Plus

Het Groote Clubgevoel, volgens vrouwen

Vrouwelijke leden zijn bij de Industrieele Groote Club (IGC) op de Dam nu heel gewoon, toch trad pas vijftig jaar geleden de eerste vrouw tot de herensociëteit toe. Drie van de nu driehonderd vrouwen vertellen over het clubleven. 'Soms swingt het de pan uit.'t

XiaoJia Xu (46) is sinds 2007 lid van de IGC Beeld Tammy van Nerum

Renée van den Berg-Tap (72) is sinds 2013 lid van de IGC. Ze heeft een bedrijf in personal styling, Ambition & Fashion.

Renée van den Berg-Tap draagt een spijkerbroek, tegen de regels van de Industrieele Groote Club in. Maar vrijdag gedoogt de club het. Het personeel - 'uitermate plezierig!' - zou haar, stylist en modeadviseur, sowieso niet zo snel aanspreken op haar outfit.

"Ik ben opgeleid tot operatiekamerverpleegkundige, maar houd ook van netwerken. Ik had een eigen bedrijf, zorgde ervoor dat eenvoudige ­medisch-technologische behandelingen, zoals lichttherapie bij psoriasis, ook thuis konden worden uitgevoerd."

Toen Van den Berg-Tap haar bedrijf later verkocht, op cruises was geweest met haar man en weer aan het werk wilde, dacht ze terug aan de kledingadviezen die ze vaak aan ondernemende kennissen gaf en het idee voor haar ­bedrijf, Ambition & Fashion, was geboren.

"Ik ben er voor de ambi­tieuze vrouw en man, ik help ze kleding te kiezen die past bij hun hogere functie."

Haar leven is druk: lid van IGC en kunstenaarssociëteit De Kring, een eigen bedrijf en enthousiast golfer. Ze speelt tegen andere clubs zoals Sociëteit de Witte, Koninklijke Roei- en Zeilvereeniging De Maas in Rotterdam en die in Muiden. Daarnaast geniet Van den Berg-Tap van de clubfeesten. "Soms swingt het echt de pan uit, en dan sta ik op de dansvloer!"

Toch was ontspannen niet de eerste reden om lid te worden. "Ik dacht: misschien heb ik er iets aan. Mensen bij de club zien mijn outfits en vragen: 'Doe je iets in de mode?' Soms haal ik daar nieuwe klanten uit. Verder organiseer ik met anderen lezingen over mode en technologie, bijvoorbeeld met Martijn Nekoui van ­modecollectief Moam. En ik bezoek lezingen over allerlei onderwerpen, bijvoorbeeld over ­geschiedenis, kunst en ondernemen."

Van den Berg-Tap begrijpt dat mensen de club wat elitair vinden, bijvoorbeeld door de strenge ballotage. Maar ze ziet ook best mogelijkheden voor mensen die geen jurist, notaris of ondernemer zijn. "Stel: je bent breed geï¿nteresseerd en je weet veel, maar hebt geen prestigieuze baan, dan kun je echt wel lid worden. Maar de dresscode blijft na vijven jasje-dasje. Met jeans word je weggestuurd."

Renée van den Berg: 'Ook voor mensen zonder prestigieuze baan' Beeld Tammy van Nerum

XiaoJia Xu (46) is sinds 2007 lid van de IGC. Ze is eigenaar van HollandChina Consulting en cellist bij het Erasmus Trio.

"Vroeger moesten dames hier, in de Dameszaal, wachten tot hun vader of hun man hen kwam ophalen. Ze mochten niet alleen naar de andere ruimtes. Toen ik dat hoorde, dacht ik: wow. Nu hebben alle leden respect voor vrouwen, de oude regels hebben geen effect meer op de relatie tussen heren en dames."

XiaoJia Xu heeft voor het interview de Dameszaal gereserveerd, die eigenlijk meer een kamer is. In het midden staan een ronde tafel en acht grote stoelen, bekleed met groene stof. Niet-leden betalen per dag 400 euro om de zaal te huren.

Xu is bij de club voorzitter van de Chinatafel, een soort commissie die lezingen organiseert over onder meer de economische ontwikkelingen in en de handel met China. "Ik vertel leden hoe ze efficiënt zaken kunnen doen met China. Maar ook cultuur, de Olympische Spelen en het eten komen aan bod."

De carrière van Xu begon met een bezoek van toenmalig koningin Beatrix aan China in 1999. Xu verzorgde de media-aandacht. "Bijna niemand kende Nederland. Ik leerde mensen dat Van Gogh en Philips niet Frans en Amerikaans zijn, maar Nederlands."

Als lid van de club moet je ook iets geven aan de leden. "Ik doe dat met informatie over China. Je bouwt relaties op met andere leden. Als zij dan iemand nodig hebben voor relaties met China, denken ze aan mij."

In haar thuisland kent Xu dit soort clubs niet. "Iedereen is gelijk in China. Sociëteiten ­bestaan daar niet echt." Des te meer onder de indruk was en is ze van de IGC. De hoffelijkheid van het personeel, de geur van sigarenrook (de eerste jaren dat Xu lid was mocht je nog binnen roken) en de mannen in pak. "Ik vind heren in pak netjes, het is hoe het hoort. Hier zijn ze trots op de geschiedenis van de club. Mensen zien zo'n club in de film, ik zit ín de film

XiaoJia Xu: 'In de Dameszaal was het wachten op vader of man' Beeld Tammy van Nerum

Cindy Roza (33) is sinds 2017 lid van de IGC en bestuurslid van Jong IGC. Ze werkt sinds 2010 als arbeidsrechtadvocaat, sinds 2017 bij Van Diepen Van der Kroef in Zuid.

"Oorspronkelijk kom ik uit Lemmer, Friesland. Ik kwam naar Amsterdam, kende weinig mensen en wilde mijn netwerk uitbreiden." Een partner bij het advocatenkantoor waar Cindy Roza net werkte, vertelde haar over de Industrieele Groote Club. "Hij zei: 'Dat is een heel mooie club, maar het is ook wel een beetje een herenclub'."

Ondanks die niet al te positieve omschrijving ging Roza naar een kennismakingsavond. "Ik denk dat de helft vrouw was, en ook best jong, zo tussen de 40 en 45. Dat laat wel zien dat de samenstelling van de club verandert. Ze raadden me aan met de jongerenafdeling te ­dineren. Dat was zó gezellig, ik heb daar meteen vrienden gemaakt."

Gezellig: het woord valt zeker twintig keer ­tijdens het gesprek in het statige advocatenkantoor waar Roza werkt, om de hoek van het Hilton Hotel. Alleen niet als ze het over de strenge ballotage heeft: aspirant-leden moeten een cv opsturen, een motivatiebrief schrijven, een gesprek voeren én drie leden moeten de aanvraag ondersteunen.

Roza: "In het begin vond ik die ballotage wel gek, zo serieus, maar daar ben ik helemaal op ­teruggekomen. Je wilt een club met gelijkgestemden. Bij de ballotage schatten ze in hoe ­actief leden zullen zijn en of ze bij de club passen. Ik ben erg actief, ik kom er zeker elke week, en misschien wel vaker als de club in het weekend open zou zijn."

Niet iedereen bij IGC is hetzelfde, benadrukt Roza. Zij zat niet bij het corps, dat geldt voor ongeveer de helft van de leden, schat ze in.

"Ze komen uit alle hoeken van de samenleving. Tijdens zo'n diner hoor je over verschillende kanten van het zakenleven of de wetenschap. Ik leer echt iets van lezingen over geschiedenis of mode."

Roza krijgt vaak de vraag of ze net is afgestudeerd. Toch is dat alweer ruim tien jaar ­geleden. Het gaat gelukkig goed met de emancipatie in de club, zegt ze. "Alle mannen én vrouwen vinden het leuk als er meer vrouwen komen. Het is een beetje hetzelfde als met de kledingvoorschriften: tradities moeten mee-ontwikkelen. Anders sterft je club een langzame dood."

Cindy Roza: 'Iedereen wil graag meer vrouwen' Beeld Tammy van Nerum

Vrouwelijk ondernemerschap

Vrijdagavond modereert Ronald Ockhuysen, hoofdredacteur van Het Parool, een avond die in het teken staat van vrouwelijk ondernemerschap in de Industrieele Groote Club. Hiermee viert de club dat vijftig jaar geleden de eerste vrouw toetrad en dat vrouwen ­actievere leden zijn dan mannen.

Onder anderen Marja Ruigrok, wethouder in de Haarlemmermeer, en Nancy Poleon, eigenaar van BrandedU, zitten in het panel. De bijeenkomst is toegankelijk voor leden en hun introducés.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden