Plus

Mee met de verkeersregelaar: 'Je hebt een rotbaan'

In weer en wind proberen ze orde te houden bij wegopbrekingen: de verkeersregelaars. Verslaggever Jop van Kempen trok met Pasen een hesje aan en werd een van hen.

Jop van Kempen heeft alles onder controle. Beeld Dingena Mol

Om maar met de deur in huis te vallen: ik ben niet dol op verkeersregelaars. Alles wat de snelste route van A naar B in de weg staat, vormt eigenlijk een obstakel voor de haastige fietser, scooteraar of automobilist die ik doorgaans ben. Het zebrapad, het stoplicht en dus ook de verkeersregelaar zorgt voor tijdverlies.

Net als burgemeester Femke Halsema heb ik door rood gefietst. Had Halsema een scooter gehad, dan weet ik zeker dat ze het verkeerslicht ook weleens had genegeerd. Maar met de auto doen we dat niet. En als we ons ergeren aan de verkeersregelaar, vloeken we alleen in gedachten.

Behalve met gehaaste, soms brutale Amsterdammers heeft de verkeersregelaar ook te maken met drommen toeristen, zeker tijdens een overvol paasweekeinde. Om met die toegenomen drukte de verkeersveiligheid te waarborgen zet de gemeente steeds vaker verkeersregelaars in. Tijd voor participerende observatie

Ik heb geen diploma als verkeersregelaar. Maar ook zonder de opleiding - een dag theorieonderwijs met examen, een week stage met een eindbeoordeling door de verkeerspolitie en de afgifte van een verklaring omtrent het gedrag - mag ik onder de vleugels van de ervaren René Amiabel (60) een dagdeel meelopen. Namens de gemeente coördineert Amiabel de geel-oranje brigade.

Een gemiddelde verkeersregelaar verdient 10 euro per uur. Er is geen cao. Een verkeersregelaar die zzp'er wordt, kan het dubbele verdienen. In Rotterdam kunnen werklozen verplicht worden gesteld om als verkeersregelaars te werken voor het behoud van hun uitkering. Amsterdam stelt die voorwaarde niet. De verkeersregelaars die in de stad werken, komen uit het hele land. Van Apeldoorn tot Eindhoven.

Geen boetes
Daar staan we dan, op de Prins Hendrikkade, vlak bij de bouwput van het Centraal Station. Geboren Hagenaar Amiabel, voormalig banketbakker en systeembeheerder, zet de lijnen uit, en ik assisteer. Het helpt als je de stad kent, zo blijkt.

Verder helpt het als je weleens een voetbalwedstrijdje hebt gefloten. Mensen mennen kent een stelregel. "Een grap werkt beter dan een sneer, maar soms moet je streng zijn," zegt Amiabel. Hij vindt dat er in de opleiding meer aandacht zou moeten zijn voor de omgang met verkeersdeelnemers. Zo blijven conflicten klein.

Amiabel zag dat een collega ooit klappen kreeg. Zelf maakte hij mee dat een automobilist dreigde hem omver te rijden. Met de bumper duwde hij tegen z'n knie. Maar Amiabel bleef staan en automobilist blies de aftocht.

Soms is er niet eens ruimte voor een conflict. Want wat doe je als een gast op een stadse racefiets een stopteken negeert en keihard doorfietst? Hem van zijn fiets trekken? "Kom op nou," roep ik hem na.

Los van het verkeersrisico -het liep goed af - riskeerde de fietser strikt genomen een boete van 380 euro. Het verkeer regelen is van origine namelijk een politietaak en er staat een fikse straf op het negeren van verkeersorders. Het probleem is alleen dat de verkeersregelaar die boete zelf niet mag uitschrijven. Dat mag alleen de politie, die we via 112 kunnen bellen. Amiabel heeft in zijn vijfjarige loopbaan twee boetes laten uitdelen.

Ik krijg overigens ook veel leuke reacties. Fietsers met een duim omhoog. Fietsers die al wachtend een praatje maken. Fietsers die zeggen dat ik een rotbaan heb, maar dat de zon gelukkig schijnt.

Taxichauffeurs en fietsers
De dankbaarste verkeersdeelnemers zijn toeristen. Ze weten vaak van toeten noch blazen en zijn allang blij als iemand ze vertelt waar ze moeten lopen. Amiabel is zo ingesteld op buitenlandse bezoekers dat hij de voetgangersstroom in het Italiaans op gang brengt

Hij verbaast zich erover dat er relatief zo weinig ongelukken gebeuren. Veel verkeersdeel­nemers volgen de orders niet op. De taxichauffeurs zijn het ergst, zegt hij. "Maar ook de fietsers negeren vaak verkeersregels. En vervolgens worden ze kwaad op toeristen, omdat die de regels niet naleven."

Grote makke is het gedoogbeleid, zegt Amiabel. Alles mag maar in Amsterdam, zo denkt iedereen. Drugs, prostitutie, en dus ook door rood rijden. "Vind je het gek dat het zo moeilijk is om hier te handhaven?"

Amiabel heeft een tip voor alle verkeersdeelnemers: vertrek vijf of tien minuten eerder. Verkeersopstoppingen zijn immers een constante in Amsterdam. Zo heb je minder haast. Dat voorkomt gevaar en ergernis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.