PlusReportage

Lesgeven op afstand: ‘Het lijkt wel alsof ik een nieuwe baan heb’

Juf Kelly van de Boekmanschool in Amsterdam geeft digitaal les in een lege klas waar de leerlingen thuis leren.Beeld Pim Ras

De eerste week met dichte scholen is voorbij. Leraren door het hele land experimenteren met lesgeven op afstand. Leerlingen die thuis moeten blijven, merken langzamerhand dat school toch niet zo vervelend is.

Leerkracht Kelly Jansen van de Dr. E. Boekmanschool in de Weesperbuurt in Centrum mist haar groep 8-leerlingen nu al, maar heeft in een week tijd van alles geleerd over lesgeven op afstand – en ook over haar leerlingen. Haar mond zakte open van verbazing toen twee jongens uit haar klas vroegen wat ze voor spelling moesten doen. “De twee doerakjes van de klas, tegen wie ik altijd honderd keer moet zeggen dat ze hun werkboeken moeten pakken,” zegt Jansen lachend. De leerlingen hóéfden nog helemaal geen spelling te doen, nu zaten ze uit eigen beweging met de neus in de boeken. “Ze willen werken, anders vervelen ze zich.”

Elke dag ziet juf Kelly haar leerlingen stipt om 9.00 uur via Google Hangout, een livestream waarin alle leerlingen vanuit huis kunnen inloggen. Hun koppies verschijnen allemaal in beeld en via de microfoon op de laptop kunnen ze iets zeggen en elkaar horen. Dat vergt grote discipline van alle deelnemers. “Ze mogen een kwartier eerder vast inloggen, zodat ze even met elkaar kunnen praten. Dat is echt een chaos,” weet Gaëlle Blok, moeder van de 12-jarige Tobe, inmiddels.

Ze zit er dagelijks bij aan de eettafel als haar zoon Tobe zijn klas ontmoet en juf Kelly de planning voor de dag met de kinderen doorneemt. Daarna gaat de achtstegroeper aan de slag met zijn werk. Helemaal vanzelf gaat dat niet. Zolang moeder Gaëlle toezicht houdt, zitten Tobe en zijn broertje Boet lief te werken, maar zodra ze opstaat om iets anders te doen, gaat het nogal eens mis. “Ze grijpen alles aan om iets anders te doen. Even plassen, even iets te drinken halen, even de poes aaien,” verzucht ze.

Lege stoeltjes

Intussen staart leerkracht Jansen naar de lege stoeltjes voor zich. Zij zit elke dag gewoon op school achter haar laptop. “Je mist de stemmetjes in de gangen en zelfs die jassen waarover je struikelt.” De momenten dat ze de koppies van haar leerlingen op het scherm ziet, zijn lichtpuntjes. “Dan denk ik, hè fijn, daar zijn ze weer. Vervolgens kijk ik die lege klas in en denk ik: waarom zitten ze niet gewoon hier.”

Hoewel Jansen in een week tijd ontzettend veel heeft geleerd over digitale lessen, mist ze de kinderen. “Het lijkt wel alsof ik een nieuwe baan heb.”

Want contact via een schermpje is toch echt anders dan live in de klas. De leerkracht merkt ook aan haar klas dat het gemis groot is. Tussen elf en twaalf uur mogen de leerlingen weer inloggen voor een vragenuurtje. “Veel kinderen maken er gebruik van, soms ook als ze geen vragen hebben. Ze vinden het gezellig om bij elkaar te zijn en mee te luisteren.”

De digitale lessen zijn soms ook een chaos. “Ze kunnen elkaars microfoon uitzetten. Dus dan hoor je ineens iemand zeggen: ‘Niet doen.’ Blijkt dat ze elkaar zitten te muten.” Tobe lacht als hij het daarover heeft. “Ja, sommigen zitten wel te klieren.”

De afsluiting van de basisschooltijd zal voor veel groep 8-leerlingen niet zijn wat ze ervan hadden verwacht. De klas van Tobe zou afgelopen maandag en dinsdag auditie doen voor de musical. “Mijn man Frank zei van de week al: ik heb de beste herinneringen aan groep 8. Tobe mist dat straks. Het is maar de vraag of het schoolkamp kan doorgaan. Maar ja, daar moeten we maar iets op verzinnen,” zegt moeder ­Gaëlle. De leerkrachten hebben een alternatief bedacht voor de audities: alle leerlingen moeten online filmpjes insturen.

Verveling slaat toe

Ondertussen slaat na het schoolwerk de verveling snel toe. “Ik verveel me echt héél erg. Normaal heb ik dat helemaal niet,” zegt Tobe. Zijn moeder: “De eerste dag werd ik daar helemaal gek van. Hij vroeg continu: wat moet ik nu doen, wat moet ik nu doen? Ze zitten altijd uren per dag op school, sporten, eten en gaan naar bed. Dat is allemaal weggevallen.”

Maar daardoor zijn er ook momenten ontstaan waar het gezin veel waarde aan hecht. “We proberen er iets leuks van te maken. Koken meer met zijn allen, picknicken in de woonkamer, voetballen.”

Fijn om zoveel tijd met zijn ouders en broer te hebben, vindt Tobe, maar die dichte scholen hebben voor hem ook een keerzijde. “Ik mis de juf en mijn vrienden echt heel erg.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden