Ten slotte

Harry van den Haak (1929-2019) was een beminnelijke man met glasheldere vonnissen

Je zou hem een jurist van de oude stempel kunnen noemen: Harry van den Haak, voormalig president van het gerechtshof van Amsterdam. 

Harry van den Haak in 2005. Beeld ANP

Hij had een hartgrondige hekel aan politici die zich meenden te moeten bemoeien met beslissingen van de rechtbank. Niet voor niets koos hij bij zijn afscheid in de hoofdstad niet voor een receptie en ‘gedoe in toga’s’, maar voor een symposium met de veelzeggende titel: ‘Schurende machten’.

Van den Haak, dinsdag op 89-jarige leeftijd overleden, werd in 2002 juist om die reden gevraagd een commissie voor te zitten die onderzoek moest doen naar de beveiliging van politicus Pim Fortuyn, nadat die in Hilversum vlak voor de verkiezingen was vermoord. Iedere schijn van inmenging door de gevestigde politiek diende te worden vermeden.

In zes maanden tijd worstelde Van den Haak zich door een enorme berg informatie en concludeerde: er was weliswaar voldoende reden om Fortuyn persoonsbeveiliging te geven, maar die werkte zelf niet erg mee en het ontbeerde de overheid bovendien aan gedegen kennis over beveiliging van personen. Einde verhaal.

De onderste steen was wat Van den Haak betreft boven, complottheorieën konden de prullenbak in. “De samenleving heeft altijd behoefte aan antwoord op de vraag wat er echt is gebeurd,” zei hij in het Algemeen Dagblad. “Anders blijft het rondzingen. Het is mijn hoop dat men na lezing van het rapport inziet dat echt gedaan is wat menselijkerwijs te onderzoeken valt.” 

Begrijpelijke taal

Een beminnelijke man met glasheldere oordelen, in 1955 begonnen bij de Voogdijraad in Amsterdam om nog geen tien jaar later door te groeien tot rechter (Breda) en rechtbankpresident in Alkmaar en Haarlem. Geprezen om zijn zorgvuldigheid, maatschappelijke betrokkenheid en vooral: zijn vermogen om zijn vonnissen in begrijpelijke taal uit te leggen.

Gezaghebbend met een prettige distantie tot de macht. Niet voor niets werd hij vaker gevraagd voor commissies die zich moesten buigen over uiterst gevoelige maatschappelijke onderwerpen. Zo adviseerde hij in 1993 de overheid over de uitzetting van asielzoekers, nadat een tegenstribbelende Roemeen op Schiphol hersenletsel had opgelopen doordat zijn mond werd dichtgeplakt.

Na zijn pensioen bleef Van den Haak actief in de Commissie Gelijke Behandeling en draafde hij regelmatig op om zich op televisie uit te laten over tal van juridische vraagstukken. “Ik heb altijd gevonden dat we krachtens onze functie moeten openstaan voor degenen voor wie we bestemd zijn,” zei hij in de Volkskrant. “Ons bestaansrecht ligt in feite op straat.”

Van den Haak kreeg kreeg twee hoge onderscheidingen: officier in de Orde van Oranje-Nassau en ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden