Plus

Herdenking Februaristaking: ‘Het gaat om hun heldenmoed’

De herdenking van de Februaristaking van 1941 wordt donderdag vanwege corona gehouden zonder publiek. Vaste bezoekers kwamen in de ochtend bloemen brengen.

Bert Meester (links) en Adri Bloem (rechts) Beeld Nina Schollaardt
Bert Meester (links) en Adri Bloem (rechts)Beeld Nina Schollaardt

Bert Meester en Adri Bloem

Bert: “Ik kom hier al meer dan zeventig jaar. Mijn vader nam me als klein jongetje mee naar de herdenking. Hij was verzetsman en heeft later nog in de gemeenteraad gezeten. Hij was lid van de CPN, maar niet dogmatisch. Zijn motto was: als jij wilt werken aan een betere wereld, doen we dat samen. De politieke overtuiging deed er niet toe.”

Adri: “Ik kom uit een ander nest. Mijn broertje overleed in de hongerwinter. Mijn ouders wilden daarna nooit meer over de oorlog praten. Ik ben zelf voor het eerst naar de herdenking gegaan toen ik politiek bewust werd. Het gaat mij om de heldenmoed die al de mannen en vrouwen toonden door op te staan tegen het onrecht.”

Bert: “Ik heb de tijd nog meegemaakt dat er drie herdenkingen waren vanwege het communistische aspect. Hier op het plein kwam ’s avonds de ene na de andere arbeidersdelegatie om een krans te leggen bij het beeld van de Dokwerker. Dat vond ik erg indrukwekkend. Ik vind het eerlijk gezegd vreselijk dat we er dit keer niet bij kunnen zijn. We gaan wel kijken natuurlijk. We zitten om half vijf voor de televisie.”

Jessica de Vries (rechts) en Vincent Wijers (links) Beeld Nina Schollaardt
Jessica de Vries (rechts) en Vincent Wijers (links)Beeld Nina Schollaardt

Jessica de Vries en Vincent Wijers

Jessica: “Mijn moeder woonde hier om de hoek, aan de Nieuwe Keizersgracht. Zij was oorlogsslachtoffer en sloeg geen herdenking over. Het betekende ontzettend veel voor haar dat andere Amsterdammers in de oorlog waren opgestaan om te protesteren tegen de Jodenvervolging. Die dankbaarheid heb ik van haar meegekregen. Het gevoel niet alleen te staan. We zijn lang samen gegaan, en nu ze er niet meer is, ga ik ook voor haar.”

Vincent: “Ik ben de buurman van Jessica. We zijn samen komen lopen uit Oud-Zuid om een bloemetje te brengen. Ik heb een andere achtergrond, maar ik deel het gevoel dat we nooit mogen vergeten wat vrijheid betekent. Ik maak me wat dat betreft ook wel zorgen over de onverdraagzaamheid die ik overal weer de kop zie opsteken. Om te moeten leven in een totalitaire staat, dat is voor mij echt een schrikbeeld.”

Jessica: “Mag ik nog iets over mijn moeder vertellen? In de tijd dat ik in Nieuwegein woonde, kwamen we elk jaar met een hele delegatie naar Amsterdam. Voor de herdenking gingen we met z’n allen bij mijn moeder eten. Die had een grote pan soep gemaakt. Dat was meestal van die troostrijke kippensoep, echte Joodse penicilline. Daar moet ik ook aan denken op een dag als vandaag.”

Merel Borgesius (links) en Ziva Beeld Nina Schollaardt
Merel Borgesius (links) en ZivaBeeld Nina Schollaardt

Merel Borgesius en Ziva

Merel: “We hebben net geschaatst op de Jaap Eden en komen nu een bloemetje brengen. Ik heb er een briefje bij gedaan: respect voor de moedige vrouwen en mannen. Ik woon de herdenking bij sinds ik 16 ben en iets van politiek bewustzijn begon te ontwikkelen. De laatste jaren sleepte ik mijn dochter mee, maar die is nu zelf 16 en wil niet meer. Dus moest mijn kleindochter er nu maar aan geloven.”

Merel: “Ik kom naar de herdenking om eer te bewijzen aan de moed. Dat maakt nog altijd diepe indruk op me, dat een grote groep Amsterdammers is opgestaan tegen het onrecht. Kijk, die mensen hadden in de gaten dat er iets vreselijks stond te gebeuren. En dat niet alleen: ze besloten er ook nog iets aan te doen. Het is verschrikkelijk dat uit Nederland de meeste Joden zijn weggevoerd, maar aan deze mensen heeft het niet gelegen.”

Merel: “De herdenking kan op allerlei manieren worden toegepast op de actualiteit. Voor mij staat het ook symbool voor het zelf nadenken en niet alleen maar doen wat er wordt opgedragen. Het stoort mij eerlijk gezegd ook een beetje aan de coronamaatregelen, dat volgzame van de meeste mensen, dat gedweeë. Ik vind: verdiep je in de materie, houd de ontwikkelingen bij en bepaal vervolgens zelf wat wel en niet verstandig is.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden