PlusTen Slotte

Karin Terstall-Lautenbach (1952-2021): een topjuf die hield van haar cluppie Ajax

Ze was een wandelende nieuwsbron, die ‘haar’ kinderen van OBS Corantijn op de eerste plek zette. Vier weken geleden stond juf Karin Terstall-Lautenbach nog les te geven. In augustus zou ze met pensioen gaan, maar afgelopen week overleed ze aan de gevolgen van borstkanker.

Karin Terstall-Lautenbach (1952-2021) Beeld -
Karin Terstall-Lautenbach (1952-2021)Beeld -

De eerste pot koffie voor het team van OBS Corantijn was van Karin Terstall-Lautenbachs hand. Zij was elke ochtend al om zeven uur in het gebouw om haar groep 8-lessen tot in de puntjes voor te bereiden. De juf was verknocht aan de school, volgens Irene Blomberg (62). De twee leerden elkaar zo’n vijftien jaar geleden kennen als collega’s en werden later vriendinnen. Iedereen rondom de Corantijn kende Lautenbach. Niet omdat de school in Amsterdam-West zo klein is, maar omdat Lautenbach er maar liefst 47 jaar werkte. Blomberg: “Ze was een monument op de Corantijn.”

“Een topjuf noemden schoolouders haar,” zegt Nel Kentie (65), naast collega ook vriendin. Na een uitgezaaide borstkanker keerde Kentie terug in het onderwijs. Ze gaf op dinsdagen les aan de groep van Lautenbach.

“Ik had een chemobrein en kon maar weinig onthouden. Karin bereidde alles voor en schreef het voor me uit. Dat ging van waar de schriften lagen tot welk kind welk taakje nog moest afmaken. Karin was heel begaan met haar kinderen. Ze kwam niet alleen lesgeven, nee: ze wilde alle kinderen naar een hoger niveau brengen. Dus trok ze uren uit voor analyses en overdrachten, zodat haar leerlingen niets tekortkwamen.”

Een eigenwijze Amsterdammer

Hoewel de juf in Driemond woonde, was ze een echte Amsterdammer, vertelt haar aangetrouwde neef André. “Ze is geboren en getogen in Amsterdam. Haar vader was politieagent in Amsterdam en Ajax was echt haar cluppie. Dat eigenwijze Amsterdamse, dat had mijn nicht ook.”

Lautenbach ging als kind zelf ook naar de Corantijn. Na haar middelbare school en studie keerde ze terug naar ‘haar school’ voor een stage, om er nooit meer weg te gaan. Ze leefde samen met haar man, tot hij vier jaar geleden overleed aan Parkinson.

Ook als weduwe behield de juf haar gevoel voor humor, vertelt Kentie. De twee vriendinnen hadden een ding gemeen: ’s nachts slapen lukte niet altijd. Dan keken ze naar de livestream van Met het oog op morgen of Nooit meer slapen terwijl ze elkaar belden. “Karin maakte altijd van die gevatte opmerkingen, dat kon ze heel goed.”

Wandelende nieuwsbron

Als Lautenbach niet aan het werk was, las ze kranten. De Telegraaf en Het Parool waren haar favorieten en ze volgde de politiek op de voet. “Dan kwam ze weer met de openingszin: ‘Heb je dat gelezen?’” zegt Blomberg. “En dan vertelde ze wat zij had gelezen of gehoord. Je hoefde zelf nooit het nieuws te volgen. Karin, de wandelende nieuwsbron, vertelde het toch wel.”

De Amsterdamse juf zou in augustus met pensioen gaan, maar vier weken geleden voelde ze zich opeens beroerd. Er werd borstkanker ontdekt, die ook nog eens uitgezaaid bleek. “Die lieverd wilde nog van alles doen, maar ze kon niet meer,” vertelt Kentie. “Ze was te ziek om nog geholpen te worden. Dat zei ze ook: ‘Ik ben uitgeblust.’ Ik ging bij haar op bed zitten in het Antoni van Leeuwenhoek en zei: ‘Het is goed zo’.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden