De licht golvende groene glazen luifels van Matrix VII garanderen een prettig binnenklimaat.

Plus Architectuur

Matrix VII op Science Park is van binnen spannender dan van buiten

De licht golvende groene glazen luifels van Matrix VII garanderen een prettig binnenklimaat. Beeld Maarten Boswijk

Architect Ector Hoogstad ontwierp eerder het Hyperion Lyceum, nu staat op het Science Park van zijn hand een verzamelgebouw voor innovatieve bedrijven en laboratoria. Niet zozeer de buitenkant trekt de aandacht, maar wel de logische ‘flexibele’ indeling.

Een gebouw waarvan de gevel vrijwel geheel uit glas bestaat en dat toch het daglicht niet kan verdragen: dat is de discrepantie die kleeft aan een laboratorium. Bepaalde delen zijn voor het bezoek zelfs taboe. Je kunt schade aan je ogen oplopen, waarschuwt de receptioniste, gebarend richting een stevig verankerde deur tegenover de balie.

Daarentegen is het centrale atrium van Matrix Innovation Center (IC) wel openbaar en het andere, de aula van ArcNL, alleen voor deze gelegenheid. Hier vinden we het Advanced Research Center for Nanolithography, waarin niet alleen de Amsterdamse universiteiten participeren, maar ook chipfabrikant ASML.

Officieel is het Matrix Innovative Center een science incubator voor startende bedrijven op het gebied van life science, sustainable chemistry, nieuwe media en nog veel meer. Een bijenkorf vol toptalent dus. Maar ook een gesloten bolwerk. Want het is duidelijk: Matrix VII, dat eerder dit jaar in gebruik werd genomen, is niet voor pottenkijkers – voor je het weet heb je een hacker over de vloer.

Introverte uithoek

Matrix VII vult een braakliggend terrein op het Science Park in een hoek van de Watergraafsmeer. Daar heeft de universiteit al tijden geleden grond gereserveerd voor twee gigantische datacentra, servers, onderzoekscentra, laboratoria, ict en de natuurwetenschappen. Laten we eerlijk zijn: de gewone Amsterdammer heeft hier niet veel te zoeken. Het is een introverte uithoek van de stad die los lijkt te staan van de alledaagse werkelijkheid, en al helemaal als het treinverkeer in oostelijke richting is versperd zoals deze zomer het geval is.

De licht golvende groene glazen luifels zijn er niet alleen voor de sier, maar garanderen ook een prettig binnenklimaat. En binnen zijn het de trillingvrije vloeren die kunnen bijdragen aan zorgvuldig onderzoek. Ector Hoogstad is de architect van de nieuwste Matrix. Net als zijn Hyperion Lyceum is het niet zozeer de buitenkant die de aandacht trekt, maar de logische, flexibele indeling. De bedrijven houden kantoor rondom de atriums, vullen de vergaderzalen en gangen. Zo spectaculair als de binnenruimte van Hyperion is Matrix VII niet, maar dat kan ook nauwelijks als je laboratoria en onderzoeksruimtes moet onderbrengen. Functionaliteit en vooral veiligheid staan voorop.

Ziel

Met Matrix VII is er weer een stuk weiland opgeofferd aan de wetenschap. Geleidelijk aan verdringen gebouwen de rietkragen en de sloten. Dat oorspronkelijke landschap is een pre van het Science Park maar ook een obstakel voor het overzicht en de bereikbaarheid.

Een wandelaar moet een fors parcours afleggen voordat hij de entree van een gebouw heeft bereikt. Daardoor valt het onsamenhangende karakter van de universiteitsenclave nog eens extra op. Het mist een kern en dus een ziel.

Terwijl de Uithof in Utrecht en de TU-wijk in Delft uitblinken door een zorgvuldig stedenbouwkundig concept en architectonische hoogstandjes, lijkt het Science Park eerder op een verzameling losse flodders. Onaantrekkelijke grintbetonnen bunkers uit de donkere jaren tachtig worden afgewisseld met het kolossale hoofdgebouw van de universiteit en containers aan de oostkant: Startup Village. Op deze plek wordt met smart gewacht op de volgende en laatste Matrix.

Kers op de taart

Afgaande op de artist’s impression maakt het Rotterdamse bureau MVRDV hier een slingerend traject van, verpakt in een rechthoekige glazen doos. Dat zou weleens de kers op de taart kunnen worden, iets wat het Science Park dringend nodig heeft.

Niet geheel toevallig zijn de blikvangers nu de twee torens voor de datacentra die, zoals deze krant recentelijk nog schreef, ongehoord veel energie opslurpen; ook al gebouwen waar vreemde ogen niet gewenst zijn. Die servers, die laboratoria met hun moeilijk vindbare entrees, ze maken Science Park tot een zielloze wijk waarop zelfs het begrip wijk niet van toepassing is.

De architectuur versterkt het nerdachtige gevoel, en dat lost een nieuwe Matrix niet op. Want dat het gebouw is getooid met een schitterend groen dak moeten we aannemen op basis van luchtfoto’s.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden