Plus Ten slotte

Geliefde voorzitter van TOS-Actief Pepijn Smits (1967-2019)

Pepijn Smits begon pas op zijn 42ste zelf met voetballen.

Nooit. Uitgesloten. Geen denken aan. Pepijn Smits had echt geen zin vrijwilligerswerk te doen bij TOS-Actief toen zijn zonen daar lid werden. Zijn vrouw Hanneke de Bruijn legde het verzoek niettemin bij hem neer. Zijn reactie: “Geen denken aan. Ze verhogen de contributie maar.”

In de twaalf jaar die volgden, werd uitgerekend Smits met afstand de belangrijkste vrijwilliger van de club. Hij leidde de teams van zijn zonen, stond voor dag en dauw met een vlag te zwaaien bij (randje) buitenspel en voltooide zelfs een scheidsrechterscursus bij de KNVB. De afgelopen tweeënhalf jaar was hij voorzitter: twintig uur per week bij de club waren geen uitzondering.

Bevlogen leidde Smits de familieclub in Oost. De Bruijn (52), die ooit op een skivakantie voor medestudent Smits was gevallen, werd voetbalvrouw tegen wil en dank. “Mijn man ging helemaal op in zijn werk als voorzitter. Ik genoot van zijn liefde en passie voor de club. Hij was een geweldige man.”

Zijn ontwikkeling bij TOS-Actief is exemplarisch voor de steeds belangrijker rol van voetbal in zijn leven. Pas als 42-jarige maakte Smits zijn debuut op het voetbalveld. Samen met een aantal voetbalvaders werd de vrijdagavond heilig verklaard.

“Als zijn schoonmoeder jarig was, probeerde hij daar onderuit te ­komen,” zegt voetbalvriend Tom ­Fresen. “Pepijn landde een keer in de namiddag op Schiphol en ging ­vervolgens linea recta met zijn ­sporttas naar het veld.”

De mannen doken na anderhalf uur spelen de kantine van de club in, vaak tot diep in de nacht. Smits, ­rustig van aard, was daar in zijn hum.

Hij was vrolijk, scherp en kwam met de prachtigste verhalen over, bijvoorbeeld, zijn jeugd in Togo. Het ging hem beter af dan het spel met de bal. “Hij was zeker geen begenadigd voetballer,” zegt Fresen met een lach. “Hij was technisch niet begaafd, maar zijn arbeidsethos en fanatisme compenseerden dat.”

Ook thuis nam voetbal een steeds belangrijker plaats in. Op televisie keek Smits – Feyenoordfan in Amsterdam – naar ontelbaar veel wedstrijden, samen met zijn zonen Joris (19) en Pablo (16).

In april veranderde zijn wereld. De aanhoudende vermoeidheid werd veroorzaakt door tumoren in zijn hoofd; operaties noch immuun­therapie konden hem helpen. Zijn laatste weken waren zwaar. “Hij was zo ziek,” zegt De Bruijn.

“Hij kon zich niet meer concentreren. De laatste voetbalwedstrijd die hij heeft gekeken, was Duitsland-Nederland. Tot zijn grote vreugde wonnen we met 4-2.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden