Plus Interview

Legendarische portiers RoXY waren streng en gevat aan de deur

Vrijdag is het twintig jaar geleden dat de RoXY afbrandde. De broers Goos en Remco Doorn waren twaalf jaar portier in de legendarische Amsterdamse club.

De broers Doorn in 1987 op een avond in het teken van de padvinderij, zonder smoking dus. Beeld Claude Crommelin

Een blauwe deur was het, voorzien van een klopper in de vorm van een leeuwenkop. Ging de entree na het kloppen op een kier open, dan had je grote kans Goos of Remco Doorn te zien. Minder groot was daarna de kans dat de deur helemaal openging, want de RoXY voerde een notoir streng toegangsbeleid.

Goos (nu 65) was meestal heel direct in zijn afwijzing, broer Remco (59) pakte de weigering diplomatieker aan. “Ze noemden hem de dominee,” zegt Goos, “Hij bleef soms wel tien minuten met zo’n figuur staan lullen.”

Remco: “Als iemand een discussie met me aan wilde gaan, kon dat. Ik stond daar toch. Alle tijd.”

Smoking

Als portier hadden de broers uit Abcoude eerder gewerkt in Paradiso, waar in de jaren tachtig RoXY-grondlegger Eddy de Clerq zijn legendarische Pep Clubavonden hield. Remco: “Voor een oud-en-nieuwfeest in Paradiso hadden we een smoking aangeschaft. Bij de Pep Club droegen we die ook. Eddy vond dat te gek en zei: als ik een eigen tent begin, neem ik jullie mee.”

Remco zette zijn studie culturele antropologie tijdelijk stop toen De Clerq met Peter Giele en Arjen Schrama RoXY begon, waar de broers in 1987 portier werden. “Ik dacht: dat doe ik een jaar of drie. Het werden er twaalf.”

Een succes was de discotheek het eerste jaar allerminst, zegt Goos. “We stonden beneden met zijn vijven: drie portiers en twee gastvrouwen. Boven waren soms maar zeventig bezoekers. Op een vergadering over hoe het verder moest, liet Eddy houseplaten uit Amerika horen. Anderen vonden het niks. Ik zei: laten we het proberen, als we niets doen, staan we binnenkort allemaal op straat.”

Redding

House bleek de redding van de zaak aan het Singel. De nationale omarming van het genre zou nog jaren op zich laten wachten, maar na de zomer van 1988 waren RoXY en house één. Binnen danste het publiek zich avond aan avond in het zweet. Buiten de voormalige bioscoop (waar Goos als jongen nog samen met zijn opa The Sound of Music had gezien) stonden lange rijen mensen.

Hoe selecteerden de portiers? “Leden konden zo doorlopen. Met een beetje mensenkennis voelde je aan wie er verder wel en niet in paste, je hield daarbij ook rekening met de wensen van de bedrijfsleiding,” zegt Remco. “En als we twijfelden, stelden we wat spannende vragen.”

Goos: “Dan vroeg je zo’n jongen die naar binnen wilde: Ben je op zoek naar een lekker wijf? Zei hij dan: ‘Ja! Ja! Ja!’ dan was het: Dan moet je niet hier zijn, maar aan de overkant in Odeon. Dááág.”

“Of je vroeg: Wat vind je van homo’s? Vaak hoorde je dan: ‘Ik heb niks tegen homo’s, maar ze moeten niet aan me zitten.’ Waarop ik zei: Jammer voor je, het is vanavond toevallig nét homoavond.”

Remco: “Er kwamen veel vrouwen en homo’s in de RoXY. Die moesten zich veilig voelen.”

Het strenge toelatingsbeleid zette ook kwaad bloed. Het ligt althans voor de hand te denken dat het een afgewezen bezoeker was die het vuur opende op de deur. Remco: “Het is nooit duidelijk geworden wie er heeft geschoten en waarom. Er zijn daarna wel meteen stalen platen op de deur aangebracht. Het gebeurde in het eerste jaar, na sluitingstijd. Wij stonden al boven te drinken aan de bar. Ik heb in die tijd alle drankjes uitgeprobeerd met chocomel. De combinatie Southern Comfort/chocomel bleek het lekkerst.”

Pilletjes

Geweld was een zeldzaamheid in de RoXY. Vrijwel nooit hoefden de portiers tussenbeide te komen bij een vechtpartij. Remco: “Er kwam een heel gemêleerd publiek. Wat al die bezoekers gemeen hadden, was dat ze heel open-minded en tolerant waren. Iedereen kon het met iedereen vinden.”

Goos: “Kwam ook wel door die pilletjes, hè.”

Behalve house maakte ook ecstasy via de RoXY zijn opgang in Nederland. Er kon veel in de zaak, maar wie in de wc’s al te opzichtig coke snoof, werd er door de portiers uitgegooid. Dealers waren evenmin gewenst. “De Richter, iT, Mazzo; ze zijn allemaal gesloten geweest wegens gedoe met drugs. Wij nooit,” zegt Goos.

Hoe verging het de broers nadat de Roxy op 21 juni 1999 was afgebrand? Remco studeerde in 2002 alsnog af als antropoloog (onderwerp van zijn scriptie: portiers) en is nu fractievoorzitter van GroenLinks in Wormerland. Goos, die binnenkort met pensioen gaat, gaf onder meer zwemles, begeleidde gepeste kinderen en was personal trainer.

Op een dancefeest bij Blijburg speelden de broers een jaar of tien geleden als act nog eenmaal RoXY-portier. Remco: “Midden in het zand stond een deur met de originele klopper. Al die gasten: ‘Oh, mogen we nu eindelijk wel naar binnen?’ Wij voor de grap weer iedereen weigeren. Maar toen ik tegen een gozer zei ‘Op slippers kom je er niet in,’ trok hij uit zijn portemonnee een originele ledenkaart van de RoXY. Die had hij al die jaren bij zich gehad.”

Goos en Remco Doorn nu. Beeld Lin Woldendorp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden