PlusReportage

Moeders in nood krijgen opvang in Oost: ‘Ik had schulden en smokkelde coke’

Kim en dochter in haar studio in Noa. ‘Het is goed geweest voor mijn zelfstandigheid.’ Beeld Eva Plevier

Moeders die kampen met een vechtscheiding, uithuisplaatsing of ernstige schulden worden opgevangen bij Noa Amsterdam in Oost. ‘Door deze plek begon de zon weer te schijnen in mijn leven.’

De kleine studio van Joyce ruikt naar wierook. Voor het raam staat een tweezitsbank, ernaast brandt een lampje met de tekst The best is yet to come. “Het gaat goed met me. Ik krijg binnenkort een woning, mijn zoon gaat goed op school, de schulden worden afgelost en ik heb een dagindeling,” zegt de bewoonster (48), de oudste moeder in de recent geopende opvang Noa Amsterdam van Timon, een zorgorganisatie voor dak- en thuisloze jongeren en gezinnen.

In Noa wonen veertien moeders en dertien kinderen in studio’s met woonkamer en slaapkamer. Vrijwel allen hebben te maken gehad met ingrijpende traumatische gebeurtenissen als vechtscheidingen, uithuisplaatsingen, ernstige schulden en eerwraak. Timon wil voorkomen dat de kinderen van deze moeders later zelf ‘kind van de rekening’ worden. De vrouwen mogen hier maximaal negen maanden wonen, tot ze zelfstandig genoeg zijn om te kunnen doorstromen naar een huurwoning.

Eén doffe ellende

Joyce kwam er een half jaar geleden samen met haar 13-jarige zoon te wonen. Toen schoof ze een plaatje van een regenboog voor het lampje. “Door deze plek begon de zon weer te schijnen in mijn leven.”

Sinds haar geboorte woonde Joyce bij haar oma in Suriname. Haar 17-jarige moeder was zonder haar naar Nederland afgereisd. Op haar negende ging ze alsnog bij haar moeder wonen, in Amsterdam. Dat was één doffe ellende, vertelt ze: van misbruik en verwaarlozing tot huiselijk geweld en uithuisplaatsing. Ze heeft in allerlei jeugdzorginstellingen gezeten, onder meer in Rekken en Zetten. Op haar vijftiende raakte ze in verwachting. “Een moeder moet je voorbereiden op het leven. Ik stond er alleen voor. Het was overleven.”

Inmiddels is ze moeder van vier kinderen van 33, 29, 28 en 13 jaar van verschillende vaders. Het leven was niet makkelijk voor haar. Ze geraakte diep in de schulden: zo’n 50.000 euro. “Ik was jong en ging met de verkeerde mensen om. Ik heb vijf tot zes keer coke gesmokkeld vanuit Suriname en heb daar drie keer voor vastgezeten.”

Om de misère te ontvluchten, keerde ze met haar jongste zoon zes jaar geleden terug naar Suriname. Maar een jaar geleden besloot ze toch weer naar Amsterdam te komen. “Voor mijn zoon. Hier krijgt hij tenminste een goede opleiding.”

Omdat ze geen eigen huis had, kwam ze via het Leger des Heils bij Timon terecht. “Hier heb ik mezelf leren kennen. Ik kan dingen best zelf goed doen. Ik moet meer naar mezelf luisteren.” Soms zet ze de tekst Smile more, worry less voor het lichtje. Dat helpt als ze zich niet lekker voelt. Of Good vibes only. “Ik wil graag alleen positiviteit.”

Inwonende vrijwilligers

In deze vestiging van Timon zijn drie woningen beschikbaar voor inwonende vrijwilligers die allerlei hand- en spandiensten verrichten. Ze helpen mee op een creatieve ochtend, doen de Sinterklaasinkopen, passen soms op de kinderen en zijn aanwezig op de dinsdagavond, als er gezamenlijk wordt gekookt en gegeten. “Of ik drink gewoon een kop koffie met een van hen. Deze vrouwen wonen op een plek waar ze tot rust komen en ik probeer hen zelf ook iets mee te geven, namelijk dat ze gezien worden,” zegt Emma Wolters (28), oud-student klinische ontwikkelingspsychologie.

Op een hogere etage woont de 21-jarige Kim, een rasechte Amsterdamse, met haar eenjarige baby. Met de vader van haar kindje kreeg ze al op haar dertiende een relatie. “Ik zocht steun bij hem en kon mijn ei bij hem kwijt. Ik was nooit thuis, loog mijn moeder voor en ging volledig mijn eigen weg. Maar het was later geen gezonde relatie meer. Hij dronk en blowde veel en was zwaar agressief. Inmiddels heb ik met hem gebroken.”

Ook zij woont bijna een half jaar in Noa. “Ik had niet door dat ik zwanger was. De komst van mijn dochtertje heeft mijn leven en mijn relatie met mijn moeder ten goede veranderd.”

Kim volgt sinds een half jaar een opleiding voor verzorgende aan het ROC Top en werkt voor zelfstandig wonende ouderen. “Ik geef ze eten, help hen in en uit bed komen en met douchen. Een mooi beroep. Ze zijn zo blij dat je komt. Ze maken grapjes en staan zo positief in het leven. Ze waarderen het dat je er bent. Dat is zo fijn om mee te maken.”

Deze opvang heeft voor haar goed uitgepakt. “Het is goed geweest voor mijn zelfstandigheid. Ik maakte een troep van mijn leven en kan nu voor mezelf zorgen en mijn leven opbouwen. Ik heb mijn doel bereikt: ik ben weer naar school gegaan, werk en ben aan het sparen. Ik doe wat met mijn leven en dat heb ik altijd gemist.”

De namen van de moeders zijn gefingeerd, maar wel bij de redactie bekend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden