naar school gekomen? Luister jongens, voor wie wil: er zijn leenfietsen beschikbaar.”

Het is voor iedereen wennen, deze eerste schooldag na ruim 2,5 maand thuisonderwijs. Ineens zit er weer een echte meester voor je neus die van alles vertelt over de nieuwe regels voor de lunch, terwijl je eigenlijk liever de nieuwe sneakers van een klasgenoot bewondert. De leerlingen van meester Ron zitten vol vragen. Wanneer wordt de nieuwe klassenindeling bekend gemaakt, en gaat iedereen over naar het volgende jaar? En meester, wordt het volgend jaar allemaal weer normaal?

Op het Cburg College, een vmbo-school voor basis- en kaderonderwijs, is de afgelopen weken hard gewerkt om de school klaar te maken voor coronaproof onderwijs. Groot voordeel is daarbij het nieuwe schoolgebouw, waar de school nu zo’n twee jaar in huist: brede gangen, grote klaslokalen, veel loopruimte: de school lijkt haast ontworpen met 1,5 meter afstand in gedachten. 

“Alle lokalen zijn bovendien met elkaar verbonden door openslaande deuren,” zegt schooldirecteur Rick Volder (56). “Zo kunnen docenten in normale tijden makkelijk samenwerken. Nu trekken we twee van die lokalen samen, zodat we in die extra ruimte een hele klas kwijt kunnen, op 1,5 meter afstand van elkaar.”

Beeld Jakob Van Vliet

Om de bewegingen door de school te beperken, blijven de leerlingen zo veel mogelijk in één lokaal. Lunchen gebeurt voorlopig even binnen, en in de pauzes wordt er niet rondgelopen. Praktijklessen, bijvoorbeeld koken, huidverzorging of webdesign, vinden plaats in speciale lokalen, met weer voldoende afstand.

De leerlingen hebben dus minder bewegingsvrijheid dan normaal. Rick Volder: “Er zitten ook wel wat kinderen met een rugzakje bij. We zullen zien hoe dat aan het eind van de dag gaat, als ze al vier uur op hun plek hebben moeten zitten. Bijvoorbeeld met adhd. Als het echt niet meer gaat, dan nemen we die mee om even een rondje te lopen om de school.” 

Volder schat dat zo’n 80 a 90 procent van de leerlingen die op de eerste schooldag ingeroosterd stonden, aanwezig waren. “Dat is beter dan ik verwacht had, eerlijk gezegd. De afwezigen worden door de mentor nagebeld.”

Bewegelijke types

In tegenstelling tot kinderen onder de twaalf jaar moeten tieners wel afstand van elkaar bewaren. Voor de ingang worden de leerlingen opgevangen door docenten: één voor één naar binnen en netjes achter de streep wachten tot je aan de beurt bent. 

Het pompje met desinfecterende gel werkt misschien nog niet helemaal perfect (“Zo’n klein drupje is toch niet genoeg, juf!”), maar aan de docenten zal het deze ochtend niet liggen. Het in kluitjes lopen lijkt voor tieners haast een eerste levensbehoefte, maar nee, dat mag dus ook niet op de trap, en ook niet bij de kluisjes.

In de lokalen zijn om de tafels met geel tape vakken afgezet van 1,5 bij 1,5 meter. “Nu maar kijken of ze daar in kunnen blijven, zegt docent Nederlands Gooitske Fennema (29). “Er zitten nogal bewegelijke types bij. En juist in het vmbo wil je graag veel uitleggen, maar ik kan niet te dichtbij komen.” 

Fennema gaf de afgelopen maanden videoles aan haar klassen. “Met de leerachterstanden valt het hopelijk mee, maar ik denk wel dat sommige kinderen zelf erg onzeker zullen zijn. Een leerling belde me op en zei: ‘Juf, ik heb niks geleerd de afgelopen twee maanden!’ Dat vind ik wel verdrietig.”

Waar sommige leerlingen geen thuiswerkopdracht hebben gemist, ging het bij anderen minder soepel. “Er ging weleens een laptop kapot, of iemand had een slechte wifi-verbinding. Dat konden we meestal wel oplossen. Maar om bepaalde kinderen heb ik me wel zorgen gemaakt, ik had weleens leerlingen of ouders huilend aan de lijn, ja. Ik ben blij dat ik iedereen nu weer zie.” 

Ze zullen het niet snel toegeven, maar de meeste leerlingen zijn blij dat ze weer naar school mogen, denkt Fennema. “Ze waren erg druk, uitgelaten, het was hartverwarmend hoe enthousiast ze waren om hun juf weer te zien.”

De leerlingen van het Cburg College krijgen voorlopig zo’n 50-60 procent van de tijd les. “De oudere leerlingen nog wat meer, omdat die al naar hun eindexamen toewerken,” zegt Volder. Hij ziet de komende weken ook als gelegenheid om te wennen aan de 1,5-meterschool. “Het zou best kunnen dat we volgend schooljaar op deze manier door moeten. Dan is het fijn als we allemaal al weten hoe het werkt.”

De afgeplakte hal en grote trap in het Cburg College.Beeld Jakob Van Vliet
Beeld Jakob van Vliet
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden