PlusTen slotte

Meester Kees Franc (1948-2021) was een kinderfluisteraar

Ruim veertig jaar was hij onderwijzer in Noord. Altijd groep 8, de lastigste. Want de stelling van meester Kees was: vervelende kinderen bestaan niet.

Hans van der Beek
Kees Franc Beeld
Kees Franc

Toen Lodewijk Asscher nog wethouder Onderwijs was, kreeg hij een brief van meester Kees. “Een vrij geïrriteerde. Je komt waarschijnlijk nooit op een echte school – zo eentje.”

Asscher bezocht de klas van meester Kees, en vele malen daarna. “We hadden meteen een klik. Hij had maling aan belangrijkdoenerij en een enorm hart voor zijn kinderen. Hij was ook heel open over zijn geaardheid, maar die kinderen vonden het fantastisch: dat is meester Kees.”

Meer dan veertig jaar was Kees Franc onderwijzer in Noord, eerst aan de Dorus Rijkersschool, later Zeven Zeeën genoemd, en daarna aan de Poolster, altijd groep 8. Vorige week vrijdag overleed hij, 73 jaar oud. Franc kwakkelde al langer met zijn gezondheid, covid werd hem fataal.

Zijn partner Frans Bosman: “Kees was een wonderlijke man, zeker in die korte broek en die bretels. Hij had iets magisch. Hoe kinderen op hem reageerden: hij was geen paardenfluisteraar, maar een kinderfluisteraar.”

Kees Franc werd geboren in de Indische buurt. Zijn vader was plantsoenarbeider, zijn moeder kleuteronderwijzeres. Oma ontfermde zich over Franc en zijn jongere zusje. Zo werd Franc op de lagere school gepest, de andere kinderen vonden hem maar een vreemd ventje. Daarop stapte oma naar de pestkoppen: als ze daarmee ophielden, betaalde zij een ritje op de rug van het jonge olifantje Murugan in Artis. Dat kostte een kwartje.

Bosman: “Hij vond dat vernederend. Daarom was hij later als leraar ook zo fel op pesten.”

Franc en Bosman leerden elkaar 39 jaar geleden kennen na een contactadvertentie in de Volkskrant: ‘Onderwijzer zoekt schuchtere vriendschapspoging met man.’ Bosman, destijds nog in de kast, reageerde. “Ik stond voor zijn deur, en toen kwam ik thuis. Hij was mijn held vanaf het begin, we waren zo verknocht aan elkaar.”

Een autonome man met een groot hart, lastpak voor leidinggevenden, vol humor en een strijder tegen onrecht. Maar niemand kwam aan zijn middagdutje om een uurtje of vier. De serie Golden Girls kende hij woordelijk uit zijn hoofd, alle acht seizoenen.

“Een formidabele persoonlijkheid,” zegt Gerard Rooker, oud-collega sinds de jaren zestig. “Uitermate hartelijk, een geweldig mens en een geweldige collega. Vooral zijn vermogen om met moeilijke leerlingen om te gaan. Dat was uniek.”

De stelling van meester Kees was namelijk: er zijn geen vervelende kinderen. Kinderen worden zo niet geboren, ze worden zo gemaakt. Hij bood veiligheid aan kinderen die dat thuis niet hadden.

Asscher: “De meeste volwassenen herinneren zich nog altijd die leraar die hun het gevoel gaf dat ze gezien werden. Die zei dat ze bijzonder waren. Ik ben ervan overtuigd dat een hoop mensen in Amsterdam rondlopen voor wie meester Kees die leraar was.”

Vrijdag is in de Schellingwouderkerk afscheid van Kees Franc genomen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden