PlusArchitectuur

Het nieuwe ING-kantoor is zo lekker gewoon geworden­­­­­

ING heeft een splinternieuw hoofdkantoor aan de Bijlmerdreef. Eenvoud lijkt het uitgangspunt: als er geen leeuw boven de ingang zou prijken, had het zomaar een hogeschool kunnen zijn. 

Het exterieur zou je een gebouw zonder eigenschappen kunnen noemen, de nadruk ligt juist op het interieur. Beeld Jakob Van Vliet

Voor een hoofdkantoor van een internationaal concern is het nieuwe kantoor van ING aan de Bijlmerdreef opvallend onopvallend. Als er geen oranje leeuw boven de ingang had gestaan met de oproep ‘do your thing’, zou je hier geen haute finance achter hebben gezocht. Vijf etages in twee afgeronde rechthoeken, daaruit ­bestaat het hoofdkantoor slechts. Horizontaal en uitnodigend. Zet dat eens af tegen de poenerige ABN Amrotorens op de Zuidas of de glimmende Rabotorens in Utrecht.

Het is pikant dat in de verte het afgedankte zandkasteel valt te ontwaren, de antroposofische burcht die de toenmalige NMB eind jaren tachtig door Alberts & Van Huut liet bouwen. De kolos wordt in mei door ING verlaten en omgebouwd tot appartementencomplex.

Lange tijd was het volgens velen het meest ­gekoesterde en gewaardeerde voorbeeld van moderne Amsterdamse architectuur, maar tijden veranderen. De gesloten burcht past niet langer bij de nieuwe ING-stijl die transparantie vooropstelt. Hoewel de architecten het trappen klimmen destijds wilden stimuleren, waren die juist lastig te vinden, vertelt de woordvoerder over het kantoorleven.

Glazen doos

Ook het kantoor aan de Ring A10, dat bekendstaat als ‘de schoen’ of ‘klapschaats’, is nauwelijks twintig jaar na de bouw ingehaald door de mode. Leefden ceo en raad van bestuur daar nog afgezonderd van het personeel in een ‘glazen doos’ met uitzicht op Schiphol; in het nieuwe gebouw heeft de ceo niet eens een eigen bureau en loopt gewoon door de hal. Egalitair, niet hiërarchisch, dat is al net zo’n principe als de transparantie voor de vernieuwde ING.

Werknemers en bezoekers komen over een grasveld in het Cumulus Park aan bij het ­gebouw met luifels die aan de zuidkant ver uitsteken om de zon uit te ­bannen en aan de noordkant juist in de gevel ­opgaan. De architecten van het geheel zijn Pascal Cornips en Joost Vos van Benthem Crouwel Architects, het productiefste bureau van Amsterdam. Het exterieur zou je een gebouw zonder eigenschappen kunnen noemen, omdat de nadruk ligt op het interieur, met twee atria en een cascade van trappen en platforms.

Het nieuwe hoofdkantoor van ING biedt onderdak aan 2800 personeelsleden.Beeld Jakob Van Vliet

Architecten Michiel Hofman en Barbara ­Dujardin van HofmanDujardin vulden het atrium met eikenhouten platforms en trappen die symbool staan voor verbinding en samenwerking. Verspreid door het pand vind je verrijdbare ‘frames’ waarin besloten ‘huiskamers’ zijn ondergebracht. Was het kantoorcomplex op de Zuidas een vertoon van luxe, met een inpandige hortus, hier staat het groen gewoon in grote bakken. Het meubilair is een beetje sixties, ingetogen, warm en functioneel.

Hoewel het een drukte van belang is tijdens de lunchpauze en de restaurants op de begane grond goede zaken doen, is van kakofonie geen sprake. Trouwens ook niet van superdesign. Er staan picknicktafels op het terras – maar dat is gelukkig een tijdelijke voorziening.

Oases met gedempt licht

Maar liefst 2800 medewerkers houden zich op in het hoofdkantoor dat we achter de ruiten van de atria zien. Het oogt allemaal verpletterend gewoon: een kantoortuin met kapstokken, kluisjes omdat er geen persoonlijke spullen op de bureaus mogen achterblijven, werkcellen en aquaria voor groepsbijeenkomsten.

Als je bedenkt dat dit een miniatuurstad is, is de combinatie van levendigheid en kalmte opmerkelijk. Daar dragen de zogeheten rechargeplekken, oases met gedempt licht en fauteuils waar de ogen van het beeldscherm kunnen afkicken, aan bij.

Al net zo opmerkelijk is dat op deze plaats het hoofdkantoor van de Bijenkorf stond, dat typerend voor de jaren tachtig op een kasba leek. De architecten hebben korte metten gemaakt met dat kleinschalige doolhof. Het bankpersoneel heeft er een publieke ruimte voor teruggekregen, een plek om je neer te vlijen. Het plantsoenachtige talud is een logische overgang van de verhoogde Bijlmerdreef naar het gebouw.

Dit is dus het internationale epicentrum van de ING waar bankzaken over de hele wereld geregeld worden, waar beginnende bedrijven een vleugel hebben betrokken, waar het grote geld lijkt te zijn ingewisseld voor, ja voor wat? In Londen of Parijs zou gesmeten zijn met marmer en gewichtigdoenerij, hier is het zo alledaags als maar zijn kan. Daar zullen de internationale werknemers aan moeten wennen. Do your thing, die boodschap krijgt iedereen mee. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden