PlusLongread

Hoe voetbaltalent Noura O. verzeild raakte in meerdere strafzaken

Beeld Rosa Snijders

De Amsterdamse voetbalster Noura O. droomde van een carrière als prof. Die kwam niet van de grond, daarna raakte ze in één maand betrokken bij drie strafzaken: poging tot inbraak, een bomaanslag en moord. 

In de Rotterdamse wijk het Nieuwe Westen klinkt in de vroege ochtend van 14 mei een ­enorme knal. Bij een portiekwoning in de Jagthuisstraat is zojuist een explosief afgegaan. De ravage is enorm. Een raam is uit de sponning ­geslagen, overal ligt glas. Het is al de tweede keer dat de woning doelwit is. Een paar dagen eerder is de woning ook al beschoten. De aan­slagen staan niet op zichzelf. In Rotterdam zijn die maand al een aantal panden beschoten. De recherche vermoedt dat de reeks aanslagen te maken heeft met een conflict over een verdwenen partij cocaïne.

Na de bomaanslag heeft een getuige een auto hard de straat uit zien rijden. De politie weet de auto te traceren in Amsterdam. Twee twintigers worden aangehouden. Een van hen is een 20­-jarige vrouw: Noura O.

Ze is, zoals dat heet, een bekende van de politie. Zes dagen eerder is ze ook al aangehouden na een melding van een poging tot inbraak in De Aker. Ze zat die avond achter het stuur van een grijze Fiat die hard wegreed voor de politie. Even later reed diezelfde auto met gedoofde lichten een parkeervak in. Na de arrestatie vond de politie in Noura’s tas een zakje met inbrekersgereedschap.

Wanneer ze voor de poging tot inbraak voor de rechter-commissaris moet verschijnen, verklaart ze dat ze de man naast haar in de auto niet kende. Ze had een lift gegeven aan een jongen die onderweg iets moest ophalen. Het zakje met inbrekersgereedschap, moest zij van hem bij zich houden. Ze hadden wat zitten flikflooien en daarop had ze het zakje, zonder te vragen wat het was, in haar tasje gedaan.

De zaak loopt met een sisser af. Wegens medeplichtigheid wordt Noura veroordeeld tot 1 maand voorwaardelijk. In het vonnis wordt ze omschreven als ‘first offender’.

Bloed en dna

Tijdens een videoverhoor op een tussentijdse zitting in de zaak rond de bomaanslag in de Jagthuisstraat houdt ze op 27 augustus een ­vergelijkbaar verhaal. “Het was ramadan en ik verveelde me,” zegt ze huilend. Ze zegt dat ze op de nacht van de explosie een eerste date had met haar medeverdachte. “Ik wilde gewoon gaan chillen. Ik wist alleen maar dat we kleren gingen ophalen in Rotterdam. Onderweg luisterden we liedjes in de auto.”

Vanwege de ernst van de verdenking besluit de rechter dat Noura vast moet blijven zitten. Dat is niet de enige tegenslag die ze te verwerken krijgt. Dezelfde dag wordt ze officieel in staat van verdenking gesteld van betrokkenheid bij de moord op de Amsterdamse crimineel Omar Essalih, beter bekend als ‘Omar Centjes’. Hij is op 3 mei doodgeschoten aan de rand van de ­Amsterdamse binnenstad. Op een jas die na de moord in een portiek is gevonden zat bloed van Omar en dna van Noura. Daarnaast is ze volgens het Openbaar Ministerie te koppelen aan een auto die Omar zou hebben geschaduwd. Aanstaande woensdag staat ze in deze zaak voor het eerst voor de rechter.

Een moord, een bomaanslag en een inbraak. In één maand tijd. Wie is Noura O., die door justitie aan al deze misdrijven wordt gekoppeld?

Voetbalfamilie

Een voetbal. Dat is het eerste cadeau dat de in Amsterdam-Zuidoost geboren Noura ooit krijgt. Het is liefde op het eerste gezicht. Waar andere meisjes dol zijn op poppen of prinsessenjurken is zij als kleuter verknocht aan haar bal en voetbaltenue. Op haar vierde gaat ze al voetballen bij een club in Diemen.

Ze is de jongste telg uit het gezin. Ze heeft twee oudere broers. Ook zij zitten op voetbal. Als zij een wedstrijd hebben, moet ze mee. Vaak staat ze dan ergens langs de lijn te spelen met een bal. Haar moeder, die vroeger in Marokko heeft geturnd, zou graag zien dat haar dochter uiteindelijk kiest voor turnen. Het blijkt ijdele hoop.

Dat is niet zo gek – voetbal zit de familie van Noura in de genen. Haar vader boekte als trainer successen in de hoofdklasse. Haar oom speelde in de jaren negentig drie jaar in Ajax zaterdag 1. Inmiddels is hij al een aantal seizoenen hoofd van de jeugdopleiding van Ajax.

Dat ze een geboren talent is, zien ze ook in de gymzaal van het Calandlyceum in Nieuw-West. Tijdens zaalvoetbalwedstrijden slalomt de dan 13-jarige havist moeiteloos overal doorheen. “Het was een beetje een in zichzelf gekeerd meisje,” herinnert oud-coach Arie Seekles zich. “Maar als ze een bal aan haar voet had, was ze weergaloos. Ik vond het een heerlijke meid.”

Haar team verliest in 2013 geen wedstrijd. Op de kampioensfoto van dat jaar kijkt ze met rode blosjes van de inspanning, glunderend van trots in de camera.

Ze gaat trainen bij de Wooter Academy van oud-Ajacied Nordin Wooter. Daar is ze een van de weinige meisjes. Dat ze tussen de jongens staat, vindt ze niet erg. Integendeel, ze leert er veel van. Zo nu en dan geeft Noura de jongens aanwijzingen op het veld. Die accepteren dat volkomen. Alleen thuis zorgt het voor spanningen.

“De Marokkaanse cultuur…,” zegt ze daar later over in een interview met de Amsterdamse straatkrant Z van vorig jaar. “Kijk, ik voetbalde met jongens en op een gegeven moment word je ouder en toen vond mijn vader het niet meer zo goed. Maar ik ging gewoon door.”

Geen geld, wel mooie Adidasjes

Dealen met een dwarse puber is niet de enige zorg van het gezin. De relatie van haar ouders loopt op de klippen. Na de scheiding heeft ze nog maar weinig contact met haar vader. Voetbal geeft haar houvast. “Als je op het veld staat, vergeet je alles. Dat is echt zo, al je problemen vergeet je.”

Tijdens een talentendag van voetbalclub sc Heerenveen weet ze zich in 2016 in de kijker te spelen. Dat jaar is ze het enige meisje van Zeeburgia dat zich weet te plaatsen voor een KNVB-selectieteam. In het bericht waarin alle spelers worden gefeliciteerd, wordt ze speciaal vermeld. “Noura is zeer gedreven, altijd aanwezig en doet zeker niet onder voor de jongens.”

Alle verwachtingen ten spijt wordt het Friese avontuur geen succes. “Het was een moeilijke situatie,” herinnert een trainer van de club zich. “Ze moest vier keer per week trainen en dan op zaterdag een wedstrijd spelen. Haar familie had weinig geld. Het was voor haar niet haalbaar om zo vaak heen en weer te reizen. Ze werd weleens door haar broer en haar moeder gebracht. Met een klein autootje.”

Uiteindelijk wordt een tussenoplossing gevonden. Noura traint maandag in Heerenveen en de rest van de week in Amsterdam. Op zaterdag komt ze naar Friesland voor de wedstrijd. “Het was een beetje een stil en ingetogen meisje. Ze deed haar ding met de bal en dan ging ze weer weg. Het enige wat opviel, was dat ze zei dat er weinig geld was maar dat ze wel altijd op mooie Adidasjes en in de nieuwste trainingspakken verscheen.”

Het onbegrip is wederzijds. Amsterdam is niet te vergelijken met Heerenveen. “Ik heb me nooit buitenlander gevoeld hier in Amsterdam, maar daar wel,” zegt haar moeder in het artikel in Z. “Mensen denken dat je dom bent of zo wanneer je een hoofddoek draagt. Ik zei tegen Noura: ‘Waar ben je nu beland? Je moet dit een jaartje doen en dan stoppen’.”

Noura maakt het seizoen in Heerenveen niet af. “Al snel bleek dat ze eigenlijk niet goed genoeg was,” zegt de trainer van het vrouwenteam van Heerenveen. “Ze is na de winterstop niet ­teruggekeerd.”

Terug in Amsterdam maakt ze haar ­rentree bij de Wooter Academy. Wooter regelt een stageweek bij Ajax. Uiteindelijk traint ze zes maanden mee met het Ajax talententeam. Trots loopt ze in het trainingspak van de club door de buurt. Toch weet ze zich uiteindelijk niet te plaatsen voor de vrouwenselectie. “Ze was goed. Maar niet goed genoeg,” weet een woordvoerder van Ajax.

Ze woont dan al een tijdje op zichzelf in een tweekamerappartement diep in Amstelveen. Waar leeftijdsgenoten zich omringen met ­vrienden en vriendinnen, is Noura een beetje een einzelgänger. Vriendinnen heeft ze niet meer, zo stelt ze zelf vast in het Z-interview in het voorjaar van 2019. “Als zij liever naar een feestje gaan, ga ik liever trainen.” Ze heeft vrienden met wie ze voetbalt. Maar daarmee spreekt ze in haar vrije tijd niet af.

Zes maanden in voorarrest

Hoewel ze heel soms denkt aan stoppen met voetbal blijft ze dromen van de voetbaltop. Als het tegenzit, moet je gewoon doorgaan, houdt ze zichzelf voor. Misschien is er een club in het buitenland die haar wil. En anders zijn er ook andere clubs dan Ajax. “Ik vind twintig wel een mooie leeftijd om naar de eredivisie te gaan.”

Maar nu ligt die droom verder buiten bereik dan ooit.

“Ik heb er gewoon écht niks mee te maken,” klinkt het op 12 november wanhopig tijdens een tweede tussentijdse zitting in de strafzaak rond de aanslag in Rotterdam. “Door corona heb ik een grote fout gemaakt. Alle cafés en bioscopen waren dicht. Ik dacht: ik stap gezellig bij hem in de auto en dan kunnen we elkaar beter leren kennen.”

“Ik ken haar helemaal niet,” stelt Noura’s date van die nacht. Hij heeft bekend de bom te ­hebben geplaatst. Noura’s raadsman Guy Weski stelt zich op het standpunt dat zijn cliënt in deze zaak het slachtoffer is van domme pech en een fout vriendje.

Wat haar verhaal is in de zaak rond de moord op Omar Essalih, zal in de rechtbank naar voren komen. Op straat gaat inmiddels het wilde gerucht dat Noura degene is die de trekker heeft overgehaald. Iets wat volgens haar raadsman pertinent onwaar is. “Daar is geen snipper bewijs voor.”

Inmiddels zit Noura ruim zes maanden in voorarrest voor beide zaken. “Kijk waar dit me gebracht heeft. Alleen in de gevangenis,” zegt ze tijdens de zitting. “Mijn voetbalcarrière staat op het spel.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden