Nieuws

Holleeder blijft erbij: vrijspraak, en niets anders dan vrijspraak

Het hof moet Willem Holleeder (63) integraal vrijspreken van het geven van liquidatieopdrachten, bepleitten zijn advocaten drie dagen lang in het hoger beroep tegen zijn levenslang. Het enorme strafdossier biedt ‘verregaand onvoldoende zicht op enige rol van Holleeder bij de uitlokking van de uitvoerders’.

Paul Vugts
Rechtbanktekening van Willem Holleeder. Beeld ANP
Rechtbanktekening van Willem Holleeder.Beeld ANP

Justitie vroeg het gerechtshof Holleeder opnieuw de ultieme vrijheidsstraf op te leggen, zoals de rechtbank heeft gedaan, voor met name het geven van vijf opdrachten tot liquidaties waarna zes mannen zijn doodgeschoten. Dat zijn mede-Heinekenontvoerder Cor van Hout en diens toevallige metgezel Robert ter Haak (2003), vastgoedmagnaat Willem Endstra (2004), criminele rivaal John Mieremet (2005), handelaar in hasj en vastgoedman Kees Houtman (2005) en de criminele kroegbaas Thomas van der Bijl (2006).

‘Holleeder was niet die kwal’

Holleeders advocatenduo Sander Janssen en Desiree de Jonge droeg in de zwaarbeveiligde rechtszaal op Schiphol drie dagen lang het pleidooi voor van bijna 500 pagina’s, gekeerd tegen ‘het dossier dat in al zijn ontzagwekkende omvang tot op zekere hoogte door toevalligheden tot stand is gekomen’.

Justitie plukt elementen uit decennia onderwereldgeschiedenis die van pas komen en negeert de rest, daar komt het volgens de raadslieden grofweg op neer. In ‘de uitermate complexe en dynamische werkelijkheid’ van de Amsterdamse onderwereld vanaf de jaren negentig vormde Holleeder volgens de raadslieden zeker géén driemanschap dat een moorddadige criminele organisatie leidde, samen met de in 2011 zelf geliquideerde Stanley Hillis en de tot levenslang veroordeelde Dino Soerel.

Janssen: “In dit verband is eerder niet eens zo gekscherend gesproken over een kwal, maar ook die figuratieve illustratie doet naar ons oordeel geen recht aan het feit dat van vaste samenwerkingsverbanden, een vaste organisatie of een driemanschap geen sprake is geweest.”

Holleeder had wel geregeld vriendschappelijk contact met Soerel en soms met Hillis, maar hij verdiende zijn geld niet samen met hen, laat staan dat ze overleg voerden over doelwitten die geliquideerd moesten worden.

Met andere veronderstelde deelnemers aan die criminele organisatie, onder wie de hem beschuldigende kroongetuigen Peter la Serpe en Fred Ros, had hij geen contact, laat staan dat hij ‘ergens in die periode van vele jaren in een zinvolle relatie (tot ze) zou hebben gestaan’.

Vrijspraak en niets dan vrijspraak

Holleeder wil vrijspraak en niets dan vrijspraak, dus over de strafmaat hoefden de advocaten het nauwelijks te hebben.

De verklaringen van ‘bijzondere getuigen’ waarop de rechtbank de levenslange straf voornamelijk baseerde, moet het gerechtshof van tafel vegen dan wel zéér kritisch bezien, hielden Janssen en De Jonge de raadsheren zeer uitvoerig voor. De verklaringen van de kroongetuigen moet het hof van het bewijs uitsluiten omdat hun deals niet deugen. Bovendien zijn ze onbetrouwbaar. Waar de rechtbank ‘blind voer’ op de verklaringen van Holleeders zussen Astrid en Sonja en ex Sandra den Hartog, moet het hof scherp zijn. Het ‘heeft de verdediging de rillingen over de rug doen lopen’ dat de rechtbank alle bewijzen leek te negeren die niet strookten met het relaas van de vrouwen.

De advocaten plaatsen héél veel kanttekeningen bij hun verklaringen en wijzen op de persoonlijke belangen die zij volgens Holleeder hebben om hem moorden in de schoenen te schuiven. De vrouwen hebben bovendien ‘gedemonstreerd zélf te bepalen welke informatie zij wel en welke informatie zij niet willen inbrengen’, wat Holleeder en zijn advocaten mateloos stoort.

Flinke korrel zout

Ook de postuum geopenbaarde ‘achterbankgesprekken’ van vastgoedmagnaat Willem Endstra, die Holleeder tijdens veelbesproken rondritten met drie vaste rechercheurs zwaar beschuldigde, moet het hof met een flinke korrel zout nemen. De ‘anonieme bedreigde getuigen’ Q5 en D mogen geen rol spelen in het bewijs, evenmin als de inmiddels onder raadselachtige omstandigheden in Oost-Europa overleden sleutelgetuige Hidir Korkmaz – bepleitten Janssen en De Jonge.

Ze fileerden elk los moorddossier stap voor stap en vroegen opnieuw vooral ook aandacht voor alternatieve scenario’s: ook tal van andere criminelen hadden motieven om de slachtoffers om te laten brengen.

Holleeder en zijn advocaten zeggen blij te zijn dat het hof, anders dan de rechtbank in hun ogen, ‘wél uit zichzelf kritisch is geweest’ tegenover aannames van de politie in de talloze dossiers over het misdaadmilieu van toen en over de moorden. Ze hopen dat het hof niet uitgaat van ‘een versimpelde, platgeslagen reconstructie van een omvangrijk complex van gebeurtenissen’ dat zich over lange tijd heeft afgespeeld. Dat het hof Holleeder niet zal zien als ‘de grote boef die aan alle touwtjes trekt en iedereen om hem heen weet te bespelen en zover weet te krijgen dat zij voor hem moorden plegen’.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden