PlusInterview

Ic-verpleegkundige: ‘Ik houd nog steeds mijn hart vast’

De ic van het OLVG schaalde de afgelopen weken fors op om de stroom Covidpatiënten op te vangen. Ic-verpleegkundige Martine Minnema (47) vindt steeds beter haar draai.

Martine Minnema: ‘Eindelijk mogen er patiënten van de beademing af.’ Beeld Marc Driessen
Martine Minnema: ‘Eindelijk mogen er patiënten van de beademing af.’Beeld Marc Driessen

“Het stof begint een beetje neer te dalen. We hebben inmiddels drie intensivecareafdelingen: naast de ‘gewone ic’ – dat is afdeling A – hebben we de uitslaapkamer van de operatiekamers erbij betrokken. Deze zogeheten B-afdeling is ook voor patiënten met Covid. En op afdeling C liggen de ic-patiënten die geen Covid hebben, want die zijn er natuurlijk ook nog altijd, bijvoorbeeld patiënten die na een reani­matie bij ons komen.

Deze uitbreiding heeft zich de afgelopen weken voltrokken. Ik merk dat we nu steeds beter onze spullen kunnen vinden. Daarmee ontstaat een soort rust bij de mensen die er werken. We krijgen hulp van buddy’s – zorgverleners en medewerkers van andere specialismen, zoals orthopedie, anesthesie, chirurgie, kinder­geneeskunde en plastische chirurgie. Veel van de materialen die wij gebruiken zijn nieuw voor hen, maar ook zij vinden steeds beter alle dopjes, slangetjes en verbandjes die nodig zijn.

Maar het mooiste wat ik de laatste week zie, is dat er nu eindelijk patiënten van de beademing mogen. Die eerste weken dat we Covid behandelden, zijn er best wat patiënten overleden. Dat is niet omdat we nu betere zorg geven dan toen, maar het duurt één, twee, drie weken voordat iemand kan ontwaken en van de intensive care afgaat. Die tijd is nu aangebroken. Natuurlijk liggen er nog heel veel ernstig zieken op de afdeling en er sterven helaas ook nog patiënten, maar er mogen er gelukkig ook een paar van de intensive care af. Dat geeft energie: ‘Hè gelukkig, een aantal patiënten gaat de goeie kant op.’

Een relatief jonge man, over wie ik zelf veel zorgen had, is inmiddels zelfs thuis. Ik ben er zelf nog niet bij geweest dat een van mijn patiënten wakker werd, maar ik hoor het wel van collega’s, en die zijn echt blij.

Toen de allereerste patiënt met Covid van de ic naar de verpleegafdeling mocht, was dat een speciaal moment. Mijn collega’s en ik stonden klaar om aan de volgende dienst te beginnen toen we het nieuws hoorden. We begonnen spontaan te applaudisseren. Dat zorgde voor een soort ontlading.

Dat is bijzonder, maar ik maak er wel een kanttekening bij. Voor mij is het nog steeds maar een klein lichtpuntje aan de horizon. Oké, we zijn ergens naartoe aan het werken, maar ik houd nog steeds mijn hart vast. Elke keer als ik op mijn werk kom, liggen er weer één of twee nieuwe patiënten bij. Er worden nog elke dag heel veel mensen ziek. We moeten dit dus ook heel serieus blijven nemen.”

In de serie Coronadagboek volgen we zorgverleners. Dinsdag Heleen Verwijs, specialist ouderengeneeskunde, donderdag huisarts Marike de Meij en zaterdag ic-verpleeg­kundige Martine Minnema.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden