Ten slotte

Hansje van Kasbergen (1945-2020) wilde graag familie zijn van iedereen

‘Met Hansje van Kasbergen, tolk Spaans.’ Ook al had Hansje van Kasbergen met haar 75 jaar al lang de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, nog altijd was dit haar voicemail.

Hansje van Kasbergen

Op 30 maart overleed Van Kasbergen onverwachts. Het was een natuurlijke dood, maar waaraan precies is onduidelijk. ‘Zij was uniek, fel, vol van leven en ondeugendheid, humor en gezelligheid,’ schrijft haar familie in de rouwadvertentie.

De Amsterdamse werd nog steeds regelmatig gebeld door politie en justitie om te helpen bij vertalingen. “De recherche vroeg haar graag mee als tolk Spaans, omdat ze zo gezellig was,” vertelt goede vriend Hans Duijf, oprichter van restaurant Pasta e Basta. Zo hielp ze de recherche bij het ontmaskeren van drugdeals in landen als Spanje, Argentinië en Colombia. “En haar hondje moest altijd mee. Ook toen dat niet meer mocht, smokkelde ze Bella, en later Wolfje mee naar het politiebureau,” zegt nichtje Rebecca Cabau van Kasbergen. 

Het Spaans had Van Kasbergen geleerd in haar tijd als stewardess bij de KLM. “Ze sprak de taal goed, kende alle dialecten en slang. Bovendien had ze een enorme sociale antenne, ze had snel door met wat voor mensen ze te maken had,” zegt Hans de Haan, die al ruim dertig jaar bevriend is.

Hart op de tong

Hansje wilde graag familie zijn van iedereen. “Ze was alleen, niet getrouwd en had geen kinderen, maar verzamelde mensen om zich heen als vervanging van een gezin,” zegt De Haan. Haar oudere broertje Hansje kwam met zijn fietsje onder de schillenwagen toen hij vijf was. “Om dat verlies te verwerken wilden haar ouders eigenlijk weer een jongetje,” vertelt Cabau van Kasbergen. “Daarom werd ze Hansje genoemd, net als haar overleden broertje.”

Vanuit Hilversum vertrok Van Kasbergen naar Amsterdam, om te vliegen bij KLM. Ze was al jong zelfstandig, en is dat altijd gebleven. Ze runde, terwijl ze vloog, een koffiesalon aan het Singel, maar ontdekte al snel dat het leuker was voor de bar dan erachter. De Haan: “De gezelligheid verplaatste zich toen naar haar huis, dan hoefde ze niet om acht uur ’s ochtends al open.”

Door haar werk bij de KLM, toen vliegen nog voor de happy few was, en in de koffieshop ontmoette ze veel interessante mensen uit kringen waar niet iedereen zomaar in verzeild raakt: zo behoorden Freddy Heineken en Theo Heuft, de voormalige eigenaar van het beroemde bordeel Yab Yum en kunstenaar Herman Krikhaar tot haar vriendenkring 

Haar eerste adres in Amsterdam was de Den Texstraat. Freddy Heineken gaf haar daarom de bijnaam ‘De heks van de Den Tex’. Later kocht ze een huis met vijf verdiepingen aan de Weteringschans, en werd ze ‘Hansje Weteringschansje’. “Ze kende iedereen, en zette ze allemaal bij elkaar aan haar grote tafel,” zegt Duijf. “Ze ging niet graag uit, maar thuis was iedereen was welkom. Als iemand aanbelde, vroeg ze niet wie het was, maar deed ze de deur open. Wij maakten ons daar wel eens zorgen over.”

“Iedereen voelde zich thuis bij Hansje, dat was haar grote kracht,” aldus De Haan. “Je kon bij haar feesten, schuilen en uithuilen.” Mensen die in een dipje zaten kregen onderdak; jonge mensen klopten aan voor haar relativerende kijk op de dingen. Van Kasbergen had het hart op de tong. Duijf: “Ze was lief en lastig, hield ontzettend van theater en speelde graag mensen tegen elkaar uit.” Dat leidde regelmatig tot gebrouilleerde vriendschappen, maar mensen bleven altijd terugkomen. “Haar deur stond altijd open, voor iedereen.” 

Begrip

“Hansje was een begrip in Amsterdam,” zegt buurvrouw Gonny van Oudenallen. “Ze heeft in heel veel levens iets betekend. Ze stond altijd klaar met wijze raad, dan zei ze niet ‘zo zou je het kunnen doen’, maar ‘zo moet je het doen.’” “Ze had een tong als een scheermes ,” vertelt Rebecca Cabau van Kasbergen. “Ze vroeg je niet op de koffie; ze beval het: ‘Koffie nu! Wijn nu! Sliptongen, zeven uur!’ Je kreeg altijd mooie happen van de speciaalzaak en een goed glas.”

“Ze genoot ervan om mensen aan het praten te krijgen,” vertelt Duijf. Dat gold niet alleen voor haar werk bij de recherche, ook privé wilde ze ieders verhalen horen. “Ze was de koningin van de roddels en intriges.”  

Woensdag is zij begraven op Zorgvlied. Vanwege de coronamaatregelen mochten er weinig mensen aanwezig zijn bij de begrafenis, maar zij heeft een ‘sterrenuitvaart’ gekregen. De kist is per boot vanaf de Weteringschans naar de begraafplaats gebracht. Langs de hele route stonden vrienden, op anderhalve meter afstand van elkaar, om afscheid te nemen. Op de bruggen zongen zangeressen van Pasta e Basta het lied You’ve got a Friend. “Ze had zich rotgelachen,” zegt De Haan. “Door de coronamaatregelen leek het wel een filmopname, met die lege grachten en het gezang.” Cabau van Kasbergen: “De uitvaart was eigenlijk net zoals Hansje was: groots, maar toch intiem.”

Later in het jaar wordt Hansje van Kasbergen bij het parkje voor haar pand op de Weteringschans herdacht met veel witte wijn en sigarettenrook.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden