Achter de schermen

Lale Gül nieuwe columnist van Het Parool: ‘Ik ben nauwelijks buiten Amsterdam gekomen in mijn leven’

Lale Gül: 'Amsterdam is een levendige stad, maakt niet uit hoe laat.' Beeld Marc Driessen
Lale Gül: 'Amsterdam is een levendige stad, maakt niet uit hoe laat.'Beeld Marc Driessen

De Amsterdamse schrijfster Lale Gül (23) gaat een wekelijkse column schrijven in Het Parool. Zaterdag verschijnt de eerste aflevering. ‘Mijn boek wordt ook bestempeld als heel Amsterdams, omdat het direct zou zijn, met het hart op de tong.’

Gül debuteerde vorig jaar met de roman Ik ga leven, over haar jeugd in een conservatief islamitisch milieu in de Kolenkitbuurt. Het boek werd 140.000 keer verkocht en een verfilming is in de maak. Daar staat tegenover dat haar familie met haar brak en Gül met de dood werd bedreigd. Aanvankelijk stopte ze daarom met schrijven, maar inmiddels werkt ze aan een tweede boek – en maakt ze zaterdag haar debuut als opiniemaker in Het Parool.

Waarom heb je voor Het Parool gekozen?

“Ik lees hem graag. Het is een Amsterdamse krant en ik ben zelf Amsterdams, dus kan ik fenomenen in de stad beschrijven. Bij een landelijke krant is het dan: het gaat misschien te veel over Amsterdam. Ook was ik laatst in België en ik vertelde dat ik voor Het Parool ga schrijven. Ik ging ervan uit dat ze de krant niet kenden, maar ze zeiden: ‘Ja, natuurlijk kennen we die.’ Het is weliswaar een Amsterdamse krant, maar hij wordt landelijk gelezen, en dus zelfs in België.”

Wat maakt jou een Amsterdammer?

“Sowieso het feit dat ik hier ben geboren en getogen. Ik ben nauwelijks buiten Amsterdam gekomen in mijn leven. Mijn boek wordt ook bestempeld als heel Amsterdams, omdat het direct zou zijn, met het hart op de tong. Ook mijn karakter wordt vaak gekenmerkt als Amsterdams. En ik ben groot Hazesfan – misschien is dat ook Amsterdams. Ik was deze week nog bij Goedemorgen Nederland om te praten waarom ik André Hazes de beste zanger ooit vind.”

Wat vind je zo leuk aan de stad?

“De mensen. Ze zijn altijd heel ruimdenkend. Kijk, ik moet nu een huis zoeken en Amsterdam is echt verschrikkelijk duur en krap, vergeleken met bijvoorbeeld Deventer. Maar daar ga ik toch niet naartoe. Liever betaal ik veel huur om in Amsterdam te blijven wonen, dan dat ik ergens anders woon. Ik hou helemaal niet van die rust en het kleinschalige.”

“Laatst was ik in Deventer en op zondag gaat het leven daar gewoon op stil. Bussen rijden om het uur en dat soort dingen, bloedirritant. Amsterdam is een levendige stad, maakt niet uit hoe laat. Ik bleef laatst in Gent slapen; na tien uur was er niks meer open. Zelfs Thuisbezorgd was dicht. De stad was volledig uitgestorven, dat heb je hier nou nooit. In een grote stad als Brussel ook: na tien uur kan je niet eens meer een nachtwinkel vinden.”

Je gaat een wekelijkse column schrijven. Ben je bang voor nare reacties?

“Oh ja, zeker. Dat hoort erbij. Ik heb laatst van Mano Bouzamour begrepen dat zelfs hij heel veel haat kreeg toen hij voor Het Parool over de Marokkaanse gemeenschap schreef. Dat was een van de grootste redenen dat hij is gestopt met opiniëren. Hij dacht: fuck it met dat gezeik, ik kan het blijkbaar toch nooit goed doen.”

En daar heb jij geen last van?

“Ik denk het niet. Ik denk dat ik daar een beter schild voor heb. Maar wie weet, misschien heb ik ook een kookpunt, dat ik het niet meer trek.”

De column van Lale Gül is iedere zaterdag te lezen in de krant en op Parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden