Plus

Herstel bruggen en kades duurt jaren en kost miljoenen

Bruggen en kades verkeren in erbarmelijke conditie. Het gaat jaren duren en mogelijk miljarden euro's kosten om de schade te herstellen.

Werkzaamheden aan de Leliegracht Beeld ANP

Welkom in de toekomst. Veel passanten op de Leliegracht, en dat zijn er talloze op deze zonovergoten februarimiddag, zullen het zich niet realiseren, maar zoals zij hier nu lopen te midden van zwaar materieel, omringd door mannen met gele helmen en grote klauwen, zo zullen zij de komende jaren op veel meer plekken vaak niet meer dan figuranten zijn in een historische binnenstad die intensief onder constructie is.

De stad als bouwplaats, het zal even wennen worden. Neem het water, een niet onbelangrijk aspect van een gracht. Dat is hier alleen zichtbaar voor wie het echt wil zien. Dit 107 meter lange stuk van de Leliegracht tussen Heren- en Keizersgracht wordt bijna volledig gevuld door pontons waarop gewerkt wordt of waarop palen en stalen platen wachten op gebruik.

Parkeerplaatsen zijn opgeheven om ruimte te maken en elke zoveel minuten worden langwerpige damwanden met bruut geweld de klei en vervolgens het zand in gedrild. Het lawaai maakt elk gesprek onmogelijk.

Lange adem
De kade van de Leliegracht kon niet meer. Het einde van de levensduur is gepasseerd. Martijn Meulblok, als technische man in dienst bij het Ingenieursbureau van de gemeente, maakt het niet mooier dan het is, hij zegt het meer dan eens.

"Scheuren, vervorming van het metselwerk. Je zag hem op sommige plekken bijna golven. Terwijl het ooit een mooie strakke lijn moet zijn geweest. De kade is in beweging gekomen terwijl hij stil zou moeten blijven staan."

De problemen met kades en bruggen zijn bekend. Herstel gaat geld kosten, honderden miljoenen, miljarden misschien zelfs. Maar los daarvan: het oplossen van de problemen zal een zaak worden van een lange, lánge adem. Smalle grachten, zoals de Leliegracht, waar je je kont normaal al nauwelijks kan keren, zullen langdurig hinderlijke plekken worden.

Halve eeuw te laat
Meulblok maakt ook dit niet mooier dan het is. "Wat er gebeurt op de Leliegracht is nog slechts een stapje in het geheel. We plaatsen hier damwanden om te voorkomen dat de kademuur nog meer uit het lood gaat hangen. Dit is dus een noodconstructie, over de vernieuwing van de kade hebben we nog niet eens een beslissing genomen."

Ruim 200 kilometer kade heeft Amsterdam, dat is eigenlijk het probleem. En dat het onderhoud er al jaren bij is ingeschoten. Sommige kademuren hadden misschien al een halve eeuw geleden vernieuwd moeten worden. Terwijl ze berekend zijn op paard en wagen, dreunt nu de ene na de andere zware vrachtwagen langs.

Het werk dat daarvan het gevolg is en de rekening zijn echter vooruitgeschoven naar nu, nu uitstel op geen enkele manier een optie meer is. En omdat dat voor zoveel kades en bruggen geldt, moeten er eerst noodconstructies worden bedacht om pas daarna ook maar te gaan denken over het werkelijk aanpakken van al dat achterstallig onderhoud.

En dus zit Amsterdam er maar mee, met zoveel monumentale, verwaarloosde grachtenkades. Meulblok verwijst naar werkzaamheden even verderop, op het Singel, waar onlangs in driekwart jaar 170 meter slechte kade werd vernieuwd.

"We proberen slimme oplossingen te bedenken, nadrukkelijk samen met aannemers, ingenieursbureaus en onderzoekinstituten. We hebben er vertrouwen in dat het dan sneller kan, maar laten we het niet mooier maken dan het is: ook in de toekomst doe je zo'n rak niet in vier maanden."

Neem opnieuw de Leliegracht. Het ligt helemaal niet voor de hand dat na het afronden van de noodconstructie de fase van de vernieuwing aansluitend begint.

"De bruggen van de Raadhuisstraat zijn ook slecht. We hebben er nog geen beslissing over genomen, maar het ligt ingewikkeld om daar en hier tegelijk grootschalig te gaan werken, dan komt de bereikbaarheid van de stad in het geding."

De stad moet gewaarschuwd worden, zoveel is duidelijk. De boel gaat op de schop. Niet een beetje, niks pappen en nathouden, met een paar voegen volsmeren komen we er niet. Wat de stad staat te wachten is rigoureus in het kwadraat. Dat we er allemaal last van gaan krijgen, omdat werken in de stad, werken 'in een complexe omgeving is'. En dat we daar dus kennelijk rekening mee moeten houden.

Martijn Meulblok

Als technisch manager ­binnenstedelijke kademuren vervult hij een ­voorname rol bij de aanpak van de verzwakte bruggen en kademuren

Beeld Tammy van Nerum
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden