Moeder ontvoerde Insiya: ‘Elke dag is een nachtmerrie’

De moeder van de ontvoerde Amsterdamse kleuter Insiya legde woensdagmorgen tijdens de rechtszitting een emotionele slachtofferverklaring af. Woensdag horen de verdachten de strafeis.

“Elke dag is een nachtmerrie. Ik ben er elke dag mee bezig hoe ik mijn dochter terugkrijg. 958 dagen geleden werd ze ontvoerd. De tijd verstrijkt maar ik en mijn leven staan stil. Je kunt als ouder nooit opgeven,” aldus Nadia Rashid, de moeder van Insiya. Ze legde woensdagochtend een slachtofferverklaring af tijdens de rechtszaak over de ontvoering van haar destijds tweejarige dochter. De oom en grootmoeder van Insiya waren ook bij de rechtszaak aanwezig.

Het meisje werd in 2016 vanuit de woning van haar oma aan de Anfield Road in de Watergraafsmeer ontvoerd. Bij de ontvoering, genaamd Operatie Barney, waren een oud-marinier, oud-politieman en mannen uit de beveiligingsbranche betrokken.

Op de zitting waren slechts twee van de zes verdachten aanwezig die terecht staan voor ontvoering: oud-marinier Willem V. (54), thans ondernemer in veiligheidsapparatuur, en oud-politieman Huib V. (56). 

Lizzy S. (26), de ‘analiste’ van het team, en haar vader Erik S. (61), het brein achter de ontvoeringszaak bleven woensdag weg.

‘Weerzin’

“Op 29 september 2016, de dag van de ontvoering van Insiya, stortte mijn wereld in. Het moment van wanhoop en acute paniek vergeet ik niet. Ze hebben mijn kind, mijn kind. Het liefst wilde ik instorten. Daarna begon het eindeloze wachten. Het is geen heldhaftige daad van een groepje mensen, die dachten goed te doen. De ontvoering was een militaire operatie. Ze waren bereid dit voor geld te doen. Het is hen gelukt het allerkostbaarste van mij weg te rukken. Het dringt tot op de dag van vandaag niet tot mij door wat me is overkomen,” aldus Rashid.

“De argumenten van de verdediging heb ik met weerzin aangehoord. Uit alles blijkt dat het ging om financiële redenen is uitgevoerd. Ze wilden haar geen beter leven geven, het ging hen om de investering.”

“Lizzy, je bent er nu niet, maar jij zag Insiya. Heb je niet één keer gedacht: ‘Laat ik naar het kind gaan, laat ik haar knuffelen.’ Een klein onschuldig meisje, weggerukt van haar moeder.”

De slachtofferverklaring van de grootmoeder van Insiya 

De verklaring werd door een medewerker van Slachtofferhulp voorgelezen: “Alles is mijn geheugen gegraveerd. Er is geen dag dat ik er niet aan denk. Het schuldgevoel beheerst mijn leven. Ik deed de deur open, waardoor die mannen konden indringen in mijn huis. Iedere dag vraag ik me af: waarom deed ik de deur open en wat nou als ik die deur niet had opengedaan? Ik heb nog geen manier gevonden om dit te verwerken.”

“Hemani begon met pesterijen. Hij haalde de familie door het slijk bij iedereen. Mijn dochter was bang dat hij Insiya zou ontvoeren. Nog steeds zie ik haar vechten voor haar dochter. Iedere dag voert ze strijd,” aldus de grootmoeder in haar verklaring.

Ook Insiya’s oom, Adnan Rashid kwam aan het woord. “Mijn eerste reactie was Insiya te zoeken. Maar waar?” aldus Adnan Rashid. Hij vertelt, net als de grootmoeder, over de terreur die Hemani uitvoerde toen zijn zus aangaf te willen scheiden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden