PlusCoronadagboek

Huisarts: ‘Thuisblijven wordt moeilijker, het begint te kraken’

In deze serie volgen we zorgverleners. Dinsdag Heleen Verwijs, specialist ouderengeneeskunde, donderdag huisarts Marike de Meij en zaterdag ic-verpleeg­kundige Martine Minnema.

Bas Soetenhorst
Marike de Meij: ‘Er is grote terug­houdend­heid om mensen te bezoeken, meer dan nodig’. Beeld Marc Driessen
Marike de Meij: ‘Er is grote terug­houdend­heid om mensen te bezoeken, meer dan nodig’.Beeld Marc Driessen

“Het was een drukke week op onze afdeling. Ik ben niet erg gerustgesteld door de lagere RIVM-cijfers van het aantal sterfgevallen en ziekenhuisopnames. Die daling zie ik bij ons nog niet goed genoeg.”

“Mijn collega-internist vertelde over de weekenddienst in het ziekenhuis. Die had het echt zwaar door het aantal mensen dat werd opgenomen. Gisteren was het ook druk.”

“Op Koningsdag moest ik naar een patiënt buiten het ziekenhuis; ik ben ook scen-arts (die beoordeelt of een huisarts die instemt met een euthanasieverzoek, zorgvuldig te werk is gegaan, red.). Onderweg zag ik een vol Vondelpark. Natuurlijk, in vergelijking met een normale Koningsdag was het heel rustig, maar toch, met een lockdown had het weinig te maken. Daar werd ik wat humeurig van.”

“Ik zie ook in mijn privéomgeving dat mensen het niet goed weten vol te houden. Het begint een beetje te ­kraken, zeker nu de scholen weer opengaan. Ik zit zelf ook wel in tweestrijd. Mezelf, maar vooral anderen, gun ik de vrijheid om weer dingen te ondernemen. Mijn neefje Cai is ­geslaagd voor zijn havo-examen. Fantastisch, daar hoort een groot feest en een heerlijke vakantie met vrienden bij, maar dat kan niet.”

“Ik snap de zucht naar meer ruimte, maar het stemt niet overeen met de realiteit in het ziekenhuis. Daar ben ik wel een beetje down over.”

“Waar ik tevreden over ben, is onze bezoekregeling. Die hebben we gisterochtend geëvalueerd. Het ziekenhuis houdt nauwkeurig bij hoeveel mensen besmet raken en of er een verband bestaat met bezoekers. We concludeerden dat we de regeling zo strikt hanteren, dat we ermee ­kunnen doorgaan.”

“Uitgangspunt is dat mensen op de ic en op de corona-afdeling geen ­bezoek ontvangen. Op andere af­delingen mag één keer per dag één ­iemand een halfuur komen. Bij ons op de Palliatieve Corona Unit mogen twee mensen de hele dag komen. Er mag ook iemand blijven slapen. Bezoekers komen met een mondmasker de afdeling op. Dat mag af als ze in de kamer van hun naaste zijn, maar die kamer mogen ze dan niet meer uit. Tot ze naar huis gaan.”

“Als ze blijven slapen, is het vaak de laatste nacht van een patiënt. Het is fijn om die mogelijkheid te kunnen bieden. Meestal zijn het huisgenoten – een partner of een kind. We gaan ­ervan uit dat zij ook al besmet zijn. Voor niet-huisgenoten gelden strengere regels. Die moeten een mondmasker ophouden en zorgen voor strikte handhygiëne.”

“Opvallend is dat geregeld niet ­volledig gebruik wordt gemaakt van onze bezoekregeling. Bij zowel patiënten als familie heerst angst voor besmetting. Er is grote terughoudendheid om mensen te bezoeken, veel meer dan nodig. Dat leidt soms tot schrijnende situaties, waarbij mensen toch alleen overlijden.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden