Amsterdam Bewaar

Het bleef, zeker na de nederlaag, stil op het Mercatorplein

Het bleef, zeker na de nederlaag, stil op het Mercatorplein
© Joris van Gennip

Het Mercatorplein in West is een geliefde plek om winst of verlies te vieren voor op Amsterdammers met Mediterrane wortels. Maar nu de politie was voorbereid, bleef het stil.

Vrijdagavond, halverwege de wedstrijd, lijkt het even spannend te worden. Een politiewagen draait het Mercatorplein op en rijdt naar de terrassen aan de oostkant. 

Drie agenten stappen uit, maar niet om baldadige supporters op te pakken. Een sjofele dronkenlap is op een terrasbank gaan liggen en wordt door hen naar huis gemaand.

Daar blijft het wel zo'n beetje bij voor de honderden dienders die zich op en rond het plein hebben verzameld. 

Stil
Verspreid door West stonden ploegen ME klaar, politie te paard patrouilleerde door de straatjes van de Baarsjes. Marokko moet tegen Iran voetballen, en omdat de politie er vorig jaar door overvallen leek door de toegestroomde fans, wordt vrijdagavond niets aan het toeval over gelaten.

Tijdens de wedstrijd blijft het verder stil op het plein. Een vrouw achter de balie van de ijssalon, die haar naam liever niet in de krant ziet staan, wil het nog niet geloven. "Ik moet vandaag tot zeven uur werken maar anders was ik na de wedstrijd alsnog naar huis gegaan. Ze noemen het onderling niet voor niets het Mekkaplein." 

Grimmig
De ijsverkoopster doelt op stadgenoten met een Turkse of Marokkaanse achtergrond. Toen het nationale elftal van Marokko zich vorig jaar november kwalificeerde voor het WK in Rusland, stroomden de supporters naar het plein en de omliggende straten om dat te vieren. 

Claxonnerende auto's blokkeerden het verkeer, en toen een aantal politieagenten na middernacht een eind wilde maken aan het feest werd de sfeer zelfs even grimmig. Een cameraman werd belaagd. Ook zouden schoten zijn gehoord op de bewuste avond.

Toeteren
Net als de wedstrijd wil het niet echt spannend worden op het plein. Marokko verliest de op het nippertje, maar collectieve boosheid blijft uit. Kort na het laatste fluitsignaal rijden een paar jongens toeterend rond met wapperende Marokkaanse vlaggen. Het publiek op de terrassen moet er om grinniken. Wat hen precies bezielt om zich zo uit te sloven na een verloren wedstrijd, ontgaat iedereen.

We zijn in dit soort dingen gewoon iets enthousiaster

Bedrijfsleider Felix van café Zurich maakt zich geen zorgen. "Het zijn altijd maar een paar rotte appels, wij bereiden ons eigenlijk nooit voor op problemen." 

De fietsenmaker op de hoek, die zelf Noord-Afrikaanse wortels heeft, probeert het uit te leggen. "We zijn in dit soort dingen gewoon iets enthousiaster, maar de meesten hebben geen kwaad in de zin."

Op het plein trappen een paar jongens een balletje. Het plein stroomt vol mensen, niet op zoek naar ongein maar naar een lege stoel op een van de terassen. De toeterende automobilisten rijden een paar rondjes en druipen dan af. Zo is er voor hen ook niets meer aan.