PlusMijn Amsterdam

Mustapha Eljarmouni: ‘Demonstreren hoort er echt bij als Amsterdammer’

Mustapha Eljarmouni (59) is oprichter van de Schaakschool Indische Buurt. Hij houdt van de ruimte in het Flevopark en jogt graag naar het Centraal Station. Aan diverse demonstraties heeft hij goede herinneringen.

Mustapha Eljarmouni. Beeld Nosh Neneh
Mustapha Eljarmouni.Beeld Nosh Neneh

Mijn buurt

“Ik woon in de Architectenbuurt, een heel rustig buurtje tussen de Indische Buurt en de Oostelijke Eilanden. Ik ben altijd in de Indische Buurt te vinden. Daar heb ik alles: mijn schaakschool, het buurthuis en mijn sociale leven. Ik ken iedereen en iedereen kent mij. Het voelt als een dorp.”

Beste plek om te sporten

“Toen de sportscholen nog open waren, trainde ik een paar keer week met gewichten in Fit for Free op het Linnaeushof. Nu ga ik alleen nog drie keer per week joggen in het Flevopark of ga ik naar het ­Centraal ­Station en weer terug. Ik ga ook als het sneeuwt of regent, want ik ben ­diabetes­­patiënt en moet goed voor mezelf zorgen.”

Monument

“Het monument ter nagedachtenis aan de Tweede Wereldoorlog op het Muiderpoort­station, waar veel Amsterdamse Joden op de trein naar Westerbork werden gezet en van daaruit naar de concentratiekampen werden gedeporteerd, vind ik indrukwekkend. Door de lockdown en de avondklok voel ik me soms opgesloten. Wat mensen in de oorlog hebben meegemaakt, wordt daardoor tastbaarder. Want als wij dit al zwaar vinden, moet je nagaan hoe verschrikkelijk het toen moet zijn geweest. Als ik bij dit monument sta, denk ik ­daarover na.”

Het Deportatiemonument Muiderpoortstation. Beeld Nosh Neneh
Het Deportatiemonument Muiderpoortstation.Beeld Nosh Neneh

Eerste keer in Amsterdam

“Ik kwam in 1988 uit Al Hoceima, toen nog een dorpje in het noorden van Marokko, naar Nederland. Mijn droom was studeren en een beter leven krijgen. Ik koos voor Amsterdam omdat hier veel familie woonde, verder had ik er geen beeld bij. Toen ik op CS aankwam, voelde het als een paradijs. Ik zag allemaal mooie vrouwen in nette kleding en iedereen reed op een fiets. Dat hadden we in Al Hoceima niet.

Ik belandde al snel in het krakerswereldje, daar werd ik heel gastvrij ontvangen. Ieder weekend was ik in Vrankrijk te vinden en ze namen me door de hele stad mee naar discofeestjes. Een mooie tijd.”

Mooiste herinnering

“Alle demonstraties waaraan ik heb meegedaan. Dat zijn er honderden geweest. In zo’n massa van mensen die voor hetzelfde standpunt vechten en elkaar steunen voel ik veel kracht. Ik ga al naar demonstraties sinds ik eind jaren tachtig naar Amsterdam kwam. Dat hoort er echt bij als Amsterdammer.”

Park

“Het Flevopark is de achtertuin van de Indische Buurt. Daar is ruimte en natuur. Samen met vrijwilligers van stichting Dynamo neem ik hier vaak kinderen uit kwetsbare gezinnen mee naartoe. Dan doen we spelletjes of gaan we picknicken. Soms nemen we ze ook mee naar Jeugdland, maar dat kost 3,50 euro per kind. Jammer, want het is voor kinderen een fijne plek om te spelen.”

De Natuurspeeltuin Jeugdland in het Flevopark. Beeld Nosh Neneh
De Natuurspeeltuin Jeugdland in het Flevopark.Beeld Nosh Neneh

Café

“Vroeger zat ik vaak met mensen in Het Badhuis op het Javaplein. Daar kon je afspreken voor een vergadering of gewoon achter je laptop werken. Een kop koffie bestellen was genoeg. Nu zit er een modern biercafé waar je veel geld betaalt voor drankjes. De buurtfunctie is weg. Heel jammer, want het was echt een fijne ontmoetingsplaats.”

Favoriete Amsterdammer

“Ik vind het moeilijk om één iemand te noemen, want ik heb veel mooie mensen ontmoet. Maar als ik toch iemand moet noemen, is het schrijver Asis Aynan. Hij heeft de Berberbibliotheek opgericht en probeert echt een verbinder te zijn tussen de Nederlandse en Noord-Afrikaanse ­cultuur. Een erg eerlijk en open persoon.”

Beste plek om te relaxen

“De tuin van het buurthuis, de Batjanzaal in de Batjanstraat. Daar komen doordeweeks kinderen van tussen de 5 en 12 jaar uit de buurt voor huiswerkbegeleiding, kookles en schaakles. In de tuin kunnen ze ook tuinieren. Het is een fijne plek, waar ik ook vaak met vrienden zit.”

Plein

“Het Timorplein. Daar is veel ruimte, en er is een leuke bioscoop met een restaurant en café. Ik vind het daar prettiger dan op het Javaplein. Daar is het heel druk, met veel verkeer. Nu ik wat ouder ben, hou ik meer van rust.”

Het Timorplein. Beeld Nosh Neneh
Het Timorplein.Beeld Nosh Neneh

Gebedshuis

“De Uilenburger Synagoge achter de Jodenbreestraat. Daar kom ik eens in de paar weken om naar muziek te luisteren.”

Ik voel me Amsterdammer omdat...

“Ik ben honderd procent Amsterdammer. Ik woon langer hier dan dat ik in Marokko heb gewoond. Amsterdam is de enige stad waar ik me echt veilig en prettig voel.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden