Nieuws

Mismatch zorgt voor tekort aan huurwoningen voor gezinnen: ‘Mensen blijven vaak zitten waar ze zitten’

Slechts de helft van de Amsterdamse gezinnen van vier of meer personen woont in een passende sociale huurwoning. Het aantal gezinnen dat in een te klein betaalbaar huis woont, neemt de komende acht jaar met een kwart toe als er geen maatregelen worden genomen.

Marc Kruyswijk
Uit een analyse van woningcorporatie Rochdale blijkt dat Amsterdam ruim 50.000 grote corporatiewoningen (met vier of meer kamers) telt en 14.000 gezinnen van vier of meer personen die in aanmerking komen voor een sociale huurwoning. Beeld Kim van Dam/ANP
Uit een analyse van woningcorporatie Rochdale blijkt dat Amsterdam ruim 50.000 grote corporatiewoningen (met vier of meer kamers) telt en 14.000 gezinnen van vier of meer personen die in aanmerking komen voor een sociale huurwoning.Beeld Kim van Dam/ANP

Woningcorporatie Rochdale heeft in kaart gebracht in hoeverre de sociale woningvoorraad van de stad aansluit bij de demografische ontwikkelingen. “Het punt is niet dat er te weinig grote woningen zijn, maar dat er sprake is van een mismatch: grote woningen worden vaak bewoond door relatief weinig bewoners,” zegt manager strategie Pepijn Bakker.

Uit de analyse blijkt dat Amsterdam ruim 50.000 grote corporatiewoningen (vier kamers of meer) telt en 14.000 grote gezinnen (huishoudens met vier of meer personen) die in aanmerking komen voor een sociale huurwoning. Op dit moment wonen slechts 7200 van deze gezinnen in zo’n passende woning.

Volgens Bakker wonen in de doelgroep 4700 grote gezinnen in een ‘te kleine’ sociale huurwoning. Als er niks verandert, zal het aantal te krap wonende gezinnen in 2030 zijn toegenomen tot bijna 6000.

Geen huiswerk maken

Grote gezinnen in kleine woningen zorgen voor sociale en gezondheidsproblemen. Opgroeiende, vaak oudere kinderen die nog bij hun ouders in huis wonen, hebben te weinig ruimte en gaan vaak op straat rondhangen. Kinderen hebben last van de krapte en van elkaar. Ze kunnen bijvoorbeeld geen huiswerk maken thuis, met alle gevolgen van dien. Overbewoning leidt ook vaak tot schimmelvorming.

Domweg grote sociale huurwoningen bijbouwen gaat het probleem niet oplossen, zegt Bakker. “Je hebt veel meer woningen nodig om vraag en aanbod goed op elkaar te laten aansluiten. We zien dat grote woningen na tien jaar gemiddeld nog maar voor 22 procent bewoond worden door de gezinnen: dan zijn de kinderen het huis uit. Om het probleem op te lossen zou je vierenhalf keer zoveel woningen moeten opleveren.”

De doorstroming verhogen is een iets realistischer benadering, zegt Bakker. “Maar dit is een taai probleem: mensen blijven vaak zitten waar ze zitten. We moeten ze zien te verleiden om veel korter in die woning te verblijven: maximaal 22 jaar in plaats van de gemiddelde veertig jaar van nu. Dan is het in balans.”

Empty nesters

Dat lukt je niet zomaar, zegt Bakker. “Je zult echt gericht op zoek moeten naar zogenoemde empty nesters bij wie de kans op verhuizing het grootst is.” Volgens Bakker is gebleken dat deze empty nesters in veel gevallen helemaal niet willen verhuizen: een derde is daar wel toe bereid, maar ‘niet in hoge mate’. Dat heeft te maken met de woningvoorraad. Zo blijkt de mismatch het grootst in Nieuw-West, zegt Bakker. “Daar zijn veel woningen met een trap, die zijn voor ouderen slecht bereikbaar.”

Er moeten aantrekkelijke woningen voor deze groep gebouwd worden, waar ze graag naartoe verhuizen, zegt Bakker. “Zonder trap dus, zo’n 65 vierkante meter groot, op verschillende plekken in de stad zodat mensen in hun eigen buurt kunnen blijven wonen. Die woningen worden nauwelijks gebouwd. Het zijn bijna allemaal studio’s. Die zijn voor empty nesters geen redelijk alternatief. Uit historische cijfers van Woningnet blijkt dat 95 procent van de kleine groep die wél verhuist dat doet naar een woning met een oppervlakte van 55 tot 75 vierkante meter.”

Iets grotere woningen bouwen

De stad uit is geen oplossing. “Mensen willen blijven wonen in Amsterdam, zo dicht mogelijk in de buurt die ze kennen. De trek uit de stad was ooit aantrekkelijk omdat Amsterdam toen geen fijne stad was. Nu vindt iedereen, en zeker de empty nesters, de stad een ideale woonplek.”

Bakker wijst op ‘transformatieprojecten’ door de gemeente: bedrijven die woningen worden. “Het moet minder gaan om het bouwen van veel kleine woningen. Met iets minder, maar iets grotere woningen huisvest je uiteindelijk meer mensen.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden