PlusTen slotte

Kunsthandelaar Constant Vecht (1947-2020) bleef altijd links en betrokken

Uit schaamte voor zijn bevoorrechte afkomst wierp Constant Vecht zich in de jaren zeventig op als linkse studentenleider. Uiteindelijk zou hij toch de kunsthandel van zijn vader overnemen. Dinsdag overleed hij op 72-jarige leeftijd.

Constant Vecht. Beeld Eva Plevier
Constant Vecht.Beeld Eva Plevier

‘Nutteloos en onproductief’ noemde Constant Vecht de bezigheden van zijn vader Jack. De kunsthandel? Een kapitalistisch wangedrocht. Toch zou het bloed kruipen waar het niet gaan kon. Twee jaar na de dood van zijn vader in 1995 zei hij tegen Het Parool: “Zo’n zaak met naam en faam over de hele wereld, met collecties die zo liefdevol zijn opgebouwd... moet dat zomaar eindigen?”

Dinsdag overleed Constant Vecht op 72-jarige leeftijd aan hartfalen. Hij leidde het familiebedrijf Kunstzalen A. Vecht (genoemd naar grootvader Aäron) in de Spiegelstraat. En was inmiddels een graag geziene gast op de grote, met geld overladen Nederlandse kunst- en antiekbeurzen PAN en Tefaf, waarvan zijn vader een van de oprichters was.

Vecht werd bekend in de activistische jaren zeventig. Tot verdriet van zijn vader, die volgens Vecht de VVD nog te links vond, ontpopte hij zich tijdens zijn (mislukte) studie sociologie aan de Universiteit van Amsterdam als voorman van de studentenrevolte. Hij was voorzitter van de studentenvakbond Asva in een tijd dat die werd overgenomen door de Communistische Partij Nederland (CPN).

De ultieme wraak. “Jezus, ik schaamde me voor dat rechtse, kapitalistische nest,” zei hij tegen Het Parool. “Door wat ik maar ‘het schuldbesef der fortuinlijken’ noem, wilde ik me overijverig aanpassen. Verloochenen, zeg maar. Ik begon plat te praten om barrières te verkleinen, geen vreemde eend in de bijt te lijken. Ik raakte griezelig geïmponeerd door de grote bekken, de apparatsjiks van de partij.”

Klem

Van 1983 tot 1986 was Vecht hoofdredacteur van het communistische dagblad De Waarheid, toen de ‘mainstream media’ nog gewoon ‘de burgerlijke pers’ heetten. Hij zat er vooral klem tussen de autoritaire partijleiding en redacteuren die in hoog tempo hun heilige geloof in het grote sociale experiment aan gene zijde van het IJzeren Gordijn aan het verliezen waren. Ondertussen liepen de lezers massaal weg.

Later werd hij directeur van weekblad De Groene Amsterdammer. ‘Communisten mogen de valse goden hebben aanbeden, maar het zijn harde werkers en organiseren kunnen zij als de besten,’ schreef de legendarische hoofdredacteur Martin van Amerongen. ‘De Groene Amsterdammer heeft nooit een excellenter directeur gehad dan Constant Vecht. Ondanks het feit dat hij soms een zekere neiging had zich te bemoeien met dingen waarmee hij zich niet te bemoeien had.’

Een intellectuele jongen uit Amsterdam-Zuid, gymnasiumdiploma op zak, die met een grote omweg toch weer op het nest terugkeerde. Als alle Joodse families sleepte ook de zijne de oorlog met zich mee. Zijn grootouders en vader wisten op het laatste moment onder te duiken, maar zijn tante Didi en haar zesjarige zoontje overleefden de oorlog niet.

Flinke vent

Zijn vader, zei Vecht, vond hem wel ‘een flinke vent’ toen hij zag hoe hij als studentenleider ‘de massa’s’ toesprak. “Dat had ik als Jood nooit gedaan, was zijn adagium. Ben je Joods, hou je dan gedeisd, want voor je het weet roep je een golf antisemitisme over jezelf af. Zo was hij geworden.”

De laatste jaren was Vecht bestuurslid voor Salaam-Shalom, de Joods-Islamitische Culturele Vriendschapskring. “Hij was een verbinder,” zegt zijn zoon Ruben (22), student rechten in Maastricht. “Iedereen was bij ons altijd welkom. Hij noemde ons huis een jeugdherberg. De scherpe randjes waren er natuurlijk wel van af, maar links en politiek betrokken is hij altijd gebleven. Gelukkig heeft hij nog kunnen meemaken dat Biden de verkiezingen in Amerika won.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden