Liefde voor de fiets gaat vaak niet ver genoeg om de reis naar het depot te maken. Ook dure rijwielen blijven meestal daar.

Plus

Klachten over het wegknippen van fietsen zonder waarschuwing

Liefde voor de fiets gaat vaak niet ver genoeg om de reis naar het depot te maken. Ook dure rijwielen blijven meestal daar.Beeld Mats van Soolingen

Nog altijd bepaalt een krijtstreep op de band of een fiets wordt losgeknipt en afgevoerd naar het depot in Westpoort. Rechterlijke twijfels en ruimte om binnen het systeem te sjoemelen, doen daar niets aan af.

Om te zien welke fiets ongebruikt in de rekken staat, zetten handhavers met krijt een verticale streep op het achterwiel, onder het spatbord. Als de streep na zes weken nog intact is, plakken ze een rood stickerlabel aan het stuur. Staat hij er na zeven dagen nog steeds, dan gaat het rijwiel mee naar het depot in Westpoort, waar Amsterdamse fietswrakken worden verzameld en waar eigenaren hun meegenomen fiets weer kunnen ophalen. Uit de rekken worden niet alleen oude barrels meegenomen. Hoe de fiets er ook uitziet, voor allemaal geldt dezelfde maximale stallingsduur.

De methode is omstreden. In 2018 stelde de rechter vast dat de werkwijze met de krijtstreep niet onderbouwd was met objectieve gegevens, zoals een deskundig advies. De betrouwbaarheid was daardoor onduidelijk. Volgens de eigenaar van de fiets in dat proces was de streep niet gemakkelijk te verwijderen en verdween hij ook niet na een paar ritjes.

Twee jaar later zet de gemeente nog steeds krijtstrepen als markering. “We hebben de methode na de uitspraak van de rechter onder de loep laten nemen door een extern bureau,” zegt een woordvoerder. Uit technisch onderzoek zou volgens hem blijken dat de krijtstreep op de banden wel degelijk verweert. “Daarom maken we nog steeds gebruik van deze methode. Op die manier kunnen we schaarse fietsparkeerplekken vrijhouden.”

De gemeente zegt met de krijtstreepmethode jaarlijks bijna 40.000 ongebruikte fietsen op te halen. Tot 1 november zijn in 2019 zo’n 85.000 fietsen meegenomen, een recordaantal, al waren dit ook fietsen die fout geparkeerd stonden. Slechts 3 procent wordt volgens de gemeente opgehaald bij het depot.

Bezoekers

Eigenaren komen minder makkelijk op het idee om naar het depot te kijken als ze niet al vermoeden hebben dat hun fiets is afgevoerd. Is de netjes in een rek geparkeerde fiets verdwenen, dan denken velen eerder aan een dief dan aan de gemeente. Verder zijn er geparkeerde fietsen die bedoeld zijn als extra vervoersmiddel voor bezoekers. Het rode waarschuwings­label dat de fiets na zeven dagen meegaat, is in zo’n situatie makkelijk te missen. 

Verschillende inwoners zeggen handhavers te hebben gezien die het label aan een fiets bevestigen, om die vervolgens in te laden. Willie Kösters, die haar hondje ‘een tijdje geleden’ uitliet op de Admiralengracht in West: “Toen ik handhavers fietsen zag wegknippen, ben ik even blijven staan om te kijken omdat ik veel mensen daarover hoorde klagen. Ik zag de handhavers eerst goed kijken of er een label op zat, maar dat was niet zo. Vervolgens plakten ze er zo een nieuwe op en gingen de fietsen mee in de wagen.”

Barcode

Veel wijst erop dat met de werkwijze wordt gesjoemeld. Maar volgens de gemeentelijke zegsman kan een fiets niet worden meegenomen zonder label. “De fiets moet namelijk altijd geregistreerd worden en daarvoor is de barcode nodig.” Hoe het toch kan dat meerdere Amsterdammers hetzelfde verkondigen? “Dat kan ik niet verklaren. Het zou niet moeten kunnen.”

De crux lijkt te zitten in het vervangende label. Dat wordt aangebracht als een fiets nog op dezelfde plek staat en met zichtbare krijtstreep, maar zonder rode sticker aan het stuur. Die kan er af zijn gehaald of heeft er, zoals sommige Amsterdammers verklaren, nooit aan gezeten.

“Als de fiets er nog staat, is de eigenaar in overtreding,” aldus de woordvoerder. “De oorspronkelijke termijn wordt aangehouden en de fiets wordt ook dan gewoon verwijderd, met het vervangende label. Het besluit is immers uitgebracht op die datum. Daar maken we een foto van met tijd, datum en locatie.”

Tegen de gemeentelijke beslissingen om fietsen weg te halen zijn in 2018 zo’n 475 bezwaren ingediend. Hiervan zijn er ongeveer 100 gegrond verklaard.

Niet in het rek

Andrea Huntjens (25) stalde haar fiets bij CS. Een paar uur later was hij verdwenen.

“Ik had mijn fiets in een van de rekken gezet, aan de kant waar tram 26 voorbijrijdt. Eerst dacht ik dat hij gestolen was. Omdat het een opvallende fiets was die goed te omschrijven viel, belde ik toch naar het fietsendepot; je weet maar nooit. En jawel hoor, hij was meegenomen. Ik heb ze gemaild voor een verklaring. Daarin zeiden ze dat mijn fiets niet aan het rek was vastgemaakt en hij vast door iemand anders uit het rek was gehaald en vervolgens fout was geparkeerd. Het leek me sterk dat het zo was gegaan.”

“Eenmaal bij het depot moest ik de verwijderingskosten betalen. Omdat ze mijn slot ook hadden doorgeknipt, moest ik ook een nieuw slot kopen. Je zou denken dat dat doorknippen niet hoefde als ie niet aan het rek vaststond, toch? Er zat ook geen label aan. En dan nog, mijn fiets stond er maar even. Ik heb nog bezwaar gemaakt om de kosten van het slot en van de verwijdering terug te krijgen. Ik vind nog steeds dat het weghalen onrechtmatig was, maar ik heb er nooit meer wat van gehoord.”

Oude sticker

Jurre Haan (30) wilde op een maandagochtend, zoals elke dag, weg met zijn fiets, maar die was al weg zonder hem.

“Ik zag mijn fiets die ochtend niet meer staan. Op de website verloren­ofgevonden.nl vond ik ’m al snel terug: meegenomen omdat hij zes weken niet gebruikt zou zijn. Dat is volslagen onzin, want ik gebruik hem elke dag, ook het weekend ervoor.”

“Bij het ophalen kon ik de sticker om mijn stuur bekijken. Het bleek dat ze maar wat hebben gedaan, die handhavers. Volgens de sticker stond mijn fiets daar al in september en zou deze worden opgehaald in oktober. Dat is erg merkwaardig, want dat zou betekenen dat ik twee maanden heb rondgefietst met een sticker rond mijn stuur, zonder die te hebben gezien. Of er is gewoon een oude sticker aan mijn stuur gehangen, of ze hebben lukraak wat data opgeschreven.”

“Een bezwaar moet ik nog indienen, maar ik twijfel of ik dat ga doen. Veel mensen zeggen dat het geen zin heeft, en ik voel er weinig voor hier nog meer tijd en geld aan te verspillen. Want kosten heb ik al gemaakt: het ophalen van mijn fiets bij het depot kostte me een halve werkdag, ze knippen je slot door en ze gaan hardhandig met je fiets om. Die handhavers maken er een potje van.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden