PlusReportage

Meer zwanen dan mensen: het coronavirus veegt de Wallen leeg

De Wallen maken een uitgestorven indruk na de recentste coronamaatregelen.Beeld Marc Driessen

Het is stil op de Wallen. In de stad gaan stemmen op om deze verlatenheid te koesteren, maar ondertussen zitten er meer sekswerkers achter de ramen dan dat er potentiële klanten op straat zijn.

Een sekswerker in de Oudekennissteeg heeft haar deur opengezet en babbelt met twee vrouwen. Ze heeft er de tijd voor. Tussen half 8 en half 11 in de avond is er geen klant binnen geweest. Ze probeert de moed erin te houden. “Ik blijf positief. Ik moet toch wat.”

Het verenigde Amsterdamse bedrijfsleven heeft vrijdag in een open brief aan burgemeester Halsema en de partijen in de gemeenteraad ervoor gepleit afscheid te nemen van het imago van Amsterdam als stad van seks en drugs. In de woorden van Hans Bakker, regiovoorzitter van ondernemersclub VNO-NCW: “Het is nooit de bedoeling geweest dat er drommen mensen langs de ramen zouden lopen om zich te vergapen aan de sekswerkers.”

Die drommen mensen, die zijn er nu helemaal niet. Vrouwen achter het raam kijken voortdurend op hun telefoon. Eentje hangt half liggend in het raam, de benen op een kruk. Een bewoner geniet van de stilte. “Er was zelfs een avond dat er niemand op de gracht liep,” zegt hij.

Tijdens de eerste coronagolf mochten sekswerkers enkele maanden niet werken. Vanaf 1 juli konden ze weer aan de slag. Er was even een opleving die maand, maar al snel werd het rustig op de Wallen. Zo rustig dat erotische zaken en clubs als Casa Rosso, de Bananenbar en het Erotische Museum de deuren enkele weken geleden sloten omdat openblijven financieel niet de moeite waard was. Nu de cafés sinds donderdag om 8 uur ’s avonds dicht moeten, vrezen sekswerkers het ergste.

“Het is moeilijk,” zegt sekswerker Felicia Anna, die inmiddels is gestopt met werken. “Als je zes klanten op een avond kreeg, dan deed je het goed, maar er waren dagen dat ik nul klanten had. De toeristen zijn weg en nu de cafés dicht zijn, komen er nog minder.”

Huurverlaging

Haar raamexploitant had de huur van haar kamer al met vijftig euro verlaagd: van 200 naar 150 euro. “Maar om de huur te betalen heb ik wel drie klanten nodig.”

Raamexploitant Masten Stavast heeft tien panden met 31 ramen op de Oudezijds Achterburgwal, in de Oude kennissteeg en Molensteeg. De eigenaar van zijn panden heeft de huur gehalveerd. “Dat is in ieders belang. Daardoor hebben de pachters overlevingskansen. Ik laat de meisjes ook een lagere huur betalen.”

Desondanks is slechts 30 procent van zijn kamers verhuurd. “Het is  sappelen nu.”

Ook de escortbranche ondervindt de gevolgen van de coronamaatregelen. De eigenaar van Brenda’s Escort: “Er zijn geen zakenlui meer. Tien van de twintig meisjes zijn inmiddels gestopt. Sommigen zijn naar hun thuisland, Roemenië of Bulgarije, teruggegaan. Ze kijken of er ergens anders een markt is.”

Yvette Luhrs zit al tien jaar in het vak en werkt achter de webcam. “Ik zit in een luxepositie. Ik heb een fanbase opgebouwd. Maar ik hoor overal dat het slecht is. Sekswerkers verdienen minder en proberen andere markten aan te boren.”

Een sekswerker: “Sommige meisjes die in de nachtshift werken, proberen het nu overdag. Ik zat zelf tot enkele weken geleden in de dagshift. Het was heel moeilijk om geld te verdienen. Ik ben nu naar de nachtshift gegaan.”

Onveilig

Het bordeel My Red Light verhuurt de kamers nu ook per uur (dertig euro) zodat sekswerkers er met hun vaste klanten terechtkunnen.

De stilte veroorzaakt volgens sommige ondernemers onveiligheid. “Er is meer criminaliteit en er is een agressiever type drugsverslaafde op de Wallen gekomen. Een medewerker van mij is zelfs beroofd,” zegt een restauranteigenaar. Een ander spreekt van een ‘grimmige’ situatie in de avonduren. Op de brug schuin tegenover Moulin Rouge kijken twee medewerkers van Amsterdam Host uit over een lege gracht. Dat er meer criminaliteit is, valt wel mee, zegt een van hen. “Het valt alleen meer op.”

Even verderop heeft een sekswerker de deur op een kier gezet voor twee klanten. Na een kort gesprekje haakt het tweetal af. Twee medewerksters van Bright Fame, een christelijke hulp­organisatie, staan net in de steeg. “Klanten vragen nu veel meer van een meisje, handelingen die ze normaal niet doen. Er komt een heel ander soort klant op de Wallen af,” zegt een van hen. Bright Fameoprichter Frits Rouvoet staat achter het pleidooi van het Amsterdamse bedrijfsleven, al is zijn motivatie net anders. “Als de overheid wat wil met de Wallen, is dit het moment om toe te slaan,” zegt hij. “Krimp het gebied nu in en zet dan verdere stappen. Het is mensonterend hoe de meisjes in de ramen staan.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden