PlusInterview

Moeder drillrapper: ‘Onze zwarte kinderen zijn bezig elkaar uit te moorden’

Beeld Desiré van den Berg

Haar oudste zoon is doodgeschoten in Zuidoost. Haar jongste, drillrapper KarmaK, wordt gezien als spil in een conflict waarin al een dode viel. Ismay Sedney wil dat het geweld stopt. ‘Moeders die de daden van hun zonen goedpraten, zijn deel van het probleem.’

Isilnando Kammeron was 24 toen negen kogels uit een pistoolmitrailleur hem in 2016 doodden in Amsterdam-Zuidoost, vlak bij het AMC. ­Aanleiding was een onbenullige ruzie in een snackbar. Nu vreest moeder Ismay Sedney voor het leven van haar jongste zoon, Eliah (18). Die wordt als drillrapper KarmaK gezien als frontman van Bijlmerformatie KSB, die is verwikkeld in een ‘beef’ met de rivaliserende drillrapgroep FOG uit Venserpolder.

In die vete is de pas 18-jarige Jay-Ronne Grootfaam van FOG een jaar geleden doodgestoken bij Bijlmerflat Florijn. Sindsdien vliegen nieuwe bedreigingen over en weer. Niet alleen Eliah, maar ook zijn moeder is doelwit. Er is een prijs op hun hoofden gezet. Dreigementen via Snapchat en Facebook gingen vergezeld van een foto van eenzelfde automatisch wapen, een Skor­pion, als waarmee Isilnando is vermoord.

In 2005 en 2006 waren al een stiefzoon en een ex van Sedney doodgestoken respectievelijk doodgeschoten.

Ze is het geweld en de dreigementen zat en doet daarom haar verhaal. Daarmee richt ­Sedney zich uitdrukkelijk tot alle betrokkenen, inclusief haar zoon. “Ik wil laten zien dat we het niet pikken wat onze kinderen doen. Oók onze eigen kinderen, want moeders die de daden van hun zonen goedpraten, zijn onderdeel van het probleem.”

Sedney groeide op in Suriname, met ‘een liefdevolle moeder’ en de vader van haar zussen. Ze kwam als 22-jarige naar Amsterdam en trok in bij een tante in Bijlmerflat Klieverink. In Zuidoost werden Isilnando en haar tweede zoon geboren. Eliah kwam in Zaandam, waar Sedney in 1999 was gaan wonen.

Ze werd hulpverlener en lerares. In Zuidoost werkte ze als pedagogisch medewerker met ­kinderen uit probleemgezinnen, onder wie een jongen die inmiddels is vermoord. Tot haar ­verhuizing naar Zaandam was ze acht jaar duo-raadslid voor GroenLinks in de stadsdeelraad van Zuidoost.

‘De hel brak los’

In 2016 verhuisde ze met Eliah terug naar Suriname. Isilnando zou volgen, maar hij werd naar eigen zeggen na een laatste avond uitgaan in Amsterdam beroofd van zijn telefoon, ticket en paspoort en miste zijn vlucht.

Op 10 oktober 2016 volgde een ruzie die vreselijk uit de hand liep. Isilnando kreeg het in snackbar Foodmaster in winkelcentrum Reigersbos aan de stok met twee jongens. Volgens hen stak hij een van hen met een schroevendraaier in het gezicht, maar dat is niet te zien op de beelden van de vele bewakingscamera’s. Hij belde daarop zes vrienden, die Isilnando bij het AMC weer tegenkwam toen hij daar zijn zwangere vriendin op de metro wilde zetten.

Adel de R., 21 jaar pas, schoot hem dood. Isilnando’s vriendin belde zijn middelste broer met de mededeling dat ‘zijn broer was gepopt’. Die zoon belde Sedney in Suriname. Na veel aandringen kwam het hoge woord eruit: na een half uur reanimeren was Isilnando overleden.

Het voelt als gisteren, duidelijk. “De hel brak los. Mijn zussen, van wie er een pedagoog is en die heel christelijk zijn opgevoed, zijn goed in dit soort zaken en hebben het mijn moeder verteld. In een half uur was de hele familie bij me.”

Berichten dat ‘een crimineel was doodgeschoten’, deden pijn. Nog steeds. “Wij als familie kenden Isilnando als een respectvolle levens­genieter die hield van muziek, vrouwen en kinderen, maar op straat trok hij met bepaalde vrienden op,” zegt Sedney. “Het klopt dat hij een strafblad had, voor mishandeling, maar hij is van heel veel zaken vrijgesproken, onder andere van mishandeling en beroving. Hij kreeg nog een schadevergoeding voor onterecht vastzitten. Ik was in de rechtszaal altijd aanwezig.”

Dat gold ook tijdens het proces over de moord op haar ‘first born’. “Heel naar. Die Adel toonde geen drupje spijt en viel tegen de rechters uit. Dat ze dat pikken van zo’n snotneus…” Hij kreeg twaalf jaar cel. Degene om wie de ruzie was begonnen en die het wapen aan de schutter zou hebben gegeven, is nog in hoger beroep tegen zijn straf voor wapenbezit.

Ismay Sedney op de plek waar haar zoon is vermoord, vlak bij het AMC. ‘Onze zwarte kinderen zijn bezig elkaar uit te moorden! Zien mensen dat nou niet?!’Beeld Desiré van den Berg

Sedney put kracht uit de video’s die ze heeft van de begrafenis en de stille tocht, en uit de ­foto’s van haar afscheid in het mortuarium, maar Eliah kan maar niet rouwen om zijn broer. “Als ze het maar even over Isilnando hebben, slaat hij op tilt en wordt hij opstandig. Hij wil er niet over praten en hij wil niet geholpen worden. Hij accepteert het absoluut niet als ze slecht over zijn broer praten.” Dat hij als peuter al was geconfronteerd met eerst de moord op Sedneys stiefzoon en vervolgens de moord op haar ex, zijn stiefvader, speelt mee.

Zijn drillraprivalen van FOG kennen zijn zwakke plek. Ze plasten op het graf van Isilnando op de Nieuwe Ooster, en stuurden daarvan een filmpje rond. Dat sloeg in als een bom.

Messengevechten

De vete tussen KSB van Eliah en FOG van Jay-Ronne Grootfaam escaleerde en leidde na bedreigingen over en weer in augustus tot meerdere messengevechten. In een daarvan werden twee leden van KSB gestoken. Eliah werd op 15 augustus 2019 met een ‘shank’ (mes) van 39 ­centimeter opgepakt bij Kraaiennest. Hij was bedreigd door FOG.

Op 3 september raakten twee jongens van KSB in Bijlmerflat Florijn met kapmessen in gevecht met een groep van FOG. De 18-jarige Grootfaam werd doodgestoken door een leeftijdsgenoot die wilde voorkomen dat die met zijn machete weer naar een vriend zou uithalen. De rechtszaak loopt nog; de rechtbank houdt de twee KSB’ers al bijna een jaar in de cel.

Ondertussen bedreigde de entourage van FOG Eliah én zijn moeder – die inmiddels ver buiten Amsterdam woonden. Eliah mocht van de po­litie zelfs niet meer naar school uit vrees voor ­geweld. “Het bizarre is dat die jongens van de beide drillrapgroepen gewoon klasgenootjes waren in Zuidoost,” zegt Sedney.

Eliah liet zijn moeder drillraps horen waarin FOG over hem rapt: ‘We geven echt geen fuck om jouw mama’ en ‘net als je brada word je gesmoked’. Sedneys huis en auto zijn inmiddels meermaals beschadigd.

Met de steekpartij die op 10 augustus dit jaar in Scheveningen het leven kostte van de 19-jarige Rotterdammer Cennethson Janga, ‘Chuchu’, had KSB niet rechtstreeks te maken. Wel zitten de drillrappers met wie ‘Chuchu’ daar was, in hetzelfde kamp als de Amsterdamse drillrapgroep FOG – het kamp dat staat tegenover KSB en 73 De Pijp, een andere grote Amsterdamse drillrapformatie, uit Zuid.

“Ik ben zo bang dat het blijft escaleren als we niets doen,” zegt Sedney. Ze verspreidt via YouTube gedichten op muziek waarin ze oproept het geweld te stoppen, en waarin ze ook haar zoon Eliah maant de conflicten los te laten. “Ik wil niet meemaken dat wéér een van onze kinderen wordt vermoord,” zegt Sedney. “Daarom laat ik nu mijn stem horen. Wij als moeders moeten opstaan ­tegen het geweld.”

Sedney schuwt de impopulaire standpunten niet in wat zij ziet als een noodsituatie waarin ­alle middelen moeten worden ingezet. Zo is ze hartstochtelijk vóór preventief fouilleren, hoewel dat zeker ook binnen de zwarte gemeenschap van Zuidoost een uiterst omstreden ­middel is dat discriminatie zou aanjagen.

“Mensen roepen dat preventief fouilleren gericht is op onze zwarte kinderen die zo worden gediscrimineerd. Nou, onze zwarte kinderen zijn bezig elkaar uit te moorden! Zien mensen dat nou niet?! Hou toch op de Black Lives ­Matterbeweging hieraan te linken!”

Tegen rap heeft ze niets, maar inmiddels wel tegen drillraps waarin de jongens elkaar blijven uitdagen. “Eliah was een goede rapper. Hij maakte goede beats en schreef goede teksten, maar hij gebruikt het nu verkeerd. Ik ben nu met enkele moeders een plan van aanpak aan het maken tegen drillrap, omdat het dodelijk geweld aanwakkert.”

Hard voor onszelf zijn

Het plan met moeders van drillrappers uit andere kampen op te treden, vlot nog niet. Niet iedereen is bereid de fouten van hun eigen zoon te erkennen, zegt Sedney. Een harde voorwaarde. “Dat moet, want anders kom je niet verder. We moeten glashelder maken dat het fout is wat onze zonen doen. Waarin ze zich laten meeslepen. Ik herken mijn eigen zoon niet meer. Hij is veranderd van een moederskindje in een jongen die soms doet alsof ik niet besta. Dit probleem kunnen we alleen samen aanpakken, als we hard durven zijn voor onszelf en onze zonen.”

Enkele dagen na het interview wordt Sedney even na zes uur ’s ochtends ruw gewekt door de politie. Die is op zoek naar een drillrapper van wie ze nog nooit heeft gehoord. Iemand heeft gezegd dat hij bij haar zit ondergedoken. “Ik dacht: O mijn god, als er met Eliah maar niets is gebeurd! Maar ze kwamen dus voor die andere jongen en hebben mijn hele huis overhoop gehaald. Er was natuurlijk niets te vinden.”

Voor Sedney, die samen met de overheid wil optrekken, was het wéér een deceptie. “De hele dag heb ik me slecht gevoeld. Ik heb ze inmiddels zoveel informatie doorgegeven om te helpen, maar ze geven me heel duidelijk het gevoel dat de politie me ook niet vertrouwt.”

De inval blijkt later te zijn geëntameerd door de politie in Den Haag, die volgens een ingewijde niet op de hoogte was van Sedneys relatie met de politie van Amsterdam, met wie ze werkt aan een vertrouwensband.

In de middag na de inval wordt in de Vechtstraat in de Amsterdamse Rivierenbuurt Danzel S. (23) neergeschoten, bekend als rapper Bigidagoe. Een nacht later lost een onbekende met een automatisch wapen een salvo op het slaap­kamerraam van zijn moeder in Zuidoost. Ze blijft ongedeerd.

Sedney met een foto van haar zoon Isilnando.Beeld Desiré van den Berg

Drillrap en gangsterrap

Groepen uit twee rapgenres geven grote zorgen – uit de drillrap en uit de gangsterrap. Drillrap is vanuit de Verenigde Staten overgewaaid naar Engeland en ­vervolgens naar Nederland. Veelal gemaskerde jongens uit rivaliserende buurten en steden dagen elkaar uit in clips en op online ­platforms, zwaaiend met vuurwapens en messen. Uiteraard kan het uitdagen en beledigen niet zonder gevolg blijven, want wie nooit daadwerkelijk geweld pleegt, is ongeloofwaardig.

Zo zijn inmiddels meerdere messengevechten uitgevochten in de drillrapscene. Vorig jaar is daarbij in Amsterdam-Zuidoost de 18-jarige frontman van een groep doodgestoken. In Scheveningen trof hetzelfde lot laatst een 19-jarige Rotterdammer. Voor die steekpartij zitten twee Amsterdamse drillrappers vast.

Amsterdam kent zeven grote drillrapgroepen: vijf in Zuidoost, één in Nieuw-West en één in De Pijp.

De gangsterrap kwam al in de jaren tachtig vanuit Amerika over. Dit veel bredere genre wordt op zich niet als probleem gezien, maar met name in Zuidoost laten leden van groepen als Zone6 uit Holendrecht – en hun entourage – zich in met de zware cocaïnehandel.

Dat geeft negatieve rolmodellen in criminele rappers die jonge fans met hun geld en sieraden de ogen uitsteken en rekruteren voor de misdaad. De conflicten worden met grof geweld beslecht. 

Voorman Joey AK (Joël H.) van Zone6 zit vast voor het ontvoeren van een moeder en twee jonge kinderen, waarbij hij haar met kokend water zou hebben overgoten en met een vuurwapen op het hoofd zou hebben geslagen omdat ze geld zou hebben gestolen. 

Zijn jeugdvriend Danzel S. – als Bigidagoe ook een boegbeeld van Zone6 – werd dinsdag neergeschoten in de Vechtstraat. De woning van zijn moeder werd met een automatisch wapen beschoten. Dit geweld past volgens ingewijden in een drugsconflict.

De moeder is de sleutel

Ismay Sedney heeft zich aangesloten bij het project De moeder is de sleutel van Diana Sardjoe. 

Die vertelde in 2017 in deze krant over haar zoons, van wie er een in de Amsterdamse Top 600 van jonge criminelen stond en een in de Top 400 van risicojongeren. Aangemoedigd door een stortvloed van reacties, ging ze andere moeders helpen, onder wie meerdere moeders van drillrappers.

Als ervaringsdeskundigen ijveren zij voor effectieve hulp aan gezinnen die ten onder dreigen te gaan aan complexe problemen, schulden, mentale of fysieke klachten en het gebrek aan een stevig netwerk.

Sardjoes zoons zijn erbovenop gekomen, maar de weg was lang en hobbelig. Sardjoe: “De gemeente en klassieke hulpverleners hebben deze moeders en hun zonen weinig te bieden. Daarom bekijken we met de politie wat wij kunnen doen om het onderlinge geweld te stoppen.”

“Drillrapgroepen zijn voor criminelen aantrekkelijk door hun grote straatnetwerk en onderlinge loyaliteit. Dat verontrust veel moeders, die hun zonen zien afglijden en overstappen naar onder andere drugs­criminaliteit. Moeders die de kracht hebben het aandeel van hun zoons te benoemen, kunnen zich bij ons aansluiten.”

Dat de politie praat met een moeder als Sedney, maar wel een inval doet, steekt. ”Zolang de politie niet kritisch naar haar eigen houding kijkt tegenover de meewerkende gezinnen is nooit het vertrouwen te herstellen dat zo hard nodig is voor structurele oplossing. De politie is aan zet.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden