AHA

Hij heeft nu grip op zijn nieuwe leven: ‘Voor mijn zoon ben ik uit de drugswereld gestapt’

null Beeld Eva Plevier
Beeld Eva Plevier

In de rubriek Amsterdammer helpt Amsterdammer krijgen Amsterdammers de kans een wens te vervullen van een stadsgenoot met een minimuminkomen. Dit keer: Rick de Heus wenst 600 euro voor een elektrische fiets.

Al van jongs af aan staat Rick de Heus er alleen voor, en dat heeft zo zijn gevolgen gehad. Een elektrische fiets biedt beweging en vrijheid in zijn zoektocht naar een gebalanceerd leven. Kosten: 600 euro.

“Het is nooit aangenaam om over een rottijd te praten, maar het is fijn om te weten dat met de jaren betere tijden zijn aangebroken.” Rick de Heus (43) leidde tot zijn 25ste een bewogen leven in de Amsterdamse onderwereld. Hij verkocht drugs, en was daarnaast niet vies van het nuttigen van zijn eigen handelswaar. “Jarenlang heb ik geracet, ging ik om met junks en shitty people. Ik heb adhd, daarom kon ik zo lang in een absurd tempo doorgaan, terwijl anderen allang waren omgevallen.”

Dat De Heus naar de ‘donkere kant van het leven’ trok, is niet verwonderlijk, gezien zijn jeugd. Als druk jochie werd hij bij gebrek aan de juiste begeleiding als onhandelbaar bestempeld en naar een internaat in Santpoort gestuurd. Hij had een broertje dood aan de strenge huisregels en bracht meer tijd buiten dan binnen door.

“Ik ben door de straat grootgebracht, was op jonge leeftijd mijn eigen baas. Ik moest wel, niemand nam verantwoording. Zo rolde ik de criminaliteit in.” Naar school ging hij nauwelijks, een eigen huis had ie niet. “Ik heb praktisch mijn halve leven een zwervend bestaan geleid.”

Door de komst van een zoon – De Heus was toen 25 – begreep de kersverse vader dat er iets moest veranderen. En toen hij vervolgens naar eigen zeggen onterecht een gevangenisstraf moest uitzitten, kwam dat besef extra hard aan. “Ik had verantwoordelijkheden als vader. Hij mocht mij niet dealend en gebruikend zien.”

De erkenning dat hij zijn leven moest beteren, ging gelijk op met het falen van zijn lichaam. De jaren als drugsdealer en -gebruiker hadden hun sporen achtergelaten. Hij kreeg hartritmestoornissen en moest vier keer onder het mes, met de nodige complicaties. “Het was kantje boord. In het ziekenhuis zag ik engelen naast mijn bed. Nu weet ik: het had weinig gescheeld of ik was er niet meer geweest.”

Maar zijn leven zoals De Heus dat altijd gekend had vaarwel zeggen, was geen kattenpis. Totdat er in een avondwinkel een ‘soort Jezusfiguur’ op hem afkwam en hem vanuit het niets zei dat hij nog één kans had. “‘Het is nog niet te laat,’ zei die man, en toen liep hij de winkel weer uit.” Nu lacht De Heus om deze wonderlijke ontmoeting, maar destijds viel het kwartje.

Gezonde levensstijl

Met hulp van de maatschappelijke organisatie HVO-Querido kreeg De Heus beetje bij beetje grip op zijn nieuwe leven. “Het was wel wennen. Door al die jaren in mijn eentje was mijn vertrouwen in instanties nogal afwezig. Het duurde even voordat ik de juiste mensen op mijn pad vond, en toeliet.”

Via HVO-Querido kreeg hij een woning toegewezen, een huis dat sinds een aantal jaar vol staat met verfdoeken en muurschilderingen. Want met zijn vertrek uit de criminaliteit heette De Heus een nieuwe hobby welkom. “Schilderen is een belangrijke uitlaatklep voor me geworden. Als ik een tijdje niet schilder, merk ik dat in mijn lijf en hoofd.” Hij werkt met acryl, gaat het liefst groots te werken, want dan ‘kun je echt losgaan’. Wekelijks bezoekt De Heus kunst­atelier De Opstap (zie kader).

Vanwege zijn wankele gezondheid kan De Heus niet werken en krijgt hij een uitkering. Hij is trots op zijn 19-jarige zoon, die aan de weg timmert als rapper. “Als hij echt groot wordt, wil ik zijn manager worden.” Voor nu houdt De Heus zichzelf zoet met het aanleren van een gezonde levensstijl. “Ik overweeg vegetariër te worden, moet je nagaan!”

Een elektrische fiets zou hem de mogelijkheid bieden naar buiten te gaan en tochten te maken. Een gewone fiets put hem uit. Hij is van het aanvullend openbaar vervoer afhankelijk, en hoewel hij geen slecht woord over de RMC-chauffeurs wil horen, past deze vorm van afhankelijkheid niet bij hem. “Ik zie die elektrische fietsen soms voorbijschieten, drie keer trappen en ze zijn in de volgende straat. Wat een geweldig gevoel moet dat zijn.”

De Opstap

De bijna veertig jaar oude stichting De Opstap biedt aan de Mauritskade behalve een atelier en werkruimte ook cursussen in kunsteducatie aan mensen met een psychiatrische achtergrond. De gespecialiseerde dag­besteding is bedoeld voor mensen uit heel Amsterdam en de cursussen worden gegeven door vakdocenten in de beeldende kunst. Bij De Opstap krijgt de ontwikkeling van talent en technieken een hoge prioriteit. Het samen bekijken en beoordelen van het gemaakte werk is een vast onderdeel van de les. Een eigen wekelijkse bijdrage van 5 euro is bedoeld voor koffie, koekjes en materialen.

De wens van vorige week

‘Schandalig dat Grietje zo lang in de schuldsanering heeft gezeten’

Vorige week vroeg Grietje Bouw hulp bij het opknappen van haar woonwagen. Martin Jas-Mögling doneert.

Grietje Bouw (54) is een geboren en getogen woonwagenbewoonster. Haar wieg stond in een klassieke wagen op wielen, ‘een echte pipowagen’, die door paarden werd voortgetrokken. Toen het rondreizen bij de wet werd verboden, kwam het gezin Bouw in Amstelveen terecht, waar Grietje nog altijd woont.

Haar gezondheid laat te wensen over, maar Bouw is vastbesloten oud te worden in haar woonwagen. Er moet een hoop aan gebeuren, wil ze er kunnen blijven. Zelf heeft ze daar niet de financiële middelen voor. Na haar scheiding kwam ze in de schuldsanering terecht, waar ze elf jaar in vertoefde voordat ze de regie over haar leven terugkreeg. Het leven in armoede heeft een zware wissel getrokken op Bouw.

Met het oog op de hoge energie­rekeningen is het zaak dat de kieren in Bouws woonwagen liever vandaag dan morgen worden gedicht. Dankzij Martin Jas-Mögling (50) en zijn collega’s van de Groene Hub is verbetering in zicht. “Wij zijn bij machte om simpele isolerende maatregelen te treffen, en Grietje heeft hulp nodig dus willen wij die bieden.”

De Groene Hub is een organisatie gericht op duurzaamheid in de wijk en met name actief in Zuidoost. “Het is schandalig dat zij zo lang in de schuldsanering heeft gezeten, dus over de locatie gaan we niet moeilijk doen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden