PlusTen slotte

Hans Becker (1942-2020) was altijd bezig, daar ‘peurde’ hij plezier uit

Hans Becker (1942-2020).Beeld -

Tot op zijn laatste dag was Hans Becker (78) bezig met wat hij het liefste deed: het leven ontdekken. Tijdens het ‘opbouwen van zijn conditie’ door in open water te zwemmen liep hij de ziekte van Weil op. Dinsdag overleed hij.

Met Hans Becker was het iedere dag feest. Dat zou cliché klinken als het niet over de oud-Amsterdamse Prins Carnaval van de Toffe Jordanees ging. De man die zijn 65ste zo groot vierde in Toscane dat de Il Tirreno er een hele pagina wijdde. In de Italiaanse stad had Becker hotel San Carlo. Aan dat dode paard trekt hij al meer tien jaar, aldus zijn vrouw Yolanda Schaefer (64). “Hij was een echte doorzetter. Dat hotel kwam maar niet op gang, maar hij bleef erin geloven.”

Het was niet de enige onderneming waar Becker vol in opging. Hij was jarenlang eigenaar van kunst- en antiekmarkt annex veilinghuis De Looier aan de Elandsgracht. En pas begin deze maand stopte hij met het runnen van bridgeclub De Looier.

“Ik ben altijd bezig, hè, daar peur ik plezier uit: dingen doen, ondernemen, iets opbouwen,” zei Becker eerder in deze krant. “Het zal wel door mijn minderwaardigheidscomplex komen. Vroeger op school werd ik altijd gepest. Uitgescholden voor meid. Daar komt de drang om me te bewijzen vandaan. ”

De Amsterdammer voelde zich ‘ontzettend eenzaam’ toen hij er op zijn dertiende achter kwam dat hij homo was. Omdat zijn vader dat naar eigen zeggen niet aankon, kwam hij terecht in een opvangcentrum voor jongens die thuis niet meer te handhaven waren. Becker ontdekte het leven met vallen en opstaan. Aan zijn seksverslaving hield hij een relatie over van dertig jaar. Hij kocht met hulp  van zijn partner zijn eerste winkel aan de Huidenstraat: Uitdragerij Waterloo ‘een booming business’ vol kunst en antiek.

“Hans was een echte ondernemer,” zegt Marco Rump (48) die al twintig jaar de online zaken voor hem regelde. “Zodra hij wist wat hij wilde, ging hij dat regelen. Zijn levenslust, dat was heel bijzonder. Hij kon een paar uur slapen en doorgaan.”

‘Goedheid in persoon’

Het leven gaat echter niet altijd in een stijgende lijn de goede kant op. Er zijn pieken en diepe dalen. Het stemde Becker triest dat hij door de opkomst aids voorzichtiger moest worden en geen mannen meer kon versieren als vanouds. In 2003 ontmoet hij Wim Hangard, de man bij wie hij blijft tot de dood hen scheidt.

Ondanks tegenslagen en onzekerheden bleef Becker genieten. “Hij was echt een bourgondiër,” zegt Schaefer die haar man en zijn inmiddels overleden ex-man ontmoetten op de bridgeclub. “Hans was de goedheid in persoon. Tot hij kaarten in zijn handen kreeg. Dan veranderde hij in een smerige gifkikker.” Niet voor niets kreeg de ondernemer jaarlijks gifgroene marsepeinen kikkers voor Sinterklaas.

Ze kan erom lachen als ze terugdenkt aan de laatste periode van zijn leven. Vijf jaar geleden trouwden de twee. “Er kan nooit iets normaal gaan bij hem. Een van zijn bizarre acties is wel dat hij - de homo van Amsterdam - verliefd wordt en trouwt met mij, een hetero vrouw.”

Zelfs zijn dood was typisch, zegt de weduwe huiverend. “Woensdag nog zaten we een lamsrack en garnalencocktail te eten bij een van onze lievelingstentjes. Had hij geregeld, omdat we hierna een maand niet uiteten konden. Het was nooit saai met hem.”

Want waar Becker was, was alles groot, groter, groots. Dat maakt zijn uitvaart aankomende vrijdag nog triester: er mogen maar dertig man komen. Schaefer: “Dat is het maximale wat ik hem kan geven. Ik mag het niet mooier maken.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden