Plus

Modeontwerper Bas Kosters: 'Ik moest mezelf opnieuw leren kennen'

Een snuifje hier, een pilletje daar, wijntje erbij: modeontwerper Bas Kosters (41) is behept met het verslavingsgen. Maar sinds twintig maanden is hij clean. 'Ik ging prat op mijn wilde imago.'

'Ik werd weleens de Herman Brood van de mode genoemd. Toen vond ik dat heel tof, nu niet meer' Beeld Imke Panhuijzen

Bas Kosters twijfelde wel even over dit interview. De modeontwerper en kunstenaar, bekend van zijn uitgesproken bonte en vrolijke ontwerpen, had in een post op zijn Instagramaccount al kenbaar gemaakt dat hij sinds twintig maanden geen druppel alcohol meer heeft gedronken.

"Toch bekroop me iets van angst," verklaart Kosters. "Stel, het mislukt, ik neem toch weer een keer een drankje en ik ga weer voor de bijl? Durf ik het wel aan om zo stellig te zijn?"

Maar hier zitten we dan toch, op de dertiende etage van het World Fashion Centre van waaruit Kosters zijn eigen kleurrijke universum bestiert. "Door de jaren heen ben ik aan diverse middelen verslaafd geweest, maar ik ben ook met net zo veel middelen gestopt. Daardoor weet ik: als ik me toeleg op nooit meer drinken, kan ik er redelijk van uitgaan dat het me zal lukken."

"Het berichtje op ­Instagram plaatste ik op de dag dat ik mijn therapie ­afsloot. Het emotioneerde me meer dan ik had verwacht. Ik ben oprecht trots en blij en met kalmte durf ik nu te zeggen dat ik clean ben."

De ontwerper is behept met het 'verslavingsgen': "De neiging tot verslaving zit vrij radicaal in me." Van zijn 18de tot zijn 32ste blowde hij dagelijks. "Elke ochtend stond ik op met een joint. Ik draaide enorme toeters. Bij het uitgaan was ik die jongen met die dikke joint op zijn lip. Dan ben je dus altijd onder invloed. Ik heb er geen spijt van, ik heb een enorm leuke tijd gehad. Maar je kunt je wel afvragen hoe dicht je bij jezelf staat als je nooit eens nuchter bent."

Wat maakte dat u als 32-jarige wilde stoppen met wiet?
"Ik besefte dat het me niets bracht. Als je stoned bent, ­formuleer je allerlei prachtige ideeën en ambities, maar je komt nooit tot het moment dat je ze ten uitvoer brengt; je motivatie is als een schip dat nooit aankomt in de haven."

U heeft nochtans flink wat opgebouwd vanaf uw ­twintigste.
"Een bepaalde daadkracht heb ik altijd behouden. Of ik nou een kater had van partydrugs of van drank, ik kwam altijd opdagen in mijn studio. Ik vond manieren om ­mezelf te activeren. Maar of het resultaat ook altijd ­optimaal was, daar kun je vraagtekens bij zetten."

Waren partydrugs ook een issue?
"Ja, toch wel. Daar ben ik op mijn 34ste radicaal mee ­gestopt. Ik hield erg van het nachtleven en alles wat erbij hoort. Een snuifje hier, een pilletje daar. Ik heb nu eenmaal geen gematigd karakter. De keuze om nooit meer te gebruiken, vond ik heel moeilijk. Het betekende 'nee' zeggen tegen iets waar ik enorm van hield en waaraan ik veel plezier beleefde."

"Ik heb hier eigenlijk nooit over gesproken zoals nu met jou. Ik voelde dat ik moest kiezen voor zelfbehoud. Voor mijn eigen helderheid, mijn ­lichaam en mijn geest. Zodat ik ervoor kan zorgen dat ik dat waarvoor ik hier op aarde ben, zo goed mogelijk kan doen."

"Ik ben zes jaar geleden ook gestopt met roken. In dat jaar overleed mijn vader; longkanker was een van de dingen die hem de das om hadden gedaan. Ik dacht: jeetje Bas. Op dat moment rookte ik heel veel. Ik had nooit ­gedacht dat het me zou lukken te stoppen met roken."

Wanneer werd drank een probleem voor u?
"In de periode dat mijn vader overleed. Mijn moeder was ook ernstig ziek, zij overleed het jaar erop. Ik had een heel intieme band met mijn ouders. Ik begon dagelijks te drinken. Voor die tijd was ik nooit bovenmatig geïnteresseerd in drank. Ik spuugde er niet in hoor, maar toen begon het problematisch te worden."

Merkte uw omgeving er iets van?
"Het werd afgedaan met een lolletje. Dat is het lastige van drank. Als je een snuifje of een pilletje afslaat, snapt iedereen dat. Als je stopt met roken, moedigt iedereen je aan. Maar niet drinken, vinden ­mensen heel ­ongemakkelijk. Misschien omdat het ze ­confronteert met hun eigen gebruik."

"Als ik om vijf uur op de studio een glaasje wijn inschonk, vond iedereen dat normaal. Het werd ook weleens vier uur. Tijdens een lunchbespreking kwam er ook een wijntje bij. En het bleef nooit bij één glas. Als ik me voornam om een dag niet te drinken, lukte dat niet. Dat was de eyeopener voor me. In 2016 hakte ik de knoop door en zocht ik hulp."

Hoort het erbij in de modewereld, drank en drugs en feesten?
"We hadden hier op de studio weleens hysterische feestjes, en bij mode-evenementen wordt rijkelijk drank ­geschonken. Maar als je sober probeert te leven, merk je dat drank alom is."

Carrière

2003 Master Fashion Institute Arnhem
2003 Winnaar Robijn Fashion Award met de collectie Two teacups and a frying pan
2004 Ontwerpt een kinderwagen voor Bugaboo
2005 Oprichting Bas Kosters Studio in Amsterdam
2007 Eerste Anti Fashion Party, ­bedoeld als tegenhanger van de ­Amsterdam Fashion Week
2011 Collectie voor Zeeman
2012 Opent de Amsterdam Fashion Week met de collectie 12Tree
2013 Presenteert de collectie The Rebellious Shadow tijdens de London Fashion Week
2017 Opent de Amsterdam Fashion Week met de collectie My Paper Crown
2018 Winnaar Cultuurfonds Mode Stipendium

"Je mag van geluk spreken als in een bar een biertje wordt geschonken dat volledig alcoholvrij is. Meestal kom ik tegenwoordig niet verder dan een spa rood. Er is pijnlijk weinig begrip voor mensen die ervoor kiezen om niet te drinken."

Wat maakte dat u de weg naar boven vond?
"Heel lang bleef ik vasthouden aan de gedachte dat ik een modus wilde bereiken waarbij ik gematigd van alcohol kon genieten. Zes weken lang probeerde ik één keer per week te drinken. Ik merkte dat ik meteen terugviel in een soort eager, inhalig gedrag. De volgende ochtend werd ik wakker met een kater, onder een donderwolk van schuldgevoel, schaamte en negativiteit. Dat wil je toch niet?"

"Het was heel moeilijk om aan mezelf toe te geven dat ik alcoholist was. Bij een alcoholist denk je aan het type dat bij de supermarkt om elf uur 's ochtends halve ­literblikken goedkoop bier inslaat. Ik was ook alcoholist. Als je elke dag drinkt en niet zonder kunt, ben je ­alcoholist."

Hoe beïnvloedt nuchter zijn uw werk nu?
"Ik moest mezelf opnieuw leren kennen. Als ik mijn identiteit, grappigheid en spontaniteit niet meer ontleen aan al die middelen, wie is dan de nieuwe Bas Kosters? Lang vond ik mezelf heel rock-'n-roll, ik ging prat op mijn wilde imago. Ik werd weleens de Herman Brood van de mode genoemd. Toen vond ik dat heel tof, nu niet meer."

"Waar ik mee bezig ben, gaat over liefde en connectiviteit. Ruimte helpen creëeren voor mensen die in de verdrukking zitten, zoals de lhbti-gemeenschap of vluchtelingen. Ik probeer vanuit liefde en zelfliefde dingen te doen, daar gaat mijn werk over, dat is wie ik ben. Rock-'n-roll is een totale misconceptie. Ik vind het nu enorm rock-'n-roll dat ik nuchter ben. Het is echt veel makkelijker om wél te drinken dan niet."

"Het grappige is: voor mijn gevoel heb ik een enorme weg afgelegd om te komen waar ik nu ben. Ik ben daar ook enorm trots op. Voor mijn vrienden ben ik nog steeds dezelfde Bas. Nu pas leer ik de Bas kennen van wie zij al die jaren al hielden."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden